1 List do Tymoteusza 5

5 ¹Nie strofuj ostro starszego mężczyzny, lecz zwracaj się do niego jak do ojca, a do młodszych jak do braci, ²do starszych kobiet jak do matek, a do młodszych jak do sióstr, z całą czystością.

³Okazuj szacunek wdowom, które naprawdę są wdowami. ⁴A jeśli jakaś wdowa ma dzieci lub wnuki, niech te najpierw nauczą się okazywać pobożność wobec własnego domu i odwdzięczać się rodzicom — to podoba się naszemu Ojcu. ⁵Prawdziwa wdowa, pozostawiona sama, pokłada nadzieję w naszym Ojcu i trwa nocą i dniem w prośbach i modlitwach. ⁶Lecz wdowa, która żyje dla rozkoszy, jest martwa, chociaż żyje. ⁷To również nakazuj, aby były nienaganne. ⁸A jeśli ktoś nie dba o swoich, zwłaszcza o domowników, ten zaparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego.

⁹Wdowę wpisuj na listę tylko wtedy, gdy ma co najmniej sześćdziesiąt lat i była wierna jednemu mężowi, ¹⁰mając świadectwo dobrych uczynków: jeśli wychowała dzieci, przyjmowała obcych, umywała nogi świętym, pomagała cierpiącym i oddawała się każdemu dobremu uczynkowi.

¹¹Młodszych wdów zaś nie wpisuj; gdy bowiem ich pragnienia odciągają je od Chrystusa, chcą wychodzić za mąż, ¹²i tak ściągają na siebie potępienie, bo porzuciły swoje pierwsze zobowiązanie. ^a a v12 „Ich pierwsze zobowiązanie” odnosi się do przyrzeczenia, które złożyły, aby służyć Chrystusowi i kościołowi, gdy zostały wpisane na listę wdów. ¹³Przy tym uczą się bezczynności, chodząc od domu do domu, i nie tylko bezczynności, lecz także plotkarstwa i wścibstwa, mówiąc to, czego nie należy. ¹⁴Chcę więc, aby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, zarządzały domem i nie dawały przeciwnikowi żadnej sposobności do obmowy. ¹⁵Niektóre bowiem już zboczyły z drogi, aby iść za szatanem. ¹⁶Jeśli jakaś wierząca kobieta ma wśród krewnych wdowy, niech je wspiera, aby nie obciążać kościoła, by mógł on wspierać prawdziwe wdowy.

¹⁷Starsi, którzy dobrze przewodzą, zasługują na podwójną cześć, zwłaszcza ci, którzy trudzą się w głoszeniu i nauczaniu. ¹⁸Pismo bowiem mówi: „Nie zawiązuj pyska wołowi, który młóci”, oraz: „Robotnik zasługuje na swoją zapłatę”.

¹⁹Nie przyjmuj oskarżenia przeciwko starszemu, chyba że na podstawie zeznań dwóch lub trzech świadków. ²⁰Tych zaś, którzy trwają w grzechu, karć wobec wszystkich, aby i pozostali się bali.

²¹Zaklinam cię uroczyście przed naszym Ojcem, Chrystusem Jezusem i wybranymi aniołami: zachowaj te nakazy bez uprzedzeń, nie czyniąc nic z faworyzowania. ²²Na nikogo nie nakładaj rąk pospiesznie i nie bądź uczestnikiem cudzych grzechów; zachowaj siebie w czystości.

²³Nie pij już samej wody, lecz używaj trochę wina ze względu na swój żołądek i swoje częste choroby.

²⁴Grzechy niektórych ludzi są jawne i idą przed nimi na sąd, grzechy zaś innych idą za nimi. ²⁵Podobnie i dobre uczynki są jawne, a nawet te, które takie nie są, nie mogą pozostać ukryte.