Pumalakpak Kayo, Lahat ng mga Bansa
Para sa punong mang-aawit. Isang awit ng mga anak ni Korah.
47 1 Pumalakpak kayo, lahat ng mga bayan! Sumigaw kayo sa ating Ama nang may mga hiyaw ng kagalakan! 2 Sapagkat ang ating Ama na Kataas-taasan ay kagila-gilalas, isang dakilang Hari sa buong lupa. 3 Pinasusuko niya ang mga bayan sa ilalim natin, at ang mga bansa sa ilalim ng ating mga paa. 4 Pinili niya ang ating mana para sa atin, ang kapurihan ni Jacob na kaniyang minamahal. Selah. a a v4 Ang ‘kapurihan ni Jacob’ ay tumutukoy sa Lupang Pangako — ang manang pinahahalagahan ng bayan ni Jacob nang higit sa lahat.
5 Umakyat ang ating Ama sa gitna ng mga sigaw ng kagalakan, ang ating Ama sa gitna ng tunog ng tambuli. 6 Umawit ng papuri sa ating Ama, umawit ng papuri! Umawit ng papuri sa ating Hari, umawit ng papuri! 7 Sapagkat ang ating Ama ang Hari ng buong lupa; umawit ng papuri nang may mahusay na awit. 8 Naghahari ang ating Ama sa mga bansa; nakaupo ang ating Ama sa kaniyang banal na trono. 9 Ang mga prinsipe ng mga bayan ay nagtitipon bilang bayan ng Diyos ni Abraham. Sapagkat ang mga kalasag ng lupa ay pag-aari ng ating Ama; siya ay lubos na dinadakila. b b v9 Ang ‘mga kalasag’ ay isang matalinghagang salita para sa mga pinuno at hari — silang namumuno at nagtatanggol sa kanilang mga bayan.