اول تیموتائوس 5

5 ¹مرد سالخورده را به‌تندی سرزنش مکن، بلکه همچون پدری از او درخواست کن، و جوانان را چون برادران، ²زنان سالخورده را چون مادران، و زنان جوان را چون خواهران، با کمالِ پاکی.

³بیوه‌زنانی را که براستی بیوه‌اند حرمت بنه. ⁴اما اگر بیوه‌زنی فرزندان یا نوادگانی دارد، ایشان نخست باید بیاموزند که نسبت به خانوادهٔ خویش دینداری نشان دهند و حقِ والدین خود را ادا کنند؛ زیرا این پدر ما را خشنود می‌سازد. ⁵آن بیوهٔ راستین که تنها مانده است، امید خود را بر پدر ما می‌نهد و شب و روز در استغاثه و دعا پایداری می‌کند. ⁶اما بیوه‌ای که در پیِ عیش و کامرانی زندگی می‌کند، حتی در حال حیات، مرده است. ⁷این دستورها را نیز بده تا از هرگونه ملامت برکنار باشند. ⁸اگر کسی از عهدهٔ کسانِ خود برنیاید—بخصوص اهل خانهٔ خویش—ایمان را انکار کرده و از بی‌ایمان بدتر است.

⁹بیوه‌ای را در فهرست بنویس که دستِ‌کم شصت‌ساله باشد و به یک شوهر وفادار بوده باشد، ¹⁰و به اعمالِ نیک شهره باشد: اگر فرزندان را پرورده، غریبان را پذیرفته، پای‌های مقدسان را شسته، رنجدیدگان را یاری رسانده، و در پیِ هر کارِ نیکو کوشیده باشد.

¹¹اما از نوشتنِ بیوه‌زنانِ جوان‌تر در فهرست خودداری کن؛ زیرا چون امیالشان ایشان را از مسیح دور کشد، خواهانِ ازدواج می‌شوند، ¹²و بدین‌سان بر خویشتن محکومیت می‌آورند، چون نخستین تعهد خود را کنار گذاشته‌اند. ^a a v12 «نخستین تعهد ایشان» به آن پیمانی اشاره دارد که هنگام نوشته‌شدن در فهرستِ بیوه‌زنان، برای خدمت به مسیح و کلیسا بستند. ¹³افزون بر این، بیکارگی را نیز می‌آموزند و خانه‌به‌خانه می‌گردند؛ و نه‌تنها بیکاره، بلکه سخن‌چین و فضول نیز می‌شوند و آنچه را که نباید، بر زبان می‌آورند. ¹⁴پس خواهانِ آنم که بیوه‌زنانِ جوان‌تر ازدواج کنند، فرزند بیاورند، خانه را اداره کنند، و به دشمن هیچ فرصتی برای بدگویی ندهند. ¹⁵زیرا برخی پیشاپیش برگشته‌اند تا از شیطان پیروی کنند. ¹⁶اگر زنِ ایمانداری در میان خویشانِ خود بیوه‌زنانی دارد، باید ایشان را حمایت کند و باری بر دوشِ کلیسا ننهد، تا کلیسا بتواند بیوه‌زنانِ راستین را حمایت کند.

¹⁷مشایخی که به‌نیکی رهبری می‌کنند، شایستهٔ حرمتِ دوچندانند، بخصوص آنان که در موعظه و تعلیم زحمت می‌کشند. ¹⁸زیرا کتاب‌مقدّس می‌گوید: «دهانِ گاوی را که خرمن می‌کوبد، مبند»، و «کارگر مستحقِ مزدِ خویش است.»

¹⁹به هیچ اتهامی علیه یک شیخ گوش مسپار، مگر به شهادتِ دو یا سه شاهد. ²⁰و آنان را که در گناه پافشاری می‌کنند، در برابر همگان سرزنش کن، تا دیگران نیز بترسند.

²¹در حضورِ پدر ما، مسیحْ عیسی، و فرشتگانِ برگزیده، تو را به‌جد سفارش می‌کنم که این دستورها را بدونِ پیش‌داوری نگاه داری و هیچ کاری از رویِ جانبداری انجام ندهی. ²²دست بر هیچ‌کس به‌شتاب مگذار، و در گناهانِ دیگران شریک مشو—خویشتن را پاک نگاه دار.

²³دیگر تنها آب منوش، بلکه به‌خاطرِ معده‌ات و بیماری‌های مکررت، اندکی شراب نیز بنوش.

²⁴گناهانِ برخی آشکار است و پیشاپیش به‌سوی داوری می‌رود؛ اما گناهانِ برخی دیگر از پی می‌آید. ²⁵به‌همین‌سان، اعمالِ نیک نیز آشکار است، و آنها که چنین نیستند نیز نمی‌توانند پنهان بمانند.