Hy het sy oor na my toe gedraai
’n Oorlewende se dankie aan sy Vader. Die bande van die dood het al stywer getrek toe hy geroep en verhoor is, en daarom besluit hy om te bly roep so lank as wat hy lewe. Hy vra wat hy kan teruggee, en antwoord met ’n beker wat opgehef word en geloftes wat in die openbaar betaal word.
116 1Ek het my Vader lief, omdat hy my stem hoor, my smeekroepe om genade. 2Omdat hy sy oor na my toe gedraai het, sal ek hom aanroep so lank as wat ek leef. 3Die bande van die dood het om my vasgedraai; die angs van die graf het my gegryp; ek is oorweldig deur benoudheid en droefheid. 4Toe het ek die naam van my Vader aangeroep: “Ag my Vader, ek smeek u, verlos my siel!” 5Genadig is ons Vader, en regverdig; ons Vader is vol medelye. 6My Vader beskerm die eenvoudiges; toe ek verneder is, het hy my gered. 7Keer terug, my siel, na jou rus toe, want my Vader was so goed vir jou. 8Want u het my siel van die dood verlos, my oë van trane, my voete van struikeling. 9Ek sal in die teenwoordigheid van my Vader wandel in die land van die lewendes. 10Ek het geglo, selfs toe ek gesê het: “Ek is swaar verdruk”; 11In my angs het ek gesê: “Elke mens is ’n leuenaar.” 12Wat kan ek aan my Vader teruggee vir al sy goedheid aan my? 13Ek sal die beker van redding ophef en die naam van my Vader aanroep. 14Ek sal my geloftes aan my Vader nakom in die teenwoordigheid van al sy volk. 15Kosbaar vir my Vader is die dood van sy getroues. 16Ag my Vader, ek is waarlik u dienskneg; ek is u dienskneg, die seun van u diensmaagd. U het my kettings losgemaak. 17Ek sal aan u die offer van danksegging bring en die naam van my Vader aanroep. 18Ek sal my geloftes aan my Vader nakom in die teenwoordigheid van al sy volk, 19in die voorhowe van die huis van my Vader, in jou midde, Jerusalem. Halleluja!