१ शमुवेल 10

10 ¹ मग शमुवेलाने तेलाची कुपी घेतली, ती शौलाच्या मस्तकावर ओतली, त्याचे चुंबन घेतले आणि म्हणाला, “आमच्या पित्याने तुला आपल्या वतनावर अधिपती म्हणून अभिषिक्त केले नाही काय? तू त्याच्या लोकांवर राज्य करशील आणि सभोवतालच्या शत्रूंपासून त्यांचे रक्षण करशील. त्याने तुला आपल्या वतनावर अधिपती म्हणून अभिषिक्त केले आहे, याचे तुला हे चिन्ह असेल: ² आज तू माझ्यापासून निघून गेल्यावर, बन्यामिनाच्या हद्दीत, सेल्सह येथे राहेलीच्या कबरीजवळ तुला दोन माणसे भेटतील. ती म्हणतील: ‘तू ज्या गाढवांचा शोध करीत होतास ती सापडली आहेत; आता तुझा पिता गाढवांची चिंता करीत नाही, तर तुझी चिंता करून विचारीत आहे, “माझ्या मुलाबद्दल मी काय करू?” ’

³ तेथून पुढे तू ताबोराच्या एला वृक्षापर्यंत जा, तेथे बेथेल येथे आमच्या पित्याकडे जाणारी तीन माणसे तुला भेटतील—एकाजवळ तीन करडे, एकाजवळ तीन भाकरी आणि एकाजवळ द्राक्षारसाची बुधली असेल. ⁴ ती तुला कुशल विचारतील आणि तुला दोन भाकरी देतील, त्या तू त्यांच्याकडून स्वीकार.

⁵ मग तू आमच्या पित्याच्या गिबा येथे येशील, जेथे पलिष्ट्यांची ठाणी आहे; नगरात शिरताच, उंच स्थानावरून खाली येणाऱ्या संदेष्ट्यांचा समूह तुला भेटेल, त्यांच्यापुढे सतार, डफ, बासरी व वीणा असतील आणि ते संदेश देत असतील. ⁶ आमच्या पित्याचा आत्मा तुझ्यावर जोराने येईल; तू त्यांच्याबरोबर संदेश देशील आणि तू दुसराच मनुष्य होशील. ⁷ ही चिन्हे तुझ्याकडे येतील, तेव्हा जे काही तुझ्या हाती लागेल ते कर, कारण आमचा पिता तुझ्याबरोबर आहे. ⁸ माझ्या आधी गिलगालास खाली जा. होमार्पणे अर्पण करण्यास व शांत्यर्पणे वाहण्यास मी तुझ्याकडे खाली येईन. मी तुझ्याकडे येऊन तुला काय करावे ते सांगेपर्यंत सात दिवस वाट पाहा.”

पित्याची चिन्हे पूर्ण होतात

⁹ शौल शमुवेलापासून वळून निघाला, तेव्हा आमच्या पित्याने त्याचे हृदय बदलले, आणि ती सर्व चिन्हे त्याच दिवशी घडली. ¹⁰ गिबा येथे संदेष्ट्यांचा समूह त्याला भेटला, आमच्या पित्याचा आत्मा त्याच्यावर जोराने आला, आणि तो त्यांच्यामध्ये संदेश देऊ लागला. ¹¹ पूर्वी त्याला ओळखणाऱ्या सर्वांनी त्याला संदेष्ट्यांबरोबर संदेश देताना पाहिले, तेव्हा लोक एकमेकांना विचारू लागले, “कीशाच्या मुलाला हे काय झाले? शौलही संदेष्ट्यांमध्ये आहे काय?”

¹² तेथील कोणी विचारले, “यांचा पिता कोण आहे?” म्हणून ही म्हण झाली: “शौलही संदेष्ट्यांमध्ये आहे काय?” ^a a v12 “यांचा पिता कोण आहे?” या प्रश्नाचा अर्थ असा की संदेष्ट्यांना विशेष वंशाची गरज नाही — कोणालाही आत्मा प्राप्त होऊ शकतो. ¹³ संदेश देण्याचे संपल्यावर तो उंच स्थानावर गेला.

