သူကြီး 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹ဂိလဒ်အမျိုးသား ယေဖသသည် ခွန်အားကြီးသော စစ်သူရဲတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ပြည့်တန်ဆာမ၏သားဖြစ်၏။ သူ၏ဖခင်ကား ဂိလဒ်ဖြစ်၏။ ²ဂိလဒ်၏ဇနီးသည်လည်း သူ့အား သားများကိုဖွားမြင်၏။ ထိုသားတို့သည် ကြီးပြင်းလာသောအခါ ယေဖသအား နှင်ထုတ်၍ “သင်သည် အခြားမိန်းမတစ်ဦး၏သားဖြစ်သောကြောင့် ငါတို့အဖ၏အိမ်၌ အမွေမခံရ” ဟု ဆိုကြ၏။ ³ယေဖသသည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုတို့ထံမှ ထွက်ပြေး၍ တောဘပြည်၌ နေထိုင်လေ၏။ ထိုအရပ်၌ အဓမ္မလူတို့သည် သူ့ထံသို့ စုဝေးလာ၍ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါထွက်သွားကြ၏။

⁴ကာလအတန်ကြာသောအခါ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် ဣသရေလအမျိုးကို စစ်တိုက်ကြ၏။ ⁵အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် ဣသရေလအမျိုးကို တိုက်ခိုက်သောအခါ ဂိလဒ်ပြည်၏အသက်ကြီးသူတို့သည် ယေဖသကို တောဘပြည်မှ ခေါ်ဆောင်ရန် သွားကြ၏။ ⁶ယေဖသအား “ငါတို့သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်စေရန် လာ၍ ငါတို့၏စစ်သူကြီးဖြစ်ပါလော့” ဟု ဆိုကြ၏။

⁷ယေဖသက ဂိလဒ်ပြည်၏အသက်ကြီးသူတို့အား “သင်တို့သည် ငါ့ကိုမုန်း၍ ငါ့အဖ၏အိမ်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်မဟုတ်လော။ ယခု သင်တို့ ဒုက္ခရောက်သောအခါ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ထံသို့ လာကြသနည်း” ဟု ဆို၏။

⁸ဂိလဒ်ပြည်၏အသက်ကြီးသူတို့က “ထို့ကြောင့်ပင် ငါတို့သည် ယခု သင့်ထံသို့ ပြန်လာကြခြင်းဖြစ်၏။ ငါတို့နှင့်အတူ လာ၍ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်ပါလော့။ သင်သည် ဂိလဒ်ပြည်၌နေသောသူအပေါင်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဖြေကြ၏။

⁹ယေဖသက ဂိလဒ်ပြည်၏အသက်ကြီးသူတို့အား “အကယ်၍ သင်တို့သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်စေရန် ငါ့ကိုပြန်ခေါ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို ငါ့လက်သို့ အပ်တော်မူလျှင် ငါသည် သင်တို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မည်” ဟု ဆို၏။

¹⁰ဂိလဒ်ပြည်၏အသက်ကြီးသူတို့က ယေဖသအား “သင်ပြောသည့်အတိုင်း ငါတို့မပြုလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့စပ်ကြားတွင် သက်သေဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုကြ၏။

¹¹ယေဖသသည် ဂိလဒ်ပြည်၏အသက်ကြီးသူတို့နှင့်အတူ သွား၍ လူတို့သည် သူ့ကို မိမိတို့၏ခေါင်းဆောင်နှင့် စစ်သူကြီးအဖြစ် ချီးမြှောက်ကြ၏။ သူသည် မိမိ၏စကားအလုံးစုံကို မိဇပါမြို့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ လျှောက်ထား၏။

¹²ထို့နောက် ယေဖသသည် အမ္မုန်ဘုရင်ထံသို့ သံတမန်တို့ကို စေလွှတ်၍ “သင်သည် ငါ့ပြည်ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ငါတို့စပ်ကြားတွင် အဘယ်အမှုရှိသနည်း” ဟု မေး၏။

¹³အမ္မုန်ဘုရင်က ယေဖသ၏သံတမန်တို့အား “ဣသရေလအမျိုးသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောအခါ အာနုန်မြစ်မှ ယဗ္ဗုတ်မြစ်နှင့် ယော်ဒန်မြစ်တိုင်အောင် ငါ့ပြည်ကို သိမ်းယူခဲ့သောကြောင့် ယခု ထိုပြည်ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြန်ပေးလော့” ဟု ဆို၏။

