Έστρεψε το αυτί του σ' εμένα
Το ευχαριστώ ενός επιζώντα προς τον Πατέρα του. Τα σχοινιά του θανάτου είχαν σφίξει όταν φώναξε και εισακούστηκε, γι' αυτό αποφασίζει να συνεχίσει να τον επικαλείται όσο ζει. Ρωτά τι μπορεί να ανταποδώσει, και απαντά με ένα υψωμένο ποτήρι και με τάματα που εκπληρώνονται δημόσια.
116 1Αγαπώ τον Πατέρα μου, γιατί ακούει τη φωνή μου, τις κραυγές μου για έλεος. 2Επειδή έστρεψε το αυτί του σ' εμένα, θα τον επικαλούμαι όσο ζω. 3Τα δεσμά του θανάτου με τύλιξαν· η αγωνία του τάφου με έσφιξε· με κυρίεψαν η θλίψη και η λύπη. 4Τότε επικαλέστηκα το όνομα του Πατέρα μου: «Πατέρα μου, σε ικετεύω, λύτρωσε την ψυχή μου!» 5Ελεήμων είναι ο Πατέρας μας, και δίκαιος· ο Πατέρας μας είναι γεμάτος ευσπλαχνία. 6Ο Πατέρας μου προστατεύει τους απλούς· όταν ταπεινώθηκα, με έσωσε. 7Γύρισε, ψυχή μου, στην ανάπαυσή σου, γιατί ο Πατέρας μου στάθηκε τόσο καλός σ' εσένα. 8Γιατί εσύ λύτρωσες την ψυχή μου από τον θάνατο, τα μάτια μου από τα δάκρυα, τα πόδια μου από το σκόνταμμα. 9Θα περπατώ μπροστά στον Πατέρα μου στη γη των ζωντανών. 10Πίστεψα, ακόμα κι όταν είπα: «Είμαι βαριά βασανισμένος»· 11μέσα στον πανικό μου είπα: «Όλοι είναι ψεύτες». 12Τι να ανταποδώσω στον Πατέρα μου για όλη την καλοσύνη του σ' εμένα; 13Θα υψώσω το ποτήρι της σωτηρίας και θα επικαλεστώ το όνομα του Πατέρα μου. 14Θα εκπληρώσω τα τάματά μου στον Πατέρα μου μπροστά σε όλον τον λαό του. 15Πολύτιμος είναι για τον Πατέρα μου ο θάνατος των πιστών του. 16Πατέρα μου, είμαι αληθινά δούλος σου· είμαι δούλος σου, ο γιος της δούλης σου. Εσύ έλυσες τα δεσμά μου. 17Θα σου προσφέρω θυσία ευχαριστίας και θα επικαλεστώ το όνομα του Πατέρα μου. 18Θα εκπληρώσω τα τάματά μου στον Πατέρα μου μπροστά σε όλον τον λαό του, 19στις αυλές του οίκου του Πατέρα μου, μέσα σου, Ιερουσαλήμ. Αλληλούια!
