शास्ते 11

11 ¹ गिलादी इफ्ताह एक पराक्रमी योद्धा होता, पण तो एका वेश्येचा पुत्र होता. गिलाद हा त्याचा पिता होता. ² गिलादाच्या पत्नीलाही त्याच्यापासून पुत्र झाले. ते मोठे झाल्यावर त्यांनी इफ्ताहला हाकलून लावले आणि म्हटले, “तू आमच्या पित्याच्या घरात वारसा घेणार नाहीस—तू दुसऱ्या स्त्रीचा पुत्र आहेस.” ³ इफ्ताह आपल्या भावांपासून पळून जाऊन टोब देशात राहिला; तेथे काही टवाळखोर त्याच्याभोवती जमा झाले आणि त्याच्याबरोबर बाहेर जाऊ लागले.

⁴ काही काळानंतर अम्मोनी लोकांनी इस्राएलाशी युद्ध केले. ⁵ अम्मोन इस्राएलाशी लढत असता, गिलादाचे वडीलजन इफ्ताहला टोब देशातून आणण्यासाठी गेले. ⁶ ते इफ्ताहला म्हणाले, “ये, आमचा सेनापती हो, म्हणजे आम्ही अम्मोनी लोकांशी लढू शकू.”

⁷ इफ्ताह गिलादाच्या वडीलजनांना म्हणाला, “तुम्ही माझा द्वेष करून मला माझ्या पित्याच्या घरातून हाकलले नाही का? आता संकटात असता तुम्ही माझ्याकडे का आलात?”

⁸ गिलादाचे वडीलजन म्हणाले, “म्हणूनच आता आम्ही तुझ्याकडे परत आलो आहोत: आमच्याबरोबर येऊन अम्मोनी लोकांशी लढ, आणि गिलादाच्या सर्व लोकांचा प्रमुख हो.”

⁹ इफ्ताह गिलादाच्या वडीलजनांना म्हणाला, “जर तुम्ही मला अम्मोनी लोकांशी लढण्यासाठी परत नेले आणि आमच्या पित्याने त्यांना माझ्या हाती दिले, तर मी तुमचा प्रमुख होईन.”

¹⁰ गिलादाचे वडीलजन इफ्ताहला म्हणाले, “जसे तू म्हणतोस अगदी तसेच जर आम्ही केले नाही, तर आमचा पिता आपल्यामध्ये साक्षी आहे.”

¹¹ मग इफ्ताह गिलादाच्या वडीलजनांबरोबर गेला, आणि लोकांनी त्याला आपला प्रमुख व सेनापती केले. इफ्ताहने आपले सर्व शब्द मिस्पा येथे आमच्या पित्यासमोर बोलले.

¹² मग इफ्ताहने अम्मोनी राजाकडे दूत पाठवून विचारले, “आपल्यामध्ये असे काय आहे, की तू माझ्या देशाशी लढायला आलास?”

¹³ अम्मोनी राजाने इफ्ताहच्या दूतांना उत्तर दिले, “इस्राएल मिसरातून आला तेव्हा त्याने अर्णोनापासून यब्बोकापर्यंत आणि यार्देनेपर्यंत माझा देश घेतला; आता तो शांतीने परत दे.”

¹⁴ इफ्ताहने पुन्हा अम्मोनी लोकांच्या राजाकडे दूत पाठवले, ¹⁵ आणि त्याला सांगितले, “इफ्ताह असे म्हणतो: इस्राएलाने मवाबाचा किंवा अम्मोनाचा कोणताही देश घेतला नाही. ¹⁶ इस्राएल मिसरातून वर आला तेव्हा त्यांनी रानातून तांबड्या समुद्रापर्यंत प्रवास करून कादेशला पोहोचले. ¹⁷ इस्राएलाने अदोमाच्या राजाकडे दूत पाठवून सांगितले, ‘कृपया आम्हांला तुझ्या देशातून जाऊ दे,’ पण त्याने ऐकले नाही. त्यांनी मवाबाच्या राजाकडेही पाठवले, पण त्यानेही नकार दिला. म्हणून इस्राएल कादेशात राहिला. ¹⁸ मग त्यांनी रानातून जाऊन अदोम व मवाब यांना वळसा घालून मवाबाच्या पूर्वेस पोहोचले. त्यांनी अर्णोनाच्या पलीकडे तळ दिला, पण मवाबाच्या हद्दीत ते शिरले नाहीत, कारण अर्णोन ही तिची सीमा होती. ¹⁹ मग इस्राएलाने अमोऱ्यांचा राजा, हेशबोनाचा राजा सीहोन याच्याकडे दूत पाठवून सांगितले, ‘आम्हांला आमच्या ठिकाणी पोहोचण्यासाठी तुझ्या देशातून जाऊ दे.’ ²⁰ पण सीहोनाने इस्राएलावर विश्वास ठेवून त्यांना आपल्या हद्दीतून जाऊ दिले नाही; त्याने आपले सर्व लोक एकत्र केले, याहासाला तळ दिला आणि इस्राएलाशी लढला. ²¹ तेव्हा आमचा पिता, इस्राएलाचा देव, याने सीहोन व त्याचे सर्व लोक इस्राएलाच्या हाती दिले; त्यांनी त्यांचा पराभव केला आणि तेथील अमोऱ्यांचा सर्व देश घेतला. ²² त्यांनी अर्णोनापासून यब्बोकापर्यंत आणि रानापासून यार्देनेपर्यंत अमोऱ्यांचा सर्व देश घेतला. ²³ आता आमचा पिता, इस्राएलाचा देव, याने आपल्या इस्राएल लोकांसमोरून अमोऱ्यांना घालवून दिले—मग तू त्याचे वतन घेणार का? ²⁴ तुझा देव कमोश जे तुला देईल ते तू घेणार नाहीस का? तसेच आमच्या पित्याने आमच्यासमोरून घालवून दिलेले सर्व आम्ही घेऊ. ²⁵ मवाबाचा राजा सिप्पोराचा पुत्र बालाक याच्यापेक्षा तू श्रेष्ठ आहेस का? त्याने कधी इस्राएलाशी वाद घातला किंवा त्यांच्याशी लढाई केली का? ²⁶ तीनशे वर्षे इस्राएल हेशबोन व त्याची गावे, अरोएर व त्याची गावे, आणि अर्णोनाच्या काठची सर्व नगरे यांत राहिला. तेव्हा तुम्ही ती परत का घेतली नाहीत? ²⁷ मी तुझ्यावर अन्याय केला नाही, पण तू माझ्याशी युद्ध करून माझ्यावर अन्याय करतोस. आमचा पिता, जो न्यायाधीश आहे, तो आज इस्राएलाच्या पुत्रांमध्ये व अम्मोनाच्या पुत्रांमध्ये न्याय करो.”

