Gurra isaa gara kootti hiike
Galata nama lubbuun bahe Abbaa isaatiif dhiheesu. Funyoon duutii isa hidhee ture; yeroo inni waamee dhaga'ame, kanaaf utuu lubbuun jiruu waamuu itti fufuuf murteesse. Maal deebisuu akka danda'u gaafata; deebiin isaas xoofoo ol kaafame fi waadaa ifaan raawwatame dha.
116 1Inni sagalee koo, iyya araara kootii waan dhaga'eef, Abbaa koo nan jaalladha. 2Waan inni gurra isaa gara kootti hiikeef, hanga jiraadhutti isa nan waama. 3Funyoon du'aa na marse; dhukkubbiin awwaalaa na qabe; ani rakkinaa fi gaddaan moogame. 4Yommus maqaa Abbaa koo waame, «Yaa Abbaa koo, si kadhadha, lubbuu koo oolchi!» 5Abbaan keenya arjaa dha, qajeelaas dha; Abbaan keenya araara-qabeessa dha. 6Abbaan koo warra salphaa in eega; yommuu ani gadi buufame, na oolche. 7Yaa lubbuu koo, Abbaan koo siif baay'ee gaarii waan ta'eef, gara boqonnaa keetti deebi'i. 8Ati lubbuu koo du'aa irraa, ija koo imimmaan irraa, miila koo gufachuu irraa baafteerta. 9Biyya warra jiraataniitti fuula Abbaa koo duratti nan deema. 10Ani nan amane, yeroon akkana jedhe iyyuu, «Baay'ee dhiphadheera»; 11Yeroon sodaadhee akkana jedhe, «Namni hundi sobaa dha.» 12Gaarummaa inni natti godhe hundaaf, Abbaa kootiif ani maal deebisee kennuu danda'a? 13Xoofoo fayyinaa ol qabee, maqaa Abbaa koo nan waama. 14Fuula saba isaa hundaa duratti Abbaa kootiif waadaa koo nan raawwadha. 15Abbaa koo biratti du'aan warra isaa amanamoo gatii guddaa qaba. 16Yaa Abbaa koo, dhuguma ani garbicha kee dha; ani garbicha kee, ilma garbittii kee ti. Ati hidhaa koo hiikteerta. 17Aarsaa galataa siif dhiheessee, maqaa Abbaa koo nan waama. 18Fuula saba isaa hundaa duratti Abbaa kootiif waadaa koo nan raawwadha, 19oobdii mana Abbaa kootii keessatti, si keessatti, yaa Yerusalem. Halleluyaa!
