Kayaktian jeung Saksi nu Adil
Kaadilan teu meunang ngéléhan ka balaréa, ka sogokan, atawa ka rasa karunya, sarta kalde musuh anu ngajungkel ge tetep kudu ditulungan. Tanah kudu direureuhkeun unggal taun katujuh supaya nu miskin bisa dahar, tilu pésta nyirian sataun, sarta hiji utusan anu mawa jenengan Rama urang ngajugjug di hareupeun maranehna.
23 1“Ulah nyebarkeun warta palsu atawa gawe bareng jeung jalma jahat jadi saksi nu niat jahat.
2“Ulah milu ka nu loba pikeun migawe kajahatan, atawa jadi saksi dina pasualan bari ngabela nu loba nepi ka ngabengkokkeun kaadilan, 3jeung ulah pilih kasih ka jalma miskin dina perkarana.
4“Lamun maneh manggih sapi atawa kalde musuh maneh keur nyasab, kudu dibalikkeun deui ka manehna. 5Lamun maneh nempo kalde musuh maneh ngagoler katindihan ku momotanana, ulah ditinggalkeun — tulungan manehna ngaluarkeun kalde eta.
6“Ulah nolak kaadilan ka jalma miskin di antara maraneh dina perkarana. 7Masing jauh ti tuduhan palsu; ulah maehan jalma nu teu salah jeung nu bener, sabab Kami moal ngabebaskeun jalma nu salah.
8“Ulah narima sogok — sabab eta ngabutakeun panon nu awas jeung ngabengkokkeun omongan jalma nu bener.
9“Ulah nindes jalma asing — maraneh nyaho kumaha rasana jalma asing, sabab maraneh oge kungsi jadi jalma asing di tanah Mesir.
Reureuh pikeun Tanah
10“Genep taun lilana maraneh kudu melak di tanah maraneh jeung ngumpulkeun hasilna, 11tapi dina taun katujuh, antep tanah eta jeung ulah dipelakan, supaya jalma miskin ti antara bangsa maraneh bisa dahar; sesana, bisa didahar ku sato leuweung. Kitu deui pikeun kebon anggur jeung kebon jaitun maraneh.
12“Gawe genep poe; reureuh dina poe katujuh, supaya sapi jeung kalde maraneh bisa reureuh, jeung anak badega awewe maraneh katut jalma asing bisa ngararep napasna.
13“Masing ati-ati kana sagala nu geus diomongkeun ku Kami ka maraneh. Ulah nyebut-nyebut ngaran allah-allah sejen; ulah nepi ka kadenge kaluar tina biwir maraneh.
Tilu Pesta di Payuneun Rama Maraneh
14“Tilu kali sataun maraneh kudu ngayakeun pesta pikeun Kami. 15Lampahkeun Pesta Roti nu Teu Diragian: dahar roti nu teu diragian tujuh poe lilana, sakumaha nu geus diparentahkeun ku Kami, dina waktu nu geus ditangtukeun dina bulan Abib — sabab harita maraneh kaluar ti Mesir. Ulah aya saurang oge nu datang ka payuneun Kami leungeun kosong. a a v15 Abib teh bulan usum semi waktu gandum asak — engkena disebut Nisan. Urang Israil kaluar ti Mesir dina bulan ieu. 16Lampahkeun Pesta Panen — hasil kahiji tina pepelakan maraneh di kebon — jeung Pesta Ngumpulkeun Hasil dina ahir taun, waktu maraneh ngumpulkeun hasil tina kebon. 17Tilu kali sataun sakabeh lalaki ti antara maraneh kudu datang ka payuneun Rama nu Maha Agung.
18“Ulah nyanggakeun getih kurban Kami bareng jeung naon-naon nu diragian, jeung ulah ninggalkeun lemak tina kurban pesta Kami nepi ka isuk.
19“Bawa hasil kahiji nu pangalusna tina taneuh maraneh ka bumi Rama maraneh. Ulah ngasakan anak embe dina susu indungna.
Utusan nu Diutus ti Heula
20“Tenjo, Kami ngutus hiji utusan ti heula maraneh pikeun ngajaga maraneh di jalan jeung nganteurkeun maraneh ka tempat nu geus disadiakeun ku Kami. 21Masing ati-ati di payuneun anjeunna jeung gugu kana soantenana. Ulah ngalawan ka anjeunna — anjeunna moal ngahampura pambrontakan maraneh, sabab ngaran Kami aya di salirana. b b v21 'Ngaran Kami aya di salirana' hartina utusan eta mawa pinuh pangawasa jeung kahadiran Allah. 22Tapi lamun maraneh enya-enya ngadenge soantenana jeung ngalampahkeun sagala nu diomongkeun ku Kami, Kami bakal jadi musuh pikeun musuh maraneh, sarta lawan pikeun lawan maraneh. 23Utusan Kami bakal maju ti heula maraneh, nganteurkeun maraneh ka urang Emori, Het, Paririsi, Kanaan, Hiwi, jeung Yebus, tuluy maranehna ku Kami bakal dibasmi. 24Ulah sujud ka allah-allah maranehna, ulah ngabakti ka maranehna, atawa nurutan adat-istiadatna. Ancurkeun eta sakabehna jeung remukkeun tugu-tugu karamatna nepi ka ajur. 25Maraneh kudu ngabakti ka Rama maraneh, sarta Mantenna bakal ngaberkahan roti jeung cai maraneh; Kami bakal nyingkahkeun kasakit ti antara maraneh. 26Moal aya nu kaguguran atawa gabug di tanah maraneh; Kami bakal ngeusian umur maraneh nepi ka cukup. 27Kami bakal ngirimkeun kagimir Kami ti heula maraneh, matak bingung unggal bangsa nu kasorang ku maraneh, jeung matak sakabeh musuh maraneh malik tonggong ka maraneh. 28Kami bakal ngirimkeun tawon ti heula maraneh, nu bakal ngusir urang Hiwi, Kanaan, jeung Het ti hareupeun maraneh. c c v28 'Tawon' bisa jadi hartina tawon nu saenyana atawa rasa gimir jeung bingung nu dikirimkeun ku Allah ti heula urang Israil. 29Kami moal ngusir maranehna ti hareupeun maraneh dina ngan sataun, bisi tanah eta jadi suwung sarta sato leuweung baranahan loba ngaruksak maraneh. 30Saeutik-saeutik Kami bakal ngusir maranehna ti hareupeun maraneh, nepi ka maraneh baranahan loba sarta ngawasa tanah eta. 31Kami bakal netepkeun wates maraneh ti Laut Beureum nepi ka Laut Pelisti, jeung ti gurun keusik nepi ka Walungan, sabab Kami bakal nyerenkeun pangeusi tanah eta ka maraneh, sarta maraneh bakal ngusir maranehna ti hareupeun maraneh. d d v31 "Laut Beureum" narjamahkeun basa Ibrani Yam Suf ("Laut Parakan"); "Laut urang Pelisti" = Laut Tengah; "Walungan" = Walungan Efrat. 32Ulah nyieun perjangjian jeung maranehna atawa jeung allah-allahna. 33Maranehna ulah diantep cicing di tanah maraneh, bisi matak maraneh midosa ka Kami — sabab lamun maraneh ngabakti ka allah-allahna, pasti eta bakal jadi jiret pikeun maraneh.”