Efa vita pirinty
Boky

Omeo voninahitra ny fianakaviana manodidina anao

Tokony horaisina ho fianakavian'ny Raintsika ny fiangonana: ny lehilahy zokiolona ho toy ny ray, ary ny vehivavy tanora ho toy ny anabavy. Avy eo ny fitsipika azo ampiharina: iza amin'ny mpitondratena no tohanan'ny fiangonana ary iza no tokony hanambady indray, voninahitra sy fiarovana ho an'ny loholona, fananarana ampahibemaso ho an'ny ota tsy mitsahatra, ary divay ho an'ny vavonin'i Timoty.

Toko 5.

Aza mananatra mafy ny lehilahy zokiolona, fa ampirisiho toy ny ray izy, ary ny tanora lahy toy ny rahalahy, ny vehivavy zokiolona toy ny reny, ary ny tanora vavy toy ny anabavy, amin’ny fahadiovana rehetra.

Omeo voninahitra ny mpitondratena izay tena mpitondratena marina. Nefa raha manana zanaka na zafy ny mpitondratena, dia aoka ireo aloha no hianatra hampiseho fanajana ny ankohonany manokana sy hamaly ny ray aman-dreniny—fa izany no mahafaly an’i Raintsika. Ny mpitondratena tena izy, izay mitoka-monina, dia mametraka ny fanantenany amin’i Raintsika ary mitoetra amin’ny fangatahana sy ny vavaka alina andro. Fa ny mpitondratena izay miaina amin’ny fahafinaretana dia efa maty na dia velona aza. Torony koa izany didy izany, mba tsy hisy ho tsiny azy ireo. Raha misy tsy mamelona ny azy—indrindra ny ao an-tranony—dia nandà ny finoana izy ary ratsy noho ny tsy mino.

Soraty ho mpitondratena ny vehivavy raha enim-polo taona farafahakeliny, ary mahatoky tamin’ny vadiny iray ihany, voatondro noho ny asa tsara: raha nitaiza zaza izy, nandray vahiny, nanasa ny tongotry ny olona masina, nanampy ny sahirana, ary nikatsaka ny asa tsara rehetra.

Fa ny mpitondratena tanora kosa dia aza soratana; satria rehefa mampiala azy amin’i Kristy ny filàny, dia maniry ny hanambady izy, ka mitondra fanamelohana ho an’ny tenany noho ny nanilikilihany ny fianianany voalohany. a a v12 « Ny fianianany voalohany » dia manondro ny fanoloran-tena nataony hanompo an’i Kristy sy ny fiangonana, tamin’ny nanoratana azy tao amin’ny lisitry ny mpitondratena. Mianatra tsy miasa koa izy, mitety trano ka mankany amin’ny trano hafa—tsy tsy miasa fotsiny fa mpilaza ratsy sy mpitsikilo koa, miteny izay tsy tokony holazainy. Koa ny tiako dia ny hanambady ny mpitondratena tanora, hanan-janaka, hitantana ny trano, ary tsy hanome fahafahana ny mpanohitra hanompa. Fa misy efa niala ka nanaraka an’i Satana. Raha misy vehivavy mpino manana mpitondratena eo amin’ny havany, dia aoka izy no hamelona azy ireo, mba tsy hahavesatra ny fiangonana, ka ny fiangonana no hamelona ny mpitondratena tena izy.

Ny loholona izay mitarika tsara dia mendrika voninahitra roa heny, indrindra izay miasa mafy amin’ny fitoriana sy ny fampianarana. Fa hoy ny Soratra Masina: « Aza fehezina ny vavan’ny omby raha mitepo vary », ary « Mendrika ny karamany ny mpiasa. »

Aza mandray fiampangana ny loholona afa-tsy rehefa misy vavolombelona roa na telo manaporofo. Ireo mitoetra amin’ny fahotana kosa dia anaro eo anatrehan’ny rehetra, mba hatahotra ny sisa.

Mananatra mafy anao eo anatrehan’i Raintsika sy Kristy Jesosy ary ny anjely voafidy aho: tandremo ireo toromarika ireo nefa tsy mitsarana ambava, ary aza manao na inona na inona noho ny fitiavan-tanana. Aza mametraka tanana amin’iza na iza haingana loatra, ary aza miray ota amin’ny hafa—arovy ho madio ny tenanao.

Aza misotro rano ihany intsony—misotroa divay kely noho ny vavonao sy ny fahalemenao matetika.

Ny ota ny olona sasany dia miharihary, mialoha mankany amin’ny fitsarana; ny an’ny sasany kosa manaraka aoriana. Toy izany koa, miharihary ny asa tsara, ary na dia ireo tsy miharihary aza dia tsy azo takona.