Padha Keploka, He Sakehing Bangsa
Kanggo pangarsaning pasindhen. Masmur anggitane para bani Korah.
Surak panjumenengan ratu — keplok, kalasangka, lan sakehing bangsa katimbalan, ora mung Israel. Rama kita wus minggah menyang dhamparé, lan para panggedhening bangsa-bangsa padha nglumpuk dadi umat siji karo umate Abraham. Panjenengane iku Ratu ing salumahing bumi.
47 1He sakehing bangsa, padha keploka! Padha surak-suraka marang Rama kita kanthi swara kabungahan! 2Awit Rama kita Kang Mahaluhur iku nggegirisi, Ratu agung kang ngratoni salumahing bumi. 3Panjenengane nelukake sakehing bangsa ana ing sangisor kita, lan para bangsa ana ing sangisoring tlapakan kita. 4Panjenengane milih warisan kanggo kita, yaiku kamulyane Yakub kang ditresnani. a a v4 'Kamulyane Yakub' iku ateges Tanah Prajanjian — warisan kang diaji-aji dening bangsa Yakub ngungkuli samubarang liyane.
5Rama kita wis minggah kinanthenan surak-surak kabungahan, Rama kita kinanthenan swarane kalasangka. 6Padha memujia marang Rama kita, padha memujia! Padha memujia marang Ratu kita, padha memujia! 7Awit Rama kita iku Ratu salumahing bumi; padha memujia kanthi masmur kang prayoga. 8Rama kita ngratoni sakehing bangsa; Rama kita lenggah ing dhampare kang suci. 9Para panggedhening bangsa padha nglumpuk dadi umate Gusti Allahe Abraham. Awit tamenge bumi iku kagungane Rama kita; Panjenengane kaluhurake banget. b b v9 'Tameng' iku tembung kiasan kanggo para panguwasa lan para ratu — yaiku kang mimpin lan ngayomi para bangsane.