¹⁴ယေဖသသည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ဘုရင်ထံသို့ သံတမန်တို့ကို တစ်ဖန် စေလွှတ်ပြန်၍ ¹⁵သူ့အား “ယေဖသ ဤသို့ဆို၏၊ ဣသရေလအမျိုးသည် မောဘပြည်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ အမ္မုန်ပြည်ကိုသော်လည်းကောင်း သိမ်းယူခဲ့ခြင်းမရှိ။ ¹⁶ဣသရေလအမျိုးသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောအခါ တောကန္တာရကို ဖြတ်၍ ပင်လယ်နီသို့ ရောက်ပြီးလျှင် ကာဒေရှမြို့သို့ ရောက်လေ၏။ ¹⁷ဣသရေလအမျိုးသည် ဧဒုံဘုရင်ထံသို့ သံတမန်တို့ကို စေလွှတ်၍ ‘ကိုယ်တော်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုပါ’ ဟု တောင်းလျှောက်သော်လည်း ဘုရင်သည် နားမထောင်ချေ။ မောဘဘုရင်ထံသို့လည်း စေလွှတ်သော်လည်း သူသည် ငြင်းဆန်၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသည် ကာဒေရှမြို့၌ နေရစ်လေ၏။ ¹⁸ထို့နောက် တောကန္တာရကို ဖြတ်သန်း၍ ဧဒုံပြည်နှင့် မောဘပြည်ကို ဝိုင်းရှောင်သွားကာ မောဘပြည်၏အရှေ့ဘက်သို့ ရောက်ကြ၏။ အာနုန်မြစ်သည် မောဘပြည်၏နယ်စပ်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် မောဘပြည်နယ်အတွင်းသို့ မဝင်ဘဲ အာနုန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း၌ တပ်ချကြ၏။ ¹⁹ထို့နောက် ဣသရေလအမျိုးသည် ဟေရှဘုန်ဘုရင်၊ အာမောရိဘုရင် ရှိဟုန်ထံသို့ သံတမန်တို့ကို စေလွှတ်၍ ‘အကျွန်ုပ်တို့၏အရပ်သို့ ရောက်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုပါ’ ဟု တောင်းလျှောက်ကြ၏။ ²⁰သို့ရာတွင် ရှိဟုန်သည် ဣသရေလအမျိုးကို မိမိနယ်မြေအတွင်း ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုရန် မယုံကြည်ဘဲ မိမိ၏လူအပေါင်းကို စုရုံး၍ ယာဟတ်မြို့၌ တပ်ချပြီးလျှင် ဣသရေလအမျိုးကို တိုက်ခိုက်လေ၏။ ²¹ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှိဟုန်နှင့် သူ၏လူအပေါင်းကို ဣသရေလအမျိုးလက်သို့ အပ်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် ထိုသူတို့ကို တိုက်ခိုက်အောင်မြင်၍ ထိုအရပ်၌နေသော အာမောရိလူတို့၏ပြည်အလုံးစုံကို သိမ်းယူကြ၏။ ²²သူတို့သည် အာနုန်မြစ်မှ ယဗ္ဗုတ်မြစ်တိုင်အောင်လည်းကောင်း၊ တောကန္တာရမှ ယော်ဒန်မြစ်တိုင်အောင်လည်းကောင်း အာမောရိလူတို့၏ပြည်အလုံးစုံကို သိမ်းယူကြ၏။ ²³ယခုမှာ ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိလူမျိုးဖြစ်သော ဣသရေလအမျိုးရှေ့မှ အာမောရိလူတို့ကို နှင်ထုတ်တော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ သင်သည် ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်အပ်သလော။ ²⁴သင်၏ဘုရား ခေမုရှ ပေးသမျှကို သင်သည် ပိုင်ဆိုင်မည်မဟုတ်လော။ ထိုနည်းတူ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့ရှေ့မှ နှင်ထုတ်တော်မူသမျှကို ငါတို့သည် ပိုင်ဆိုင်ကြမည်။ ²⁵သင်သည် မောဘဘုရင်၊ ဇိဖော်၏သား ဗာလက်ထက် သာလွန်သလော။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးနှင့် အဘယ်အခါမျှ ရန်တွေ့ဖူးသလော၊ သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ဖူးသလော။ ²⁶ဣသရေလအမျိုးသည် ဟေရှဘုန်မြို့နှင့် ၎င်း၏ရွာများ၊ အာရော်မြို့နှင့် ၎င်း၏ရွာများ၊ အာနုန်မြစ်တစ်လျှောက်ရှိ မြို့အပေါင်း၌ အနှစ်သုံးရာ နေထိုင်ခဲ့၏။ ထိုအခါ အဘယ်ကြောင့် ပြန်မသိမ်းခဲ့သနည်း။ ²⁷ငါသည် သင့်ကို မပြစ်မှားခဲ့ပါ။ သို့ရာတွင် သင်သည် ငါ့ကို စစ်တိုက်ခြင်းဖြင့် ငါ့ကို ပြစ်မှားလျက်ရှိ၏။ တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့နှင့် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့စပ်ကြားတွင် ယနေ့ စီရင်ဆုံးဖြတ်တော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။