²⁸ पण इफ्ताहने पाठवलेल्या संदेशाकडे अम्मोनी लोकांच्या राजाने लक्ष दिले नाही.

पित्याचा आत्मा आणि एक शोकपूर्ण नवस

²⁹ तेव्हा आमच्या पित्याचा आत्मा इफ्ताहवर आला. तो गिलाद व मनश्शे यांतून पुढे गेला, गिलादातील मिस्पातून पुढे गेला, आणि तेथून अम्मोनी लोकांकडे पुढे गेला.

³⁰ इफ्ताहने आमच्या पित्याला नवस केला: “जर तू अम्मोनी लोकांना माझ्या हाती दिलेस, ³¹ तर अम्मोनी लोकांपासून मी सुरक्षित परत आल्यावर जे काही माझ्या घराच्या दारातून मला भेटायला बाहेर येईल ते आमच्या पित्याचे होईल, आणि मी ते होमार्पण म्हणून अर्पण करीन.”

³² मग इफ्ताह अम्मोनी लोकांशी लढण्यासाठी पलीकडे गेला, आणि आमच्या पित्याने त्यांना त्याच्या हाती दिले. ³³ त्याने अरोएरपासून मिन्नीथाजवळपर्यंत—वीस नगरे—आणि आबेल-करामीमपर्यंत त्यांचा पराभव केला; तो फार मोठा पराभव होता. अशा प्रकारे अम्मोन इस्राएलासमोर नमवला गेला.

³⁴ इफ्ताह मिस्पा येथे आपल्या घरी आला; तेव्हा त्याची मुलगी डफ वाजवत व नाचत त्याला भेटायला बाहेर आली—ती त्याचे एकुलते एक अपत्य होती, तिच्याशिवाय त्याला दुसरा पुत्र किंवा मुलगी नव्हती. ³⁵ तिला पाहताच त्याने आपली वस्त्रे फाडली आणि म्हणाला, “हाय, माझ्या मुली, तू मला खचवलेस—तू माझे संकट झालीस. मी आमच्या पित्यापुढे तोंड उघडले आहे; मला ते परत घेता येत नाही.”

³⁶ ती त्याला म्हणाली, “माझ्या पित्या, तू आमच्या पित्याला नवस केला आहेस—तू जसे वचन दिलेस तसेच माझ्याशी कर, कारण आमच्या पित्याने तुझ्या शत्रूंचा, अम्मोनी लोकांचा, तुझ्यावतीने सूड घेतला आहे.” ³⁷ ती आपल्या पित्याला म्हणाली, “मला एवढी परवानगी दे: दोन महिने मला डोंगरांवर फिरू दे, आणि मी व माझ्या मैत्रिणी माझ्या कुमारीपणासाठी शोक करू.”

³⁸ “जा,” असे तो म्हणाला, आणि त्याने तिला दोन महिन्यांसाठी पाठवले. तेव्हा ती व तिच्या मैत्रिणी गेल्या आणि तिच्या कुमारीपणासाठी डोंगरांवर शोक करीत बसल्या. ³⁹ दोन महिन्यांनंतर ती आपल्या पित्याकडे परत आली, आणि त्याने आपला नवस तिच्यावर पूर्ण केला. तिने पुरुष जाणला नव्हता. यावरून इस्राएलात एक प्रथा सुरू झाली, ⁴⁰ की दरवर्षी इस्राएलाच्या मुली गिलादी इफ्ताहच्या मुलीचे स्मरण करण्यासाठी बाहेर जात, वर्षातून चार दिवस.