Mezmurlar 116

116 ¹ Babam'ı seviyorum, çünkü sesimi duyuyor, merhamet için yakarışlarımı. ² Kulağını bana eğdiği için, yaşadığım sürece O'na sesleneceğim. ³ Ölüm ipleri beni sardı; ölüler diyarının dehşeti beni kıskacına aldı; bunaldım sıkıntı ve keder içinde. ⁴ O zaman Babam'ın adını andım: «Ey Babam, yalvarırım sana, canımı kurtar!» ⁵ Babamız lütufkâr ve doğrudur; Babamız şefkatle doludur. ⁶ Babam saf insanları korur; düşkün duruma düştüğümde beni kurtardı. ⁷ Dön, ey canım, rahatına, çünkü Babam sana çok iyilik etti. ⁸ Çünkü canımı ölümden kurtardın, gözlerimi yaştan, ayaklarımı tökezlemekten. ⁹ Yaşayanlar diyarında, Babam'ın huzurunda yürüyeceğim. ¹⁰ İman ettim, dediğimde bile, «Ağır sıkıntı içindeyim»; ¹¹ Şaşkınlık içinde şöyle dedim: «Herkes yalancı.» ¹² Bana yaptığı bunca iyiliğe karşılık Babam'a ne verebilirim? ¹³ Kurtuluş kâsesini kaldıracağım ve Babam'ın adını anacağım. ¹⁴ Babam'a adadıklarımı bütün halkının önünde yerine getireceğim. ¹⁵ Babam'ın gözünde değerlidir sadık kullarının ölümü. ¹⁶ Ey Babam, gerçekten senin kulunum; kulunum ben, cariyenin oğluyum. Zincirlerimi çözdün. ¹⁷ Sana şükran kurbanı sunacağım ve Babam'ın adını anacağım. ¹⁸ Babam'a adadıklarımı bütün halkının önünde yerine getireceğim, ¹⁹ Babam'ın evinin avlularında, senin ortanda, ey Yeruşalim. Haleluya!