1.سموئيل 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹پوءِ سموئيل تيل جي شيشي کڻي ساؤل جي مٿي تي وهاري، کيس چمي چيو تہ ”ڇا اسان جي پيءُ تو کي پنهنجي ميراث تي حاڪم ڪري مسح نہ ڪيو آهي؟ ²جڏهن تون اڄ مون وٽان هلندين تڏهن بنيمين جي ملڪ ۾ زلزح ۾ راحيل جي قبر وٽ ٻن ماڻهن سان ملندين. اهي چوندا تہ ’جيڪي گڏهيون تو ڳوليون هيون سي ملي ويون آهن؛ تنهنجو پيءُ هاڻي انهن جي ڳڻتي نہ ٿو ڪري، هاڻي تنهنجي ڳڻتي ٿو ڪري ۽ پڇي ٿو تہ ”مان پنهنجي پٽ لاءِ ڇا ڪريان؟“‘

³اتان اڳتي تبور جي بلوط وٽ پهچندين، جتي بيت‌ايل ۾ اسان جي پيءُ ڏانهن وڃندڙ ٽي ماڻهو تو سان ملندا؛ هڪڙي وٽ ٻڪريءَ جا ٽي ٻچا، ٻئي وٽ ٽي مانيون، ۽ ٽئين وٽ شراب جو مشڪيزو هوندو. ⁴اهي تو کي سلام ڪندا ۽ ٻه مانيون ڏيندا، جيڪي تون هنن کان وٺندين.

⁵پوءِ تون اسان جي پيءُ جي گبعه ۾ پهچندين، جتي فلستين جي چوڪي آهي؛ شهر ۾ داخل ٿيندي تو کي اوچي جاءِ تان لهندڙ نبين جي هڪ ٽولي ملندي، جن جي اڳيان ستار، دف، بانسري ۽ بربط هوندا ۽ اهي نبوت ڪندا هوندا. ⁶اسان جي پيءُ جو روح تو تي زور سان ايندو؛ تون هنن سان گڏ نبوت ڪندين ۽ ٻيو ماڻهو بڻجي ويندين. ⁷جڏهن اهي نشانيون تو تي پوريون ٿين تڏهن جيڪو تنهنجي هٿ اچي سو ڪر، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ تو سان گڏ آهي. ⁸مون کان اڳ گلگال ڏانهن هليو وڃ. مان ضرور تو وٽ ايندس تہ سوختني قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪريان. ست ڏينهن انتظار ڪر، جيستائين مان تو وٽ اچي توکي نہ ٻڌايان تہ ڇا ڪرڻو آهي.“

پيءُ جون نشانيون پوريون ٿين ٿيون

⁹جڏهن ساؤل سموئيل کان موٽيو تڏهن اسان جي پيءُ سندس دل بدلائي ڇڏي، ۽ اهي سڀ نشانيون انهيءَ ڏينهن پوريون ٿيون. ¹⁰گبعه ۾ کيس نبين جي هڪ ٽولي ملي، اسان جي پيءُ جو روح مٿس زور سان آيو، ۽ هن هنن جي وچ ۾ نبوت ڪئي. ¹¹جن کيس اڳ ۾ سڃاتو پئي سي سڀ جڏهن کيس نبين سان گڏ نبوت ڪندي ڏسي ويا تڏهن هڪٻئي کي چيائون تہ ”قيس جي پٽ کي ڇا ٿيو آهي؟ ڇا ساؤل بہ نبين ۾ آهي؟“

¹²اتي هڪڙي ماڻهو پڇيو تہ ”انهن جو پيءُ ڪير آهي؟“ تنهنڪري اها چوڻي بڻجي وئي تہ ”ڇا ساؤل بہ نبين ۾ آهي؟“ ^a a v12 ”انهن جو پيءُ ڪير آهي؟“ وارو سوال ظاهر ڪري ٿو تہ نبين کي ڪنهن خاص نسب جي ضرورت ناهي — ڪو بہ روح حاصل ڪري سگهي ٿو. ¹³جڏهن هو نبوت ڪري فارغ ٿيو تڏهن اوچي جاءِ ڏانهن چڙهي ويو.

