Pethine Rama kita Kondur menyang Israel

Para imam paring pamrayoga supaya pethi dibalèkaké karo bisul-bisulan lan tikus-tikusan emas, ing kréta sing ditarik sapi loro sing pedhèté dikandhangaké. Sapi-sapi mau lumaku lurus menyang Bet-semes karo nguwak. Wong sing lagi ngenèni padha bungah, banjur pitung puluh wong mati merga ndeleng isiné, lan wong sakutha padha takon sapa sing bisa ngadeg ing ngarsané Rama kita.

Pasal 6.

Pethine Rama kita ana ing tanah Filisti nganti pitung sasi. Wong Filisti padha nyeluk para imam lan para juru tenung, pitakone: “Apa kang kudu daklakoni tumrap pethine Sang Yehuwah? Kandhanana carane ngulihake pethi iku menyang panggonane.”

Wangsulane: “Yen kowe padha ngulihake pethine Gusti Allahe Israel, aja kokulihake kosongan, nanging kudu kokaturi kurban pangruwating kaluputan. Sawise iku kowe bakal padha waras lan ngreti apa sababe astane ora owah saka kowe.”

Pitakone: “Kurban pangruwating kaluputan apa kang kudu dakaturake marang Panjenengane?” Wangsulane: “Wudun emas lima lan tikus emas lima, cundhuk karo cacahe para panggedhene Filisti, awit wewelak kang padha nempuh kowe kabeh lan para panggedhemu.”

“Padha gawea gegambaran wudunmu lan gegambaran tikus kang ngrusak nagara; padha ngluhurna Gusti Allahe Israel. Bokmanawa Panjenengane bakal ngangkat astane saka kowe, saka allah-allahmu, lan saka nagaramu. Yagene kowe padha mangkotake atimu kaya Mesir lan Firaun biyen? Sawise padha diukum abot dening Panjenengane, apa wong-wong mau ora wusanane padha nglilani bangsa iku lunga?”

“Saiki padha gawea grobag anyar siji lan sapi loro kang lagi nusoni, kang durung tau dipasangi pasangan. Sapi mau cancangen ing grobag, nanging pedhete pisahna saka induke lan kurungen. Pethine Sang Yehuwah jupuken, tumpangna ing grobag, sarta barang-barang emas kang kokulihake marang Panjenengane minangka kurban pangruwating kaluputan, lebokna ing kothak sandhinge. Banjur uculna. Padha gatekna: yen pethi iku munggah ndedalan menyang tanahe dhewe, menyang Bet-semes, ateges Panjenengane kang ndhatengake bilai gedhe iki marang kita. Yen ora, kita bakal padha ngreti yen dudu astane kang nempuh kita—iku mung kebeneran.”

Wong-wong mau iya padha nglakoni mangkono: njupuk sapi loro kang lagi nusoni, dicancang ing grobag, lan pedhete dikurung ana ing omah. Pethine Rama kita lan kothak kang isi tikus emas lan gegambaran wudune padha ditumpangake ing grobag. Sapi mau lakune jejeg menyang Bet-semes, tansah ngambah dalan siji, karo mbengok, ora menggok ngiwa utawa nengen. Para panggedhene Filisti padha ngetutake nganti tekan tapel wates Bet-semes. Wong Bet-semes kang lagi padha ngeneni gandum ana ing lebak, padha tumenga, weruh pethi mau, lan padha bungah ndeleng pethi iku. Grobag mau tekan ing palemahane Yusak ing Bet-semes, banjur mandheg sandhinge watu gedhe. Wong-wong mau padha mbelah kayune grobag, lan sapi mau disaosake minangka kurban obaran marang Rama kita. Para wong Lewi padha ngudhunake pethine Rama kita lan kothak ing sandhinge kang isi barang-barang emas mau, banjur didokok ing watu gedhe. Ing dina iku wong Bet-semes padha nyaosake kurban obaran lan kurban sembelehan marang Rama kita. Para panggedhening Filisti lima mau padha nyipati kabeh iku, banjur padha bali menyang Ekron ing dina iku uga. Wudun emas kang diulihake dening wong Filisti marang Rama kita minangka kurban pangruwating kaluputan iku: siji kanggo Asdod, siji kanggo Gaza, siji kanggo Askelon, siji kanggo Gat, lan siji kanggo Ekron. Cacahe tikus emas mau padha karo gunggunge kutha Filisti kabeh kagungane para panggedhe lima—iya kutha kang bebenteng iya desa-desa kang ora katembok. Watu gedhe, panggonan wong-wong mau nyelehake pethine Rama kita, iku dadi seksi nganti dina iki ana ing palemahane Yusak wong Bet-semes. Nanging Rama kita numpes sawatara wong Bet-semes awit padha ndeleng njero pethi prajanjian, cacahe pitung puluh wong kang dipateni. Rakyat padha susah, awit Panjenengane wis ndhawahake pukulan kang samono gedhene marang wong-wong mau. Wong Bet-semes padha kandha: “Sapa kang bisa ngadeg ana ing ngarsane Rama kita, Gusti Allah kang mahasuci iki? Lan menyang sapa pethi iki bakal munggah ninggal kita?”

Wong-wong mau banjur padha kongkonan marang wong Kiryat-Yearim, pesene: “Wong Filisti wis ngulihake pethine Rama kita. Padha mrenea, pethi iku gawanen munggah menyang panggonanmu.”