²⁸သို့ရာတွင် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ဘုရင်သည် ယေဖသ ပေးလိုက်သော သတင်းစကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေ၏။

ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်နှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာသစ္စာကတိ

²⁹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ယေဖသအပေါ်သို့ သက်ရောက်တော်မူ၏။ သူသည် ဂိလဒ်ပြည်နှင့် မနာရှေပြည်ကို ဖြတ်သန်း၍ ဂိလဒ်ပြည်ရှိ မိဇပါမြို့ကို ဖြတ်သန်းပြီးလျှင် ဂိလဒ်ပြည်ရှိ မိဇပါမြို့မှ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို ချီတက်တိုက်ခိုက်လေ၏။

³⁰ယေဖသသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သစ္စာကတိပြု၍ “ကိုယ်တော်သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို အကျွန်ုပ်လက်သို့ အပ်တော်မူလျှင်၊ ³¹အကျွန်ုပ်သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ထံမှ ချမ်းသာစွာ ပြန်လာသောအခါ အကျွန်ုပ်ကို ကြိုဆိုရန် အကျွန်ုပ်၏အိမ်တံခါးမှ ထွက်လာသမျှသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ ဖြစ်စေ၍ ထိုအရာကို အကျွန်ုပ်သည် မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ပါမည်” ဟု လျှောက်၏။

³²ယေဖသသည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့ထံသို့ ချီသွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို သူ၏လက်သို့ အပ်တော်မူ၏။ ³³သူသည် အာရော်မြို့မှ မိန္နိတ်မြို့အနီးတိုင်အောင် မြို့နှစ်ဆယ်နှင့် အာဗေလခေရမိမ်မြို့တိုင်အောင် ထိုသူတို့ကို အလွန်ကြီးစွာသော အရေးရှုံးနိမ့်စေလျက် တိုက်ခိုက်အောင်မြင်လေ၏။ သို့ဖြင့် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် ဣသရေလအမျိုးရှေ့တွင် နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံရကြ၏။

³⁴ယေဖသသည် မိဇပါမြို့ရှိ မိမိအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူ၏သမီးသည် ပတ်သာများတီးလျက် ကခုန်လျက် သူ့ကိုကြိုဆိုရန် ထွက်လာ၏။ ထိုသမီးသည် သူ၏တစ်ဦးတည်းသောသားသမီးဖြစ်၍ သူ့မှာ အခြားသားသမီး မရှိချေ။ ³⁵သူသည် သမီးကိုမြင်သောအခါ မိမိ၏အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ “အို ငါ့သမီး၊ သင်သည် ငါ့ကို အလွန်နှိမ့်ချ၍ ငါ၏ဒုက္ခ ဖြစ်စေပြီ။ ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား နှုတ်မြွက်၍ သစ္စာပြုမိပြီ၊ ထိုစကားကို ငါ ပြန်မရုပ်သိမ်းနိုင်” ဟု ဆို၏။

³⁶သမီးက “အဖ၊ အဖသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သစ္စာပြုခဲ့ပြီ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဖ၏ရန်သူဖြစ်သော အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို အဖအတွက် လက်စားချေပေးတော်မူပြီဖြစ်သောကြောင့် အဖ ကတိပြုခဲ့သည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်၌ ပြုပါလော့” ဟု ဆို၏။ ³⁷တစ်ဖန် ဖခင်အား “ကျွန်ုပ်အတွက် ဤအမှုတစ်ခုကိုသာ ပြုပါ။ ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏အဖော်များသည် တောင်များပေါ်သို့ ဆင်း၍ ကျွန်ုပ်၏အပျိုဘဝအတွက် ငိုကြွေးနိုင်ရန် နှစ်လမျှ ခွင့်ပြုပါ” ဟု ဆို၏။

³⁸ဖခင်က “သွားလော့” ဟု ဆို၍ သမီးကို နှစ်လ လွှတ်လိုက်၏။ သမီးနှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် သွား၍ တောင်များပေါ်တွင် သူ၏အပျိုဘဝအတွက် ငိုကြွေးကြ၏။ ³⁹နှစ်လကြာသောအခါ သမီးသည် ဖခင်ထံသို့ ပြန်လာ၍ ဖခင်သည် မိမိပြုခဲ့သော သစ္စာကတိအတိုင်း သမီး၌ ပြုလေ၏။ သမီးသည် ယောက်ျားကို မသိစဖူးဖြစ်၏။ ဣသရေလအမျိုး၌ ဤထုံးစံ ပေါ်ပေါက်လာ၏၊ ⁴⁰ထိုထုံးစံကား ဣသရေလအမျိုးသမီးတို့သည် ဂိလဒ်အမျိုးသား ယေဖသ၏သမီးကို အောက်မေ့သတိရရန် နှစ်စဉ် လေးရက်ပတ်လုံး ထွက်သွားကြခြင်းဖြစ်၏။