خروج 23

23 ¹«گزارشی دروغ پخش مکن و با شریران همدست مشو تا شاهدی بداندیش باشی.

²«از اکثریت پیروی مکن تا بدی کنی، و در دعوایی چنان شهادت مده که به‌جانبِ اکثریت گرایی و عدالت را منحرف سازی؛ ³و در دعوای شخصِ فقیر نیز جانبداری مکن.

⁴«اگر گاو یا الاغِ دشمنت را سرگردان یافتی، البته آن را نزد او بازگردان. ⁵اگر ببینی که الاغِ دشمنت زیر بارش افتاده است، آن را وامگذار؛ بلکه او را یاری کن تا آن را رها سازد.

⁶«حقِ فقیرانت را در دعواهایشان پایمال مکن. ⁷از اتهامِ ناروا دوری گزین؛ بی‌گناه و عادل را مکُش، زیرا من مجرم را تبرئه نخواهم کرد.

⁸«رشوه مگیر، زیرا رشوه چشمِ بینایان را کور می‌کند و سخنانِ عادلان را تحریف می‌نماید.

⁹«بر بیگانه ستم مکن؛ شما دلِ بیگانه را می‌دانید، زیرا خود در سرزمینِ مصر بیگانه بودید.

«آسایش برای زمین»

¹⁰«شش سال زمینِ خود را بکار و محصولش را جمع کن، ¹¹اما در سالِ هفتم آن را وا‌گذار و ناکِشته رها کن، تا فقیرانِ قومت بخورند؛ و آنچه باقی می‌ماند حیواناتِ وحشی بخورند. با تاکستان و باغِ زیتونت نیز چنین کن.

¹²«شش روز کار کن و در روزِ هفتم بیاسا، تا گاو و الاغت بیاسایند و پسرِ کنیزت و بیگانه نفسی تازه کنند.

¹³«در همهٔ آنچه به شما گفتم مراقب باشید. نامِ خدایانِ دیگر را بر زبان میاورید؛ مگذارید بر لبانتان شنیده شود.

«سه عید در حضور پدرتان»

¹⁴«سالی سه مرتبه برای من عید بگیرید. ¹⁵عیدِ فطیر را نگاه دار: هفت روز نانِ فطیر بخور، چنانکه تو را فرمان دادم، در زمانِ معیّن در ماهِ اَبیب؛ زیرا در آن ماه از مصر بیرون آمدی. و هیچ‌کس دست‌خالی به حضورِ من حاضر نشود. ^a a v15 اَبیب ماهِ بهاری است که غلّه در آن می‌رسد، و بعدها نیسان نامیده شد. اسرائیل در همین ماه از مصر بیرون آمد. ¹⁶و عیدِ حصاد را نگاه دار، یعنی نوبرِ محصولِ آنچه در مزرعه کاشته‌ای؛ و عیدِ جمع‌آوری را در پایانِ سال، هنگامی که محصولِ خود را از مزرعه گرد می‌آوری. ¹⁷سالی سه مرتبه همهٔ مردانِ شما به حضورِ پدرِ متعال حاضر شوند.

¹⁸«خونِ قربانیِ مرا با چیزی خمیرمایه‌دار تقدیم مکن، و پیهِ قربانیِ عیدِ مرا تا صبح مگذار.

¹⁹«بهترینِ نوبرِ زمینِ خود را به خانهٔ پدرت بیاور. بزغاله را در شیرِ مادرش مپز.

«فرشته‌ای که پیشاپیش فرستاده می‌شود»

²⁰«اینک، فرشته‌ای پیشاپیشِ تو می‌فرستم تا تو را در راه محافظت کند و به مکانی که آماده کرده‌ام برساند. ²¹در حضورِ او مراقب باش و صدایش را اطاعت کن. با او مخالفت مکن، زیرا او سرکشیِ شما را نخواهد بخشید، چون نامِ من در اوست. ^b b v21 ‹نامِ من در اوست› بدین معناست که فرشته اقتدار و حضورِ کاملِ خدا را با خود دارد. ²²اما اگر به‌راستی به صدای او گوش دهی و هرآنچه می‌گویم به‌جا آوری، من دشمنِ دشمنانت و مخالفِ مخالفانت خواهم بود. ²³فرشتهٔ من پیشاپیشِ تو خواهد رفت و تو را به سرزمینِ اموریان، حِتّیان، فِرِزّیان، کنعانیان، حِویان و یبوسیان خواهد آورد، و من ایشان را نابود خواهم کرد. ²⁴در برابرِ خدایانِ ایشان سجده مکن، آنها را عبادت منما و از رسومِ ایشان پیروی مکن. بلکه آنها را به‌کلی ویران کن و ستون‌های مقدسشان را خرد کن. ²⁵پدرِ خود را عبادت کنید، و او نان و آبِ شما را برکت خواهد داد؛ و من بیماری را از میانِ شما دور خواهم کرد. ²⁶در سرزمینِ تو هیچ‌کس سِقط نخواهد کرد و نازا نخواهد بود؛ و شمارهٔ روزهایت را کامل خواهم ساخت. ²⁷هیبتِ خود را پیشاپیشِ تو خواهم فرستاد و هر قومی را که با آن روبه‌رو شوی پریشان خواهم ساخت، و همهٔ دشمنانت را وادار خواهم کرد که به تو پشت کنند. ²⁸زنبورِ سرخ را پیشاپیشِ تو خواهم فرستاد تا حِویان، کنعانیان و حِتّیان را از پیشِ رویت بیرون رانَد. ^c c v28 ‹زنبورِ سرخ› ممکن است به زنبورهای واقعی اشاره داشته باشد یا به هراس و پریشانی‌ای که خدا پیشاپیشِ اسرائیل می‌فرستد. ²⁹ایشان را در یک سال از پیشِ رویت بیرون نخواهم راند، مبادا زمین ویران گردد و حیواناتِ وحشی بر ضدِ تو زیاد شوند. ³⁰اندک‌اندک ایشان را از پیشِ رویت بیرون خواهم راند، تا آنگاه که افزون شوی و زمین را به تصرّف درآوری. ³¹حدودِ تو را از دریای سرخ تا دریای فلسطینیان، و از بیابان تا آن رود قرار خواهم داد؛ زیرا ساکنانِ آن سرزمین را به دستِ تو خواهم سپرد، و تو ایشان را از پیشِ رویت بیرون خواهی راند. ^d d v31 ‹دریای سرخ› ترجمهٔ عبریِ یَم‌سوف (‹دریای نی›) است؛ ‹دریای فلسطینیان› همان دریای مدیترانه است؛ و ‹آن رود› رودِ فرات است. ³²با ایشان و با خدایانشان عهد مبند. ³³ایشان نباید در سرزمینِ تو ساکن شوند، مبادا تو را به گناه بر ضدِ من وادار کنند؛ زیرا اگر خدایانِ ایشان را عبادت کنی، بی‌گمان دامی برایت خواهد شد.»