நியாயாதிபதிகள் 11

11 ¹கீலேயாத்தியனாகிய யெப்தா ஒரு பலத்த யுத்தவீரனாயிருந்தான், ஆனால் ஒரு வேசியின் மகனாயிருந்தான். கீலேயாத் அவனுடைய தகப்பன். ²கீலேயாத்தின் மனைவியும் அவனுக்குக் குமாரரைப் பெற்றாள். அவர்கள் வளர்ந்தபோது, யெப்தாவைத் துரத்திவிட்டு, “நீ எங்கள் தகப்பன் வீட்டில் சுதந்தரம் அடையமாட்டாய்—நீ வேறொரு ஸ்திரீயின் மகன்” என்றார்கள். ³யெப்தா தன் சகோதரரை விட்டு ஓடிப்போய், தோப் என்னும் தேசத்தில் குடியிருந்தான்; அங்கே வீணர் அவனிடத்தில் கூடி, அவனோடேகூடப் புறப்பட்டார்கள்.

⁴சில காலத்திற்குப் பின்பு, அம்மோன் புத்திரர் இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாக யுத்தம்பண்ணினார்கள். ⁵அம்மோன் இஸ்ரவேலோடே யுத்தம்பண்ணுகையில், கீலேயாத்தின் மூப்பர்கள் யெப்தாவைத் தோப் தேசத்திலிருந்து அழைத்துவரப் போனார்கள். ⁶அவர்கள் யெப்தாவை நோக்கி, “நாங்கள் அம்மோன் புத்திரரோடே யுத்தம்பண்ணும்படி, நீ வந்து எங்கள் சேனாபதியாயிரு” என்றார்கள்.

⁷யெப்தா கீலேயாத்தின் மூப்பரை நோக்கி, “நீங்கள் என்னைப் பகைத்து, என் தகப்பன் வீட்டிலிருந்து என்னைத் துரத்திவிடவில்லையா? இப்பொழுது நீங்கள் இக்கட்டில் அகப்பட்டிருக்கையில், ஏன் என்னிடத்தில் வருகிறீர்கள்?” என்றான்.

⁸கீலேயாத்தின் மூப்பர்கள் யெப்தாவை நோக்கி, “அதினிமித்தந்தான் இப்பொழுது உன்னிடத்தில் திரும்பிவந்தோம்: நீ எங்களோடேகூட வந்து அம்மோன் புத்திரரோடே யுத்தம்பண்ணு; அப்பொழுது நீ கீலேயாத்தின் குடிகள் எல்லார்மேலும் எங்களுக்குத் தலைவனாயிருப்பாய்” என்றார்கள்.

⁹யெப்தா கீலேயாத்தின் மூப்பரை நோக்கி, “அம்மோன் புத்திரரோடே யுத்தம்பண்ண நீங்கள் என்னைத் திரும்ப அழைத்துக்கொண்டுபோனால், எங்கள் பிதா அவர்களை என் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பாரானால், நான் உங்களுக்குத் தலைவனாயிருப்பேன்” என்றான்.

¹⁰கீலேயாத்தின் மூப்பர்கள் யெப்தாவை நோக்கி, “நாங்கள் உன் வார்த்தையின்படியே செய்யாமற்போனால், எங்கள் பிதாவே நமக்கு நடுவே சாட்சி” என்றார்கள்.

¹¹அப்பொழுது யெப்தா கீலேயாத்தின் மூப்பரோடேகூடப் போனான்; ஜனங்கள் அவனைத் தங்களுக்குத் தலைவனும் சேனாபதியுமாக்கினார்கள். யெப்தா தன் வார்த்தைகளையெல்லாம் மிஸ்பாவிலே எங்கள் பிதாவின் சமுகத்தில் சொன்னான்.

¹²பின்பு யெப்தா அம்மோன் புத்திரரின் ராஜாவினிடத்திற்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி, “என் தேசத்திற்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ண நீ வந்ததற்கு, நமக்குள்ளே என்ன வழக்கு?” என்று கேட்டான்.

¹³அம்மோன் புத்திரரின் ராஜா யெப்தாவின் ஸ்தானாபதிகளை நோக்கி, “இஸ்ரவேலர் எகிப்திலிருந்து வந்தபோது, அர்னோன் துவக்கி யாபோக்மட்டும் யோர்தான்மட்டும் இருக்கிற என் தேசத்தை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; இப்பொழுது அதைச் சமாதானத்தோடே திரும்பக் கொடுத்துவிடு” என்றான்.

