Mga Awit 116

116 ¹Iniibig ko ang aking Ama, sapagkat dinirinig niya ang aking tinig, ang aking mga daing para sa awa. ²Sapagkat ibinaling niya sa akin ang kanyang tainga, tatawag ako sa kanya habang ako'y nabubuhay. ³Pumulupot sa akin ang mga lubid ng kamatayan; hinawakan ako ng dalamhati ng libingan; nilupig ako ng kapighatian at kalungkutan. ⁴Kaya't tumawag ako sa pangalan ng aking Ama: “O aking Ama, nagmamakaawa ako sa iyo, iligtas mo ang aking kaluluwa!” ⁵Mapagbiyaya ang ating Ama, at matuwid; ang ating Ama ay puspos ng habag. ⁶Iniingatan ng aking Ama ang mga walang muwang; nang ako'y ibaba, iniligtas niya ako. ⁷Bumalik ka, aking kaluluwa, sa iyong kapahingahan, sapagkat napakabuti sa iyo ng aking Ama. ⁸Sapagkat iniligtas mo ang aking kaluluwa mula sa kamatayan, ang aking mga mata mula sa mga luha, ang aking mga paa mula sa pagkatisod. ⁹Lalakad ako sa harapan ng aking Ama sa lupain ng mga buhay. ¹⁰Sumampalataya ako, kahit nang sabihin ko, “Ako'y lubhang nagdurusa”; ¹¹sa aking pagkabalisa ay sinabi ko, “Ang lahat ng tao ay sinungaling.” ¹²Ano ang maibabalik ko sa aking Ama sa lahat ng kabutihan niya sa akin? ¹³Itataas ko ang saro ng kaligtasan at tatawag sa pangalan ng aking Ama. ¹⁴Tutuparin ko ang aking mga panata sa aking Ama sa harapan ng buong bayan niya. ¹⁵Mahalaga sa aking Ama ang kamatayan ng kanyang mga tapat. ¹⁶O aking Ama, ako nga'y iyong lingkod; ako'y iyong lingkod, ang anak ng iyong aliping babae. Kinalag mo ang aking mga tanikala. ¹⁷Maghahandog ako sa iyo ng haing pasasalamat at tatawag sa pangalan ng aking Ama. ¹⁸Tutuparin ko ang aking mga panata sa aking Ama sa harapan ng buong bayan niya, ¹⁹sa mga looban ng bahay ng aking Ama, sa gitna mo, Jerusalem. Aleluya!