Unggah ka Kami
Musa maca perjangjian kalawan tarik sarta jalma-jalma ngajawab yen maranehna bakal ngalakonan éta, ku kituna Musa nyipratkeun getih perjangjian ka maranehna. Para sepuh naék ka gunung, ningali Rama Israil anu di handapeun dampal sampéan-Na aya hamparan batu nilem, sarta maranehna dalahar jeung nginum. Musa asup kana méga.
24 1Saur Mantenna ka Musa, “Unggah ka Kami—maneh jeung Harun, Nadab jeung Abihu, katut tujuh puluh kokolot Israil—tuluy sarsujud ngabakti ti kajauhan. 2Ngan Musa anu meunang ngadeukeutan ka Kami; nu sejen ulah ngadeukeutan, sarta rahayat ulah milu unggah jeung anjeunna.”
3Tuluy Musa sumping tuluy ngawartoskeun ka rahayat sakabeh pangandika Rama urang jeung sakabeh aturan. Sakumna rahayat ngajawab sabiwir, “Sagala rupa anu parantos didawuhkeun ku Rama urang, ku kami bakal dilaksanakeun.”
4Musa nyeratkeun sakabeh pangandika Rama urang, tuluy isuk-isuk keneh gugah tuluy ngadegkeun altar di suku gunung, jeung dua welas tugu pikeun dua welas kaom Israil. 5Anjeunna ngutus para nonoman Israil anu ngahaturkeun kurban beuleuman sarta meuncit sapi jalu jadi kurban karahayuan ka Rama urang. 6Musa nyandak satengah tina getihna, diwadahan dina pinggan; satengahna deui disiramkeun kana altar. 7Tuluy anjeunna nyandak Kitab Perjangjian tuluy dibacakeun tarik ka rahayat. Saur maranehna, “Sagala rupa anu parantos didawuhkeun ku Rama urang, ku kami bakal dilaksanakeun jeung ditaati.”
8Musa nyandak getih tuluy dipercikkeun ka rahayat, tuluy saurna, “Tenjo, ieu getih perjangjian anu parantos didamel ku Rama urang jeung maraneh, dumasar kana sagala pangandika ieu.” a a v8 Getih eta ngesahkeun perjangjian antara rahayat jeung Rama urang; Yesus nyandak pisan pangandika ieu dina sagelas anggur — “ieu getih Kami, getih perjangjian” — ngajadikeun getih Anjeunna sorangan jadi segel perjangjian anyar anu mawa urang mulih.
9Tuluy Musa jeung Harun, Nadab jeung Abihu, katut tujuh puluh urang kokolot Israil naranjak ka luhur. 10Maranehna ningali Rama Israil; di handapeun sampéan-Na, aya anu siga lanté tina batu safir, hérang lir langit sorangan. 11Mantenna henteu nibankeun panangan-Na ka para pamingpin Israil; maranehna ningali Rama urang, tuluy dalahar sarta nginum.
12Rama urang ngadawuh ka Musa, “Unggah ka Kami ka luhur gunung tuluy cicing di dinya; Kami rek maparin ka maneh papan batu anu aya hukum jeung parentah anu ku Kami ditulis pikeun ngajar maranehna.”
13Tuluy Musa angkat jeung Yosua pangladénna, tuluy Musa unggah ka gunung Rama urang. 14Saur anjeunna ka para kokolot, “Didieu bae maraneh ngadagoan kami nepi ka kami balik deui ka maraneh. Harun jeung Hur aya di maraneh—sing saha anu boga pasualan bisa nepungan maranehna.”
15Waktu Musa unggah ka gunung, eta gunung katutupan ku mega, 16kamulyaan Rama urang lirén di Gunung Sinai, sarta mega eta nutupan genep poe, tuluy dina poe katujuh Mantenna nyaur Musa ti jero mega. 17Pikeun urang Israil, kamulyaan Rama urang téh katingalna lir seuneu anu ngahuru di puncak gunung. 18Musa lebet ka jero mega tuluy unggah ka gunung; Musa cicing di gunung opat puluh poe opat puluh peuting.