¹⁴யெப்தா மறுபடியும் அம்மோன் புத்திரரின் ராஜாவினிடத்திற்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி, ¹⁵அவனை நோக்கி, “யெப்தா சொல்லுகிறதாவது: இஸ்ரவேலர் மோவாபின் தேசத்தையாகிலும் அம்மோன் புத்திரரின் தேசத்தையாகிலும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ¹⁶இஸ்ரவேலர் எகிப்திலிருந்து வந்தபோது, வனாந்தரத்தைக் கடந்து, சிவந்த சமுத்திரமட்டும் போய், காதேசுக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். ¹⁷அப்பொழுது இஸ்ரவேலர் ஏதோமின் ராஜாவினிடத்திற்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி, ‘நாங்கள் உன் தேசத்தின் வழியாய்க் கடந்துபோகும்படி தயவுசெய்’ என்று சொல்லச்சொன்னார்கள்; ஆனால் அவன் செவிகொடுக்கவில்லை. அவர்கள் மோவாபின் ராஜாவினிடத்திற்கும் அனுப்பினார்கள், அவனும் சம்மதிக்கவில்லை. ஆதலால் இஸ்ரவேலர் காதேசிலே தங்கியிருந்தார்கள். ¹⁸பின்பு அவர்கள் வனாந்தரத்தின் வழியாய்ப் போய், ஏதோமின் தேசத்தையும் மோவாபின் தேசத்தையும் சுற்றி, மோவாபின் கிழக்குப்புறமாய் வந்து, அர்னோனுக்கு அக்கரையில் பாளயமிறங்கினார்கள்; அர்னோன் மோவாபின் எல்லையாயிருந்தபடியால், அவர்கள் மோவாபின் எல்லைக்குள் பிரவேசிக்கவில்லை. ¹⁹அப்பொழுது இஸ்ரவேலர் எஸ்போனின் ராஜாவாகிய எமோரியரின் ராஜாவான சீகோனிடத்திற்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி, ‘நாங்கள் எங்கள் இடத்திற்குப் போகும்படி உன் தேசத்தின் வழியாய்க் கடந்துபோகட்டும்’ என்று சொல்லச்சொன்னார்கள். ²⁰ஆனாலும் சீகோன் இஸ்ரவேலைத் தன் எல்லையின் வழியாய்க் கடந்துபோக விசுவாசியாமல், தன் ஜனங்களையெல்லாம் கூட்டிக்கொண்டு, யாகாசிலே பாளயமிறங்கி, இஸ்ரவேலோடே யுத்தம்பண்ணினான். ²¹அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதா சீகோனையும் அவன் ஜனங்கள் எல்லாரையும் இஸ்ரவேலின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்; அவர்கள் அவர்களை முறிய அடித்து, அங்குள்ள எமோரியரின் தேசத்தையெல்லாம் கட்டிக்கொண்டார்கள். ²²அர்னோன் துவக்கி யாபோக்மட்டும், வனாந்தரந்துவக்கி யோர்தான்மட்டும் இருக்கிற எமோரியரின் எல்லைகளையெல்லாம் அவர்கள் கட்டிக்கொண்டார்கள். ²³இப்படியாக இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதா தம்முடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலுக்கு முன்பாக எமோரியரைத் துரத்திவிட்டிருக்க, நீ அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளலாமா? ²⁴உன் தேவனாகிய காமோஸ் உனக்குச் சுதந்தரிக்கக் கொடுக்கிறதை நீ சுதந்தரித்துக்கொள்ளமாட்டாயா? அப்படியே எங்கள் பிதா எங்களுக்கு முன்பாகத் துரத்திவிட்ட யாவையும் நாங்கள் சுதந்தரித்துக்கொள்வோம். ²⁵மோவாபின் ராஜாவாகிய சிப்போரின் குமாரன் பாலாக்கைப்பார்க்கிலும் நீ நல்லவனோ? அவன் எப்போதாவது இஸ்ரவேலோடே வழக்காடினானா, அல்லது அவர்களோடே யுத்தம்பண்ணினானா? ²⁶இஸ்ரவேலர் முந்நூறு வருஷமாக எஸ்போனிலும் அதின் கிராமங்களிலும், ஆரோவேரிலும் அதின் கிராமங்களிலும், அர்னோன் நதியோரமான எல்லா ஊர்களிலும் குடியிருந்தார்கள்; அப்படியிருக்க, அவைகளை அந்தக் காலத்தில் நீங்கள் ஏன் திரும்பப் பிடிக்கவில்லை? ²⁷நான் உனக்கு விரோதமாய்க் குற்றஞ்செய்யவில்லை; ஆனாலும் நீ எனக்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணுகிறதினால் எனக்கு அநியாயஞ்செய்கிறாய். நியாயாதிபதியாகிய எங்கள் பிதா இன்று இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் அம்மோன் புத்திரருக்கும் நடுவே நியாயந்தீர்ப்பாராக” என்று சொல்லச்சொன்னான்.