¹⁴ शौलाच्या चुलत्याने त्याला व त्याच्या चाकराला विचारले, “तुम्ही कोठे गेला होता?” तो म्हणाला, “गाढवांचा शोध करायला; ती कोठेच नाहीत असे पाहून आम्ही शमुवेलाकडे गेलो.”

¹⁵ शौलाचा चुलता म्हणाला, “शमुवेल तुला काय म्हणाला ते कृपा करून मला सांग.”

¹⁶ शौलाने आपल्या चुलत्याला सांगितले, “गाढवे सापडली आहेत असे त्याने आम्हांला खात्रीने सांगितले.” पण राज्याविषयी शमुवेल काय म्हणाला ते शौलाने आपल्या चुलत्याला सांगितले नाही.

पिता आपल्या निवडलेल्या राजाला प्रकट करतो

¹⁷ मग शमुवेलाने लोकांना मिस्पा येथे आमच्या पित्याकडे बोलावले,

¹⁸ आणि इस्राएल लोकांना म्हणाला, “इस्राएलाचा आमचा पिता असे म्हणतो: ‘मी इस्राएलाला मिसरातून वर आणले आणि मिसऱ्यांच्या व तुम्हांला जाचणाऱ्या सर्व राज्यांच्या हातून तुम्हांला सोडवले.’”

¹⁹ पण आज तुम्ही आपल्या पित्याला नाकारले आहे, जो स्वतः तुम्हांला तुमच्या सर्व संकटांतून व दुःखांतून तारतो, आणि तुम्ही त्याला म्हणालात, ‘नाही—आमच्यावर राजा नेम.’ आता तुम्ही आपापल्या वंशाप्रमाणे व कुळाप्रमाणे आमच्या पित्यासमोर हजर व्हा.” ^b b v19 इस्राएलाने मानवी राजाची मागणी केली, ती मुळात त्यांच्या पित्याच्या स्वतःच्या प्रेमळ राज्यसत्तेचा नकार होता.

²⁰ शमुवेलाने इस्राएलाचे सर्व वंश जवळ आणले, तेव्हा चिठ्ठ्यांनी बन्यामिनाचा वंश निवडला गेला. ²¹ मग त्याने बन्यामिनाचा वंश कुळांप्रमाणे जवळ आणला; मात्रीचे कूळ निवडले गेले, नंतर कीशाचा मुलगा शौल निवडला गेला. त्यांनी त्याचा शोध केला, पण तो सापडला नाही.

²² म्हणून त्यांनी पुन्हा आमच्या पित्याला विचारले, “तो मनुष्य येथे आला आहे काय?” आणि आमचा पिता म्हणाला, “तो सामानामध्ये लपला आहे.”

²³ तेव्हा त्यांनी धावत जाऊन त्याला तेथून आणले. लोकांमध्ये उभा राहिल्यावर तो खांद्यापासून वरच्या भागाने सर्वांहून उंच होता. ²⁴ शमुवेल सर्व लोकांना म्हणाला, “आमच्या पित्याने ज्याला निवडले तो हा पाहा! सर्व लोकांमध्ये त्याच्यासारखा कोणी नाही.” तेव्हा सर्व लोक ओरडून म्हणाले, “राजा चिरायू होवो!”

²⁵ शमुवेलाने लोकांना राजसत्तेचे नियम सांगितले, ते एका गुंडाळीत लिहिले, ती आमच्या पित्यासमोर ठेवली, आणि प्रत्येकाला त्याच्या घरी पाठवले. ²⁶ शौलही आपल्या घरी गिबा येथे गेला, आणि त्याच्याबरोबर ती शूर माणसे गेली, ज्यांच्या हृदयांना आमच्या पित्याने स्पर्श केला होता. ²⁷ पण नीच माणसे म्हणाली, ‘हा मनुष्य आपले तारण कसे करील?’ त्यांनी त्याचा तिरस्कार केला आणि त्याला काही भेट आणली नाही. पण शौल काही बोलला नाही.