Mga Awit 116

116 ¹ Iniibig ko ang aking Ama, sapagkat dinirinig niya ang aking tinig, ang aking mga daing para sa awa. ² Sapagkat ibinaling niya ang kanyang tainga sa akin, tatawag ako sa kanya habang ako'y nabubuhay. ³ Pumulupot sa akin ang mga lubid ng kamatayan; hinawakan ako ng dalamhati ng libingan; nilupig ako ng kapighatian at kalungkutan. ⁴ Kaya't tumawag ako sa pangalan ng aking Ama: “O aking Ama, nagmamakaawa ako sa iyo, iligtas mo ang aking kaluluwa!” ⁵ Mapagbiyaya ang ating Ama, at matuwid; ang ating Ama ay puspos ng habag. ⁶ Iniingatan ng aking Ama ang mga walang muwang; nang ako'y ibaba, iniligtas niya ako. ⁷ Bumalik ka, aking kaluluwa, sa iyong kapahingahan, sapagkat napakabuti sa iyo ng aking Ama. ⁸ Sapagkat iniligtas mo ang aking kaluluwa mula sa kamatayan, ang aking mga mata mula sa mga luha, ang aking mga paa mula sa pagkatisod. ⁹ Lalakad ako sa harapan ng aking Ama sa lupain ng mga buhay. ¹⁰ Sumampalataya ako, kahit nang sabihin ko, “Ako'y lubhang nagdurusa”; ¹¹ sa aking pagkabalisa ay sinabi ko, “Ang lahat ng tao ay sinungaling.” ¹² Ano ang maibabalik ko sa aking Ama sa lahat ng kabutihan niya sa akin? ¹³ Itataas ko ang saro ng kaligtasan at tatawag sa pangalan ng aking Ama. ¹⁴ Tutuparin ko ang aking mga panata sa aking Ama sa harapan ng buong bayan niya. ¹⁵ Mahalaga sa aking Ama ang kamatayan ng kanyang mga tapat. ¹⁶ O aking Ama, ako nga'y iyong lingkod; ako'y iyong lingkod, ang anak ng iyong aliping babae. Kinalag mo ang aking mga tanikala. ¹⁷ Maghahandog ako sa iyo ng haing pasasalamat at tatawag sa pangalan ng aking Ama. ¹⁸ Tutuparin ko ang aking mga panata sa aking Ama sa harapan ng buong bayan niya, ¹⁹ sa mga looban ng bahay ng aking Ama, sa gitna mo, Jerusalem. Aleluya!