اول سموئيل 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹بيا سموئيل د تيلو شيشى راواخستله، د ساؤل په سر يې توئ کړه، ښکل يې کړو او ورته يې ووئيل چې، ”آيا زمونږ پلار تۀ د خپلې ميراث د پاسه د حاکم په توګه نۀ يې مسح کړے؟ ²کله چې تۀ نن زما نه لاړ شې، نو د بنيامين په علاقه کښې به د راخيل د قبر سره په ضلضح کښې دوه سړى درسره مخامخ شى. هغوئ به درته ووائى چې، ’هغه خرۀ چې تا پسې ګرځېدې موندلى شول. ستا پلار نور د هغوئ فکر نۀ کوى، بلکې اوس ستا فکر کوى او وائى چې، ”زۀ د خپل زوئ په حقله څۀ وکړم؟“‘

³له هغه ځائ نه، د تبور د بلوط ونې ته مخکښې لاړ شه، چرته چې به درسره دريئ سړى مخامخ شى کوم چې په بيت‌اېل کښې زمونږ پلار ته ختلى وى، يو به درې وړيان ورسره وى، يو به درې ډوډۍ ورسره وى او يو به د شرابو يوه مشکيزه ورسره وى. ⁴هغوئ به ستا سلامتى وپوښتى او دوه ډوډۍ به درکړى، چې تۀ به يې له هغوئ نه قبول کړې.

⁵بيا به تۀ د زمونږ پلار جبعه ته راشې، چرته چې د فلستيانو يوه چوکۍ ده. کله چې تۀ دغه ښار ته ننوځې، نو د نبيانو يوه ډله به درسره مخامخ شى کوم چې د اوچت ځائ نه راکوزيدونکى وى، د هغوئ مخکښې به رباب، دف، بانسرى او سارنګى وى او هغوئ به نبوت کوى. ⁶د زمونږ پلار روح به په تا باندې زور سره راشى او تۀ به د هغوئ سره نبوت کوې او بل سړے به شې. ⁷کله چې دا نښانې درته راشى، نو څۀ چې ستا لاس ته راشى هغه وکړه، ځکه چې زمونږ پلار درسره دے. ⁸زما نه مخکښې جلجال ته کوز شه. زۀ به خامخا تا له کوز شم چې د سوزيدو قربانى وړاندې کړم او د سلامتۍ قربانى پېش کړم. اووۀ ورځې انتظار کوه ترڅو چې زۀ تا له راشم او درته ووايم چې څۀ کول دې په کار دى.“

د پلار نښانې پوره کيږى

⁹کله چې ساؤل د سموئيل نه مخ واړولو، نو زمونږ پلار د هغۀ زړۀ بدل کړو او دغه ټولې نښانې په هم هغه ورځ پوره شوې. ¹⁰کله چې هغوئ جبعه ته راغلل، نو د نبيانو يوه ډله ورسره مخامخ شوه، د زمونږ پلار روح په هغۀ باندې زور سره راغلو او هغۀ د هغوئ په مينځ کښې نبوت وکړو. ¹¹هر هغه چا چې هغه مخکښې پېژندلے وو، کله چې يې هغه د نبيانو سره نبوت کوونکے وليدو، نو خلقو يو بل ته ووئيل چې، ”د قيس زوئ ته څۀ وشول؟ آيا ساؤل هم د نبيانو په مينځ کښې دے؟“

¹²هلته يو چا ووئيل چې، ”د هغوئ پلار څوک دے؟“ نو دا يوه مثل جوړه شوه چې، ”آيا ساؤل هم د نبيانو په مينځ کښې دے؟“ ^a a v12 دا پوښتنه چې ”د هغوئ پلار څوک دے؟“ دا ښائى چې نبيانو له کوم خاص نسب ته ضرورت نشته — هر څوک روح ترلاسه کولے شى. ¹³کله چې هغۀ نبوت کول ختم کړل، نو هغه اوچت ځائ ته وختلو.

