پاڪ شهر جو گيت
گيت. ڪورح جي پٽن جو زبور.
حملو ناڪام ٿيڻ کانپوءِ، عبادت ڪندڙ يروشلم جي ديوارن تي گھمن ٿا ۽ ثبوت طور ان جا برج ڳڻين ٿا. جيڪي بادشاهه شهر کڻڻ آيا هئا، انهن هڪ ڀيرو ڏٺو، ڊڄي ويا، ۽ ڄڻڻ جي سورن وانگر ڀڄي ويا. جيڪو کين پنهنجي پيءُ بابت ٻڌو هو، سو هاڻي ڏٺو.
48 1اسان جو پيءُ عظيم آهي، ۽ پنهنجي شهر ۾، پنهنجي پاڪ جبل تي، تمام گھڻي ساراهه جي لائق آهي. 2پنهنجين بلندين ۾ سهڻو، سڄي زمين جي خوشي، صيون جبل آهي، اتر جا ڏورانھان ڪنڊا، عظيم بادشاهه جو شهر. a a v2 ”اتر جا ڏورانھان ڪنڊا“ خدائي جبل لاءِ هڪ قديم شاعرانہ نالو آهي، جيڪو هتي صيون جبل تي، خدا جي پاڪ رهائش جي طور لاڳو ڪيو ويو آهي. 3اسان جي پيءُ ان جي ڪوٽن اندر پاڻ کي مضبوط قلعو ڪري ظاهر ڪيو آهي.
4ڇاڪاڻ تہ ڏس، بادشاهه گڏ ٿيا؛ سڀ گڏجي اڳتي وڌيا. 5ڏسندي ئي هڪدم حيران ٿي ويا؛ ڊڄي ويا، گھٻرائجي ڀڄي نڪتا. 6اتي کين ڏڪڻي وٺي ورتو، ڄمڻ واري عورت جھڙو سور. 7اوڀر جي واءَ سان تو ترسيس جا جھاز ڀڃي ڇڏيا.
8جيئن اسان ٻڌو هو، تيئن اسان ڏٺو بہ آهي، آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي شهر ۾، اسان جي پيءُ جي شهر ۾؛ هو ان کي سدائين قائم ڪندو.
9اي اسان جا بابا، اسان تنهنجي هيڪل اندر تنهنجي لافاني شفقت تي غور ڪيو آهي. 10اي اسان جا بابا، جھڙو تنهنجو نالو آهي، تھڙي ئي تنهنجي ساراهه زمين جي ڇيڙن تائين آهي؛ تنهنجو ساڄو هٿ سچائيءَ سان ڀريل آهي. 11صيون جبل خوش ٿئي، يهوداه جون ڌيئرون خوشي ڪن، تنهنجن فيصلن جي ڪري.
12صيون جي چوڌاري گھمو، ان جي چوڌاري ڦيرو ڏيو؛ ان جا برج ڳڻيو. 13ان جي ديوارن تي چڱيءَ طرح ڌيان ڏيو، ان جي ڪوٽن مان لنگھي وڃو، تہ جيئن اوهان ايندڙ نسل کي ٻڌائي سگھو.
14ڇاڪاڻ تہ هي اسان جو پيءُ آهي، سدا سدا لاءِ اسان جو؛ هو آخر تائين اسان جو رهنما ٿيندو.