²⁸ஆனாலும் யெப்தா தனக்குச் சொல்லியனுப்பின வார்த்தைகளை அம்மோன் புத்திரரின் ராஜா கவனியாமற்போனான்.

பிதாவின் ஆவியும் ஒரு சோகமான பொருத்தனையும்

²⁹அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் ஆவி யெப்தாவின்மேல் இறங்கினார். அவன் கீலேயாத்தையும் மனாசேயையும் கடந்து, கீலேயாத்திலுள்ள மிஸ்பாவையும் கடந்து, கீலேயாத்திலுள்ள மிஸ்பாவிலிருந்து அம்மோன் புத்திரருக்கு விரோதமாய்ப் புறப்பட்டுப்போனான்.

³⁰அப்பொழுது யெப்தா எங்கள் பிதாவுக்கு ஒரு பொருத்தனைபண்ணி, “நீர் அம்மோன் புத்திரரை என் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பீரானால், ³¹நான் அம்மோன் புத்திரரிடத்திலிருந்து சமாதானத்தோடே திரும்பிவருகையில், என் வீட்டு வாசற்படியிலிருந்து எனக்கு எதிர்கொண்டு வருவது எதுவோ, அது எங்கள் பிதாவுடையதாயிருக்கும்; அதைத் தகனபலியாகச் செலுத்துவேன்” என்றான்.

³²பின்பு யெப்தா அம்மோன் புத்திரரோடே யுத்தம்பண்ணும்படி அவர்களிடத்திற்குக் கடந்துபோனான்; எங்கள் பிதா அவர்களை அவன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார். ³³அவன் ஆரோவேர் துவக்கி, மின்னித்துக்குச் சமீபமாய் இருபது பட்டணங்கள்மட்டும், ஆபேல்கேராமிம்மட்டும் அவர்களை மகா பெரிய சங்காரமாய் முறிய அடித்தான். இப்படி அம்மோன் புத்திரர் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கு முன்பாகத் தாழ்த்தப்பட்டார்கள்.

³⁴யெப்தா மிஸ்பாவிலிருக்கிற தன் வீட்டுக்கு வந்தபோது, இதோ, அவன் குமாரத்தி தம்புருகளோடும் நடனங்களோடும் அவனுக்கு எதிர்கொண்டுவந்தாள்; அவள் அவனுடைய ஒரே பிள்ளையாயிருந்தாள்; அவளையன்றி அவனுக்குக் குமாரனும் குமாரத்தியும் இல்லை. ³⁵அவன் அவளைக் கண்டவுடனே, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, “ஐயோ, என் மகளே, நீ என்னை மிகவும் தாழ்த்திவிட்டாய்—நீ எனக்கு வியாகுலமுண்டாக்குகிறவளானாய்; நான் எங்கள் பிதாவுக்கு நேராக என் வாயைத் திறந்தேன்; அதை மாற்ற என்னால் கூடாது” என்றான்.

³⁶அதற்கு அவள், “என் தகப்பனே, நீர் எங்கள் பிதாவுக்கு நேராக உம்முடைய வாயைத் திறந்தீரே; அம்மோன் புத்திரராகிய உம்முடைய சத்துருக்களுக்கு எங்கள் பிதா உமக்காகப் பழிவாங்கினபடியால், உம்முடைய வாக்கின்படியே எனக்குச் செய்யும்” என்றாள். ³⁷மேலும் அவள் தன் தகப்பனை நோக்கி, “எனக்கு இந்த ஒரு காரியம் செய்யப்படட்டும்: நான் மலைகளின்மேல் போய், நானும் என் தோழிகளும் என் கன்னிமையினிமித்தம் அழும்படி, எனக்கு இரண்டு மாதம் தவணை தாரும்” என்றாள்.

³⁸அதற்கு அவன், “போ” என்று சொல்லி, அவளை இரண்டு மாதம் அனுப்பிவிட்டான். அவளும் அவள் தோழிகளும் போய், அவளுடைய கன்னிமையினிமித்தம் மலைகளின்மேல் அழுதார்கள். ³⁹இரண்டு மாதம் முடிந்தபின்பு அவள் தன் தகப்பனிடத்திற்குத் திரும்பிவந்தாள்; அவன் தான் பண்ணின பொருத்தனையின்படியே அவளுக்குச் செய்தான். அவள் புருஷனை அறியாதிருந்தாள். அதின்பின்பு இஸ்ரவேலில் ஒரு வழக்கம் உண்டாயிற்று; ⁴⁰அது என்னவெனில், வருஷந்தோறும் இஸ்ரவேலின் குமாரத்திகள் கீலேயாத்தியனாகிய யெப்தாவின் குமாரத்தியை நினைவுகூரும்படி வருஷத்தில் நாலுநாள் போவார்கள்.