¹⁴د ساؤل تره له هغۀ او د هغۀ نوکر نه وپوښتل چې، ”تاسو چرته تللى وئ؟“ هغۀ ووئيل چې، ”د خرو په لټه کښې. کله چې مونږ وليدل چې هغه نۀ وُو، نو مونږ سموئيل له راغلو.“

¹⁵د ساؤل تره ووئيل چې، ”مهربانى وکړه، ما له ووايه چې سموئيل تاسو ته څۀ ووئيل.“

¹⁶ساؤل خپل تره ته ووئيل چې، ”هغۀ مونږ ته يقين راکړو چې خرۀ موندلى شول.“ خو ساؤل خپل تره ته هغه خبره ونۀ کړه چې سموئيل د بادشاهۍ په حقله کړې وه.

پلار خپل غوره کړے بادشاه څرګندوى

¹⁷بيا سموئيل خلق په مِصفاه کښې زمونږ پلار ته راوغوښتل،

¹⁸هغۀ بنى‌اِسرائيلو ته ووئيل چې، ”د اِسرائيل زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ’ما اِسرائيل د مِصر نه راوويستلو او تاسو مې د مِصريانو او د هغه ټولو بادشاهيو نه خلاص کړئ کوم چې تاسو يې تنګول.‘

¹⁹خو نن تاسو خپل پلار رد کړو، هغه چې پخپله تاسو ستاسو د ټولو مصيبتونو او تکليفونو نه خلاصوى، او تاسو هغۀ ته ووئيل چې، ’نه — پر مونږ باندې يو بادشاه مقرر کړه.‘ نو اوس د زمونږ پلار په مخکښې قبيله قبيله او خاندان خاندان وړاندې شئ.“ ^b b v19 د اِسرائيل مطالبه د يو انسانى بادشاه دپاره، په حقيقت کښې د خپل پلار د هغۀ د مينه‌ناکه حکومت رد کول وو چې پر هغوئ باندې وو.

²⁰کله چې سموئيل د اِسرائيل ټولې قبيلې وړاندې کړې، نو د بنيامين قبيله په قرعه غوره شوه. ²¹هغۀ د بنيامين قبيله خاندان خاندان وړاندې کړه، نو د مطرى خاندان غوره شو، بيا د قيس زوئ ساؤل غوره شو. هغوئ د هغۀ لټه وکړه، خو ونۀ موندلو.

²²نو هغوئ بيا د زمونږ پلار نه وپوښتل چې، ”آيا دا سړے لا دلته راغلے دے؟“ او زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”هغه د سامان په مينځ کښې پټ دے.“

²³هغوئ ورمنډه کړه او له هغه ځائ نه يې راووستلو. کله چې هغه د خلقو په مينځ کښې ودرېدو، نو د اوګو نه پورته هغه د ټولو خلقو نه اوچت وو. ²⁴سموئيل ټولو خلقو ته ووئيل چې، ”وګورئ چې زمونږ پلار څوک غوره کړو؟ د ټولو خلقو په مينځ کښې د هغۀ په شان هيڅوک نشته.“ نو ټولو خلقو چغې کړې چې، ”بادشاه دې تلپاتې وى!“

²⁵سموئيل خلقو ته د بادشاهۍ قانونونه ووئيل، په يو طومار يې وليکل او د زمونږ پلار په مخکښې يې کېښودل. بيا سموئيل ټول خلق واپس ولېږل، هر يو خپل کور ته. ²⁶ساؤل هم خپل کور جبعه ته لاړو او د هغۀ سره هغه بهادر سړى لاړل چې زمونږ پلار د هغوئ زړونه ولمس کړل. ²⁷خو ځنو بدمعاشو سړو ووئيل چې، ”دا سړے به مونږ څنګه خلاصولے شى؟“ هغوئ هغه سپک وګڼلو او هيڅ تحفه يې ورته رانۀ وړه. خو ساؤل هيڅ ونۀ وئيل.