Klaskajcie w dłonie, wszystkie narody
Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha.
Okrzyk koronacyjny — klaskanie, rogi i wezwanie wszystkich ludów, nie tylko Izraela. Nasz Ojciec wstąpił na swój tron, a książęta narodów gromadzą się jako jeden lud z ludem Abrahama. On jest Królem całej ziemi.
47 1Klaskajcie w dłonie, wszystkie ludy! Wykrzykujcie naszemu Ojcu okrzykami radości! 2Bo nasz Ojciec Najwyższy jest straszliwy, wielki Król nad całą ziemią. 3Poddaje ludy pod nas i narody pod nasze stopy. 4Wybrał nam nasze dziedzictwo, chlubę Jakuba, którego miłuje. a a v4 „Chluba Jakuba” oznacza Ziemię Obiecaną — dziedzictwo, które lud Jakuba cenił ponad wszystko.
5Nasz Ojciec wstąpił wśród okrzyków radości, nasz Ojciec wśród dźwięku baraniego rogu. 6Śpiewajcie naszemu Ojcu, śpiewajcie! Śpiewajcie naszemu Królowi, śpiewajcie! 7Bo nasz Ojciec jest Królem całej ziemi; śpiewajcie kunsztownym psalmem. 8Nasz Ojciec króluje nad narodami; nasz Ojciec zasiada na swoim świętym tronie. 9Książęta ludów zbierają się jako lud Boga Abrahama. Bo tarcze ziemi należą do naszego Ojca; jest wielce wywyższony. b b v9 „Tarcze” to poetyckie słowo oznaczające władców i królów — tych, którzy prowadzą swoje ludy i ich bronią.