اي سڀ قومون، تاڙيون وڄايو
سنگيت جي اڳواڻ لاءِ. ڪورح جي پٽن جو زبور.
تاجپوشيءَ جو نعرو — تاڙيون، سڱ، ۽ سڀ قومون سڏيل، رڳو اسرائيل نه. اسان جو پيءُ پنهنجي تخت تي چڙهي ويو آهي، ۽ قومن جا سردار ابراهيم جي قوم سان گڏجي هڪ قوم ٿي گڏ ٿين ٿا. هو سڄيءَ ڌرتيءَ جو بادشاهه آهي.
47 1اي سڀ قومون، تاڙيون وڄايو! اسان جي پيءُ لاءِ خوشيءَ جا نعرا هڻو! 2ڇاڪاڻ تہ اسان جو سڀ کان مٿانهون پيءُ ڀوائتو آهي، سڄي زمين تي وڏو بادشاهه آهي. 3هو قومن کي اسان جي هيٺان ۽ ملڪن کي اسان جي پيرن هيٺان ڪري ٿو. 4هن اسان لاءِ اسان جو ورثو چونڊيو، يعقوب جو اهو فخر جنهن سان هو پيار ٿو ڪري. a a v4 ’يعقوب جو فخر‘ مان مراد واعدي وارو ملڪ آهي — اهو ورثو جنهن کي يعقوب جي نسل سڀني شين کان وڌيڪ قيمتي سمجهيو.
5اسان جو پيءُ خوشيءَ جي نعرن سان مٿي چڙهي ويو آهي، اسان جو پيءُ رڍ جي سنگ جي آواز سان. 6ساراهہ جا گيت ڳايو، اسان جي پيءُ جي ساراهہ جا گيت ڳايو! اسان جي بادشاهه جي ساراهہ جا گيت ڳايو، ساراهہ جا گيت ڳايو! 7ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ سڄي زمين جو بادشاهه آهي؛ هنرمنديءَ سان ڀريل زبور ۾ ساراهہ جا گيت ڳايو. 8اسان جو پيءُ قومن تي بادشاهي ڪري ٿو؛ اسان جو پيءُ پنهنجي پاڪ تخت تي ويٺو آهي. 9قومن جا شهزادا ابراهيم جي خدا جي قوم ٿي گڏ ٿين ٿا. ڇاڪاڻ تہ زمين جون ڍالون اسان جي پيءُ جون آهن؛ هو تمام گھڻو مٿانهون آهي. b b v9 ’ڍالون‘ حاڪمن ۽ بادشاهن لاءِ شاعراڻو لفظ آهي — اهي جيڪي پنهنجين قومن جي اڳواڻي ۽ حفاظت ڪن ٿا.
