1 Księga Samuela 10

10 ¹Wtedy Samuel wziął dzbanek oliwy, wylał ją na głowę Saula, pocałował go i powiedział: „Czyż nasz Ojciec nie namaścił cię na władcę nad swoim dziedzictwem? ²Gdy dziś ode mnie odejdziesz, spotkasz dwóch mężczyzn przy grobie Racheli w Selsach, w granicach Beniamina. Powiedzą ci: «Znalazły się oślice, których szukałeś; twój ojciec już się o nie nie martwi, lecz martwi się o ciebie i pyta: ‚Co mam uczynić z moim synem?'»

³Stamtąd pójdziesz dalej do dębu Tabor, gdzie spotkają cię trzej mężczyźni idący do naszego Ojca w Betel — jeden z trzema koźlętami, jeden z trzema bochnami chleba, jeden z bukłakiem wina. ⁴Pozdrowią cię i dadzą ci dwa bochny chleba, które przyjmiesz z ich rąk.

⁵Potem przyjdziesz do Gibei naszego Ojca, gdzie znajduje się garnizon filistyński; a gdy będziesz wchodził do miasta, spotkasz gromadę proroków schodzących z wyżyny, a przed nimi harfa, bęben, flet i lira, i będą prorokować. ⁶Duch naszego Ojca zstąpi na ciebie z mocą; będziesz z nimi prorokował i staniesz się innym człowiekiem. ⁷Gdy przyjdą do ciebie te znaki, czyń, co ci ręka znajdzie, bo nasz Ojciec jest z tobą. ⁸Zejdź przede mną do Gilgal. Ja na pewno przyjdę do ciebie, aby złożyć ofiary całopalne i ofiary pojednania. Czekaj siedem dni, aż przyjdę do ciebie i powiem ci, co masz czynić.”

Znaki Ojca się spełniają

⁹Gdy Saul odwrócił się od Samuela, nasz Ojciec odmienił jego serce, i tego dnia spełniły się wszystkie te znaki. ¹⁰W Gibei spotkała go gromada proroków, Duch naszego Ojca zstąpił na niego z mocą, i prorokował wśród nich. ¹¹Wszyscy, którzy znali go wcześniej, zobaczyli, że prorokuje z prorokami, i pytali jeden drugiego: „Co się stało z synem Kisza? Czy i Saul jest między prorokami?”

¹²Ktoś stamtąd zapytał: „A kto jest ich ojcem?” Dlatego stało się to przysłowiem: „Czy i Saul jest między prorokami?” ^a a v12 Pytanie „kto jest ich ojcem?” sugeruje, że prorocy nie potrzebują szczególnego rodowodu — każdy może otrzymać Ducha. ¹³Gdy skończył prorokować, poszedł na wyżynę.

¹⁴Stryj Saula zapytał jego i jego sługę: „Dokąd chodziliście?” „Szukać oślic” — odpowiedział. „A widząc, że ich nie ma, przyszliśmy do Samuela.”

¹⁵Stryj Saula powiedział: „Powiedz mi, proszę, co ci powiedział Samuel.”

¹⁶Saul powiedział swemu stryjowi: „Zapewnił nas, że oślice się znalazły.” Lecz Saul nie powiedział swemu stryjowi tego, co Samuel mówił o królowaniu.

Ojciec objawia swego wybranego króla

¹⁷Potem Samuel zwołał lud do naszego Ojca w Mispa,

¹⁸i powiedział Izraelitom: „Tak mówi nasz Ojciec Izraela: «Wyprowadziłem Izraela z Egiptu i wybawiłem was od Egipcjan oraz od wszystkich królestw, które was uciskały.»

¹⁹Lecz wy dziś odrzuciliście waszego Ojca, który sam was wybawia ze wszystkich nieszczęść i ucisków, i powiedzieliście mu: «Nie — ustanów nad nami króla.» Teraz stawcie się przed naszym Ojcem według plemion i rodów.” ^b b v19 Żądanie Izraela, aby mieć ludzkiego króla, było w istocie odrzuceniem miłującej władzy ich Ojca nad nimi.

²⁰Gdy Samuel kazał wystąpić wszystkim plemionom Izraela, losem zostało wybrane plemię Beniamina. ²¹Kazał wystąpić plemieniu Beniamina według rodów; został wybrany ród Matriego, a potem został wybrany Saul, syn Kisza. Szukali go, lecz nie mogli go znaleźć.

²²Pytali więc znowu naszego Ojca: „Czy ten człowiek już tu przyszedł?” A nasz Ojciec powiedział: „Oto ukrył się między sprzętem.”

²³Pobiegli i wzięli go stamtąd. A gdy stanął pośród ludu, o głowę przewyższał cały lud, od ramion wzwyż. ²⁴Samuel powiedział do całego ludu: „Czy widzicie tego, którego wybrał nasz Ojciec? Nie ma nikogo takiego jak on wśród całego ludu.” I cały lud wzniósł okrzyk: „Niech żyje król!”

²⁵Samuel ogłosił ludowi prawa królestwa, spisał je na zwoju i złożył przed naszym Ojcem. Potem Samuel rozpuścił cały lud, każdego do jego domu. ²⁶Saul także poszedł do swego domu w Gibei, a z nim poszli waleczni mężowie, których serc dotknął nasz Ojciec. ²⁷Lecz niektórzy nikczemni ludzie powiedzieli: „Jakże ten może nas wybawić?” Wzgardzili nim i nie przynieśli mu daru. Lecz Saul milczał.