Hakamlar 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Giladlik Yiftah botir jangchi edi, biroq u fohishaning oʻgʻli edi. Uning otasi Gilad edi. ²Giladning xotini ham unga oʻgʻillar tugʻib berdi. Oʻgʻillar voyaga yetgach, Yiftahni haydab, unga: “Sen otamizning uyida meros ololmaysan, chunki boshqa ayolning oʻgʻlisan,” deyishdi. ³Yiftah akalaridan qochib, Tob yurtida yashadi. Uning atrofiga buzuqi kishilar toʻplanib, u bilan birga yurar edi.

⁴Bir muncha vaqt oʻtgach, ammoniylar Isroilga qarshi urush boshladilar. ⁵Ammoniylar Isroilga qarshi jang qilganda, Gilad oqsoqollari Yiftahni Tob yurtidan olib kelish uchun bordilar. ⁶Ular Yiftahga: “Kel, bizga sarkarda boʻl, toki ammoniylarga qarshi jang qila olaylik,” deyishdi.

⁷Yiftah Gilad oqsoqollariga: “Siz meni yomon koʻrib, otamning uyidan haydab yubormaganmidingiz? Endi, boshingizga kulfat tushganda, nega mening oldimga keldingiz?” dedi.

⁸Gilad oqsoqollari: “Shuning uchun ham biz endi oldingga qaytib keldik: biz bilan borib, ammoniylarga qarshi jang qil, shunda sen Giladda yashovchilarning barchasiga boshliq boʻlasan,” deb javob berishdi.

⁹Yiftah Gilad oqsoqollariga: “Agar meni ammoniylarga qarshi jang qilish uchun qaytarib olib borsangiz va Otamiz ularni mening qoʻlimga bersa, men sizlarga boshliq boʻlaman,” dedi.

¹⁰Gilad oqsoqollari Yiftahga: “Agar biz aytganingday qilmasak, Otamiz oramizda guvoh boʻlsin,” deyishdi.

¹¹Yiftah Gilad oqsoqollari bilan bordi, xalq uni oʻzlariga boshliq va sarkarda qilib tayinladi. U Mispada, Otamiz huzurida barcha soʻzlarini aytdi.

¹²Soʻng Yiftah ammoniylar shohiga elchilar yuborib: “Ikkimiz oʻrtamizda nima bor-ki, sen mening yurtimga qarshi jang qilgani kelding?” dedi.

¹³Ammoniylar shohi Yiftahning elchilariga: “Isroil Misrdan chiqib kelganda, mening yurtimni Arnondan Yabbokgacha va Iordangacha tortib olgan edi. Endi uni tinchlik bilan qaytar,” dedi.

¹⁴Yiftah yana ammoniylar shohiga elchilar yubordi ¹⁵va unga shunday dedi: “Yiftah shuni aytadi: Isroil na Moabdan, na Ammondan yer olmagan. ¹⁶Isroil Misrdan chiqqanda, choʻldan oʻtib, Qizil dengizga, soʻng Qadeshga yetib keldi. ¹⁷Isroil Edom shohiga elchilar yuborib: «Iltimos, sening yurtingdan oʻtishimizga ruxsat ber,» dedi, biroq u quloq solmadi. Ular Moab shohiga ham yuborishdi, lekin u ham rad etdi. Shunday qilib, Isroil Qadeshda qoldi. ¹⁸Soʻng ular choʻl orqali yurib, Edom bilan Moabni aylanib oʻtib, Moabning sharqiy tomoniga yetib kelishdi. Ular Arnonning narigi tomonida qoʻnishdi, Moab hududiga kirmadilar, chunki Arnon uning chegarasi edi. ¹⁹Soʻng Isroil amoriylar shohi, Xeshbon shohi Sixonga elchilar yuborib: «Oʻz yurtimizga yetib olishimiz uchun sening yurtingdan oʻtishimizga ruxsat ber,» dedi. ²⁰Lekin Sixon Isroilga ishonmay, oʻz hududidan oʻtishiga yoʻl qoʻymadi; u butun xalqini toʻplab, Yahazda qoʻnib, Isroilga qarshi jang qildi. ²¹Shunda Otamiz, Isroilning Xudosi, Sixon va uning butun xalqini Isroilning qoʻliga berdi; ular ularni magʻlub etib, oʻsha yerda yashovchi amoriylarning butun yurtini egallab olishdi. ²²Ular amoriylarning butun yurtini Arnondan Yabbokgacha va choʻldan Iordangacha egallab olishdi. ²³Endi Otamiz, Isroilning Xudosi, amoriylarni Oʻz xalqi Isroil oldidan quvib chiqardi — sen uni egallamoqchimisan? ²⁴Xudoying Kamosh senga nima bersa, oʻshani egallamaysanmi? Shunday ekan, Otamiz oldimizdan quvib chiqargan barcha yerni biz egallaymiz. ²⁵Sen Moab shohi Sippor oʻgʻli Baloqdan ham yaxshimisan? U hech qachon Isroil bilan janjallashganmi yoki ularga qarshi jang qilganmi? ²⁶Isroil uch yuz yil davomida Xeshbon va uning qishloqlarida, Aroer va uning qishloqlarida hamda Arnon boʻyidagi barcha shaharlarda yashadi. Nega oʻsha vaqtda ularni qaytarib olmadingiz? ²⁷Men senga yomonlik qilmadim, lekin sen menga qarshi urush qilib, menga yomonlik qilyapsan. Hakam boʻlgan Otamiz bugun Isroil oʻgʻillari bilan Ammon oʻgʻillari oʻrtasida hukm chiqarsin.”

