Panjenengane Nilingake TalinganE marang Aku

Panuwune wong kang slamet marang Ramane. Taline pati wis mbebeda kenceng nalika dheweke sesambat lan dirungokake, mula dheweke mutusake arep terus sesambat salawase isih urip. Dheweke takon apa kang bisa dicaosake minangka piwales, lan wangsulane yaiku tuwung kang diangkat lan nadar kang dibayar ana ing ngarepe wong akeh.

Pasal 116.

Aku tresna marang Rama kita, awit Panjenengane midhangetake swaraku, sesambatku nyuwun sih-rahmat. Awit Panjenengane wis nilingake talinganE marang aku, aku bakal nyebut asmane ing salawase uripku. Taline pati naleni aku; sangsarane kubur nyekel aku; aku kalindhih dening kasusahan lan kaprihatinan. Aku banjur nyebut asmane Rama kita: “Dhuh Rama kawula, kawula nyuwun kalayan banget, mugi karsaa ngluwari nyawa kawula!” Rama kita iku asih sarta adil; Rama kita kebak welas asih. Rama kita rumeksa marang wong kang prasaja; nalika aku ditindhes, Panjenengane ngluwari aku. He nyawaku, balia marang katentremanmu, awit Rama kita wis becik banget marang kowe. Awit Paduka wis ngluwari nyawa kawula saka pati, mripat kawula saka luh, suku kawula saka kesandhung. Aku bakal lumaku ing ngarsane Rama kita ana ing tanahe wong kang urip. Aku pracaya, sanadyan nalika aku kandha, “Aku nandhang sangsara banget”; ing sajroning kageten aku kandha, “Saben wong iku tukang goroh.” Apa kang bisa dakcaosake maneh marang Rama kita kanggo sakehing kabecikane marang aku? Aku bakal ngangkat tuwunging karahayon lan nyebut asmane Rama kita. Aku bakal netepi kaulku marang Rama kita ing ngarepe sakehing umate. Patine para wong setyane iku aji banget tumrap Rama kita. Dhuh Rama kawula, kawula saestu abdi Paduka; kawula abdi Paduka, anaking abdi Paduka wadon. Paduka sampun nguculi rante kawula. Aku bakal nyaosake kurban saos sokur marang Paduka lan nyebut asmane Rama kita. Aku bakal netepi kaulku marang Rama kita ing ngarepe sakehing umate, ing plataran daleme Rama kita, ing tengahmu, he Yerusalem. Haleluya!