هغۀ خپل غوږ ما ته واړولو
د یوه ژوندي پاتې شوي سړي مننه خپل پلار ته. د مرګ پړي پرې ټینګ شوي وو چې هغه غږ وکړ او واورېدل شو، نو پرېکړه کوي چې تر څو ژوندی وي، غږ به کوي. پوښتنه کوي چې څه بېرته ورکړي، او ځواب یې یوه پورته شوې پیاله او په ښکاره پوره شوې نذرونه دي.
116 1زۀ له خپل پلار سره مينه کوم، ځکه چې هغه زما آواز، زما د رحم فريادونه اورى. 2ځکه چې هغۀ خپل غوږ ما ته راواړولو، نو تر څو چې ژوندے يم هغۀ ته به زارى کوم. 3د مرګ رسۍ راته راتاؤ شوې؛ د قبر تکليف ونيولم؛ زۀ په غم او خفګان کښې ډوب شوم. 4بيا ما د خپل پلار نوم ياد کړو، ”اے زما پلاره، زۀ تا ته زارى کوم، زما روح خلاص کړه!“ 5زمونږ پلار مهربان دے، او صادق دے؛ زمونږ پلار د رحم نه ډک دے. 6زما پلار د سادګانو ساتنه کوى؛ کله چې زۀ نيمګړے شوم، نو هغۀ زۀ وژغورلم. 7اے زما روحه، خپل آرام ته راوګرځه، ځکه چې زما پلار له تا سره ډېر ښۀ شوے دے. 8ځکه چې تا زما روح د مرګ نه، زما سترګې د اوښکو نه، زما پښې د ښوېدلو نه خلاصې کړې. 9زۀ به د ژوندو په مُلک کښې د خپل پلار په حضور کښې ګرځم. 10ما ايمان ساتلو، حتىٰ کله چې ما ووئيل، ”زۀ ډېر تکليف کښې يم“؛ 11په خپله ګډوډۍ کښې ما ووئيل، ”هر څوک دروغژن دے.“ 12زۀ د خپل پلار د ټولو ښېګړو په بدل کښې هغۀ ته څۀ ورکړم؟ 13زۀ به د خلاصون پياله اوچته کړم او د خپل پلار نوم به ياد کړم. 14زۀ به د هغۀ د ټولو خلقو په حضور کښې د خپل پلار سره خپل نذرونه پوره کړم. 15د هغۀ د وفادارو مرګ زما د پلار په نظر کښې قيمتى دے. 16اے زما پلاره، زۀ په رښتيا ستا خادم يم؛ زۀ ستا خادم يم، ستا د وينځې زوئ يم. تا زما زنځيرونه مات کړل. 17زۀ به تا ته د شکر قربانى وړاندې کړم او د خپل پلار نوم به ياد کړم. 18زۀ به د هغۀ د ټولو خلقو په حضور کښې د خپل پلار سره خپل نذرونه پوره کړم، 19د خپل پلار د کور په صحنونو کښې، ستا په مينځ کښې، اے يروشلمه. هليلوياه!