²⁸Lekin ammoniylar shohi Yiftah yuborgan xabarga quloq solmadi.

Otaning Ruhi va fojiali qasam

²⁹Shunda Otamizning Ruhi Yiftahning ustiga tushdi. U Gilad va Manashe orqali oʻtib, Giladdagi Mispadan oʻtdi va Giladdagi Mispadan ammoniylarga qarshi yoʻl oldi.

³⁰Yiftah Otamizga qasam ichib: “Agar Sen ammoniylarni mening qoʻlimga bersang, ³¹ammoniylar oldidan eson-omon qaytganimda, meni kutib olish uchun uyimning eshigidan nima chiqsa, oʻsha Otamizniki boʻladi va men uni kuydiriladigan qurbonlik qilib taqdim etaman,” dedi.

³²Yiftah ammoniylarga qarshi jang qilish uchun ular tomon oʻtdi va Otamiz ularni uning qoʻliga berdi. ³³U ularni Aroerdan Minnit yaqinigacha — yigirmata shahar — va Obel-Keramimgacha magʻlub etdi; bu juda katta magʻlubiyat edi. Shunday qilib, Ammon Isroil oldida boʻysundirildi.

³⁴Yiftah Mispadagi uyiga qaytib keldi; qizi childirmalar chalib, raqsga tushib, uni kutib olgani chiqdi. U Yiftahning yakka-yagona farzandi edi; uning boshqa oʻgʻli ham, qizi ham yoʻq edi. ³⁵Yiftah qizini koʻrgach, kiyimlarini yirtib: “Oh, qizim, meni ezib yubording — sen mening kulfatimga aylanding. Men Otamizga ogʻiz ochib soʻz berdim; endi uni qaytarib ololmayman,” dedi.

³⁶Qizi: “Ota, siz Otamizga qasam ichdingiz — menga vaʼda qilganingizday qiling, chunki Otamiz dushmanlaringizdan, ammoniylardan sizning qasdingizni oldi,” dedi. ³⁷U otasiga: “Men uchun shu bir narsa qilinsin: menga ikki oy muhlat bering, toki men dugonalarim bilan togʻ-tepaliklarga borib, qizligim uchun yigʻlay,” dedi.

³⁸“Bor,” dedi otasi va uni ikki oyga joʻnatdi. U dugonalari bilan borib, togʻlarda qizligi uchun yigʻladi. ³⁹Ikki oydan keyin u otasining oldiga qaytib keldi, otasi esa unga nisbatan oʻz qasamini bajo keltirdi. Qiz hali erkak bilmagan edi. Shu tariqa Isroilda bir odat paydo boʻldi, ⁴⁰unga koʻra, har yili Isroil qizlari Giladlik Yiftahning qizini xotirlash uchun yiliga toʻrt kun chiqar edilar.