¹⁴ساؤل جي چاچي کانئس ۽ سندس نوڪر کان پڇيو تہ ”اوهين ڪيڏانهن ويا هئا؟“ هن وراڻيو تہ ”گڏهيون ڳولڻ لاءِ،“ چيائين، ”جڏهن ڏٺوسين تہ اهي اتي ناهن تڏهن سموئيل وٽ آياسين.“

¹⁵ساؤل جي چاچي چيو تہ ”مهرباني ڪري مون کي ٻڌاءِ تہ سموئيل اوهان کي ڇا چيو.“

¹⁶ساؤل پنهنجي چاچي کي چيو تہ ”اسان کي يقين ڏياريائين تہ گڏهيون ملي ويون آهن.“ پر ساؤل پنهنجي چاچي کي اها ڳالهه نہ ٻڌائي جيڪا سموئيل بادشاهيءَ بابت چئي هئي.

پيءُ پنهنجي چونڊيل بادشاهه کي ظاهر ٿو ڪري

¹⁷پوءِ سموئيل ماڻهن کي مصفاه ۾ اسان جي پيءُ وٽ گڏ ڪيو،

¹⁸۽ بني اسرائيل کي چيائين تہ ”اسان جو پيءُ، جيڪو اسرائيل جو آهي، هيئن ٿو فرمائي تہ ’مون اسرائيل کي مصر مان ڪڍي آندو ۽ اوهان کي مصرين جي هٿان ۽ اوهان تي ظلم ڪندڙ سڀني بادشاهتن جي هٿان ڇڏايو.‘

¹⁹پر اڄ اوهان پنهنجي پيءُ کي رد ڪيو آهي، جيڪو پاڻ اوهان کي اوهان جي سڀني ڏکن ۽ تڪليفن کان بچائي ٿو، ۽ کيس چيو اٿوَ تہ ’نہ، اسان تي بادشاهه مقرر ڪر.‘ تنهنڪري هاڻي قبيلن ۽ گهراڻن موجب اسان جي پيءُ جي اڳيان حاضر ٿيو.“ ^b b v19 بني اسرائيل جو انساني بادشاهه گھرڻ، حقيقت ۾، پنهنجي پيءُ جي هنن مٿان پيار ڀرئي حڪمراني کي رد ڪرڻ هو.

²⁰جڏهن سموئيل بني اسرائيل جي سڀني قبيلن کي ويجهو آندو تڏهن پرچيءَ سان بنيمين جو قبيلو چونڊيو ويو. ²¹پوءِ بنيمين جي قبيلي کي گهراڻن موجب ويجهو آندائين؛ متري جو گهراڻو چونڊيو ويو، پوءِ قيس جو پٽ ساؤل چونڊيو ويو. کيس ڳوليائون، پر ڪٿي نہ مليو.

²²تنهنڪري هنن وري اسان جي پيءُ کان پڇيو تہ ”ڇا اهو ماڻهو اڃا هتي آيو آهي؟“ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”هو سامان ۾ لڪل آهي.“

²³هو ڊوڙي، کيس اتان کڻي آيا. جڏهن هو ماڻهن جي وچ ۾ بيٺو تڏهن ڪلهن کان مٿي سڀني کان ڊگهو هو. ²⁴سموئيل سڀني ماڻهن کي چيو تہ ”ڏسو تہ اسان جي پيءُ ڪنهن کي چونڊيو آهي؟ سڀني ماڻهن ۾ ڪو بہ هن جهڙو ناهي.“ سڀني ماڻهن رڙ ڪئي تہ ”بادشاهه جيئي!“

²⁵سموئيل ماڻهن کي بادشاهيءَ جا قاعدا ٻڌايا، انهن کي هڪ طومار ۾ لکي اسان جي پيءُ جي اڳيان رکيائين. پوءِ سموئيل سڀني ماڻهن کي موڪلايو، هر ڪنهن کي پنهنجي گهر ڏانهن. ²⁶ساؤل بہ گبعه ۾ پنهنجي گهر هليو ويو، ۽ ساڻس اهي سورهيا ويا جن جي دلين کي اسان جي پيءُ ڇهيو هو. ²⁷پر ڪجهه نڪمن ماڻهن چيو تہ ”هي ماڻهو اسان کي ڪيئن بچائيندو؟“ هنن کيس حقير سمجهيو ۽ کيس ڪو نذرانو نہ ڏنائون. پر ساؤل خاموش رهيو.