اول تیموتائوس 6

6 ¹همهٔ آنان که زیر یوغ بندگی هستند، باید اربابان خود را شایستهٔ کمالِ احترام بدانند، تا نامِ پدر ما و آن تعلیم مورد بدگویی قرار نگیرد. ²آنان که اربابانی ایماندار دارند، نباید به بهانهٔ برادر بودنشان به ایشان بی‌احترامی کنند؛ بلکه باید بهتر خدمت کنند، زیرا آنان که از این خدمت بهره می‌برند، ایماندار و بس عزیزند. این چیزها را تعلیم ده و بر آنها تأکید کن.

تعلیمِ نادرست میوهٔ تلخ می‌آورد

³اگر کسی تعلیمی دیگر دهد و با سخنانِ سالمِ خداوند ما عیسی مسیح و با تعلیمی که با دینداری نسبت به خدا سازگار است مخالفت ورزد، ⁴مغرور است و چیزی نمی‌داند، بلکه به بیماریِ وسواس بر سرِ مجادلات و جنگِ لفظی دچار است، که از آن حسد، نزاع، بدگویی و بدگمانی‌های شرورانه پدید می‌آید، ⁵و کشمکشِ دائمی میان مردمانی که ذهنشان فاسد شده و از حقیقت محروم گشته‌اند، و می‌پندارند که دینداری نسبت به خدا راهی برای سودجویی است.

⁶اما دینداری همراه با قناعت، سودی بزرگ است، ⁷زیرا ما چیزی به این جهان نیاوردیم و چیزی نیز نمی‌توانیم از آن بیرون بریم. ⁸پس اگر خوراک و پوشاک داشته باشیم، به همان قانع خواهیم بود. ⁹اما آنان که می‌خواهند ثروتمند شوند، در وسوسه و دام و آرزوهای بسیارِ نابخردانه و زیان‌آور می‌افتند که مردمان را در هلاکت و نابودی فرو می‌برد. ¹⁰زیرا پول‌دوستی ریشهٔ هر گونه بدی است؛ برخی در آرزوی آن، از ایمان منحرف گشته و خویشتن را با دردهای بسیار مجروح ساخته‌اند.

نبردِ نیکوی ایمان را بجنگ

¹¹اما تو، ای مردِ پدر ما، از همهٔ این چیزها بگریز. در پیِ عدالت، دینداری، ایمان، محبت، پایداری و ملایمت باش. ^a a v11 «مردِ پدر ما» عبارتی را ترجمه می‌کند که دیگر ترجمه‌های کتاب‌مقدس آن را «مردِ خدا» آورده‌اند — که تیموتائوس را کسی می‌خوانَد که به پدر تعلق دارد، نه صرفاً به خدایی دوردست. ¹²نبردِ نیکوی ایمان را بجنگ؛ حیاتِ جاودان را که به آن فراخوانده شدی به دست آور، همان که در حضور شاهدان بسیار، بدان اعترافِ نیکو کردی. ¹³تو را در حضور پدر ما که به همه چیز حیات می‌بخشد، و در حضور مسیح عیسی که در برابر پُنتیوس پیلاطُس به آن اعترافِ نیکو شهادت داد، حکم می‌کنم ^b b v13 «اعترافِ نیکوی» عیسی در برابر پیلاطُس، همان اعلامِ دلیرانهٔ او بود که پادشاه است و آمده تا بر حقیقت شهادت دهد (به یوحنا ۱۸:‏۳۳–۳۷ بنگرید). ¹⁴که این حکم را بی‌لکه و بی‌ملامت نگاه داری تا زمانی که خداوند ما عیسی مسیح ظاهر شود، ¹⁵که آن مبارک و یگانه فرمانروا، پادشاهِ پادشاهان و خداوندِ خداوندان، آن را در زمانِ مقرر پدید خواهد آورد. ¹⁶او تنها کسی است که فناناپذیر است و در نوری دست‌نیافتنی ساکن است، همان که هیچ‌کس او را ندیده و نمی‌تواند ببیند. او را حرمت و سلطنتِ جاودانی باد. آمین.

¹⁷ثروتمندانِ این عصرِ حاضر را حکم کن که مغرور نباشند و امیدشان را بر ثروتِ ناپایدار نبندند، بلکه بر پدر ما که همه چیز را به فراوانی برای بهره‌مندی‌مان می‌بخشد. ¹⁸به آنان حکم کن که نیکویی کنند، در کارهای نیک ثروتمند باشند، سخاوتمند و آمادهٔ بخشش باشند، ¹⁹و برای خویش گنجینه‌ای نیکو برای آینده بیندوزند، تا آن حیاتی را که به‌راستی حیات است، به چنگ آورند.

²⁰ای تیموتائوس، آنچه را که به تو سپرده شده نگاه دار. از یاوه‌گویی‌های بی‌خدا و تهی، و از تناقض‌گویی‌های آنچه به دروغ معرفت خوانده می‌شود، بپرهیز، ²¹زیرا برخی با اعتراف به آن، از ایمان منحرف گشته‌اند. فیض با همهٔ شما باد.