Aku Ora Bakal Meneng
Ana kang ora gelem meneng nganti kaslametane Yerusalem katon, lan masang pengawal supaya terus ngganggu Rama kita rina lan wengi. Jenenge diganti: dudu Kang Tinilar lan Kang Sepi, nanging Kasenenganingsun Ana ing Dheweke, lan Kang Dirabi. Ramane bungah marang dheweke kaya penganten lanang.
62 1Marga saka Sion Aku ora bakal meneng, lan marga saka Yerusalem Aku ora bakal lerem, nganti kabenerane sumunar kaya bangun esuk, lan karahayone kaya obor kang murub. 2Para bangsa bakal ndeleng kabeneranmu, lan sakabehing raja bakal ndeleng kamulyanmu; sarta kowe bakal disebut kanthi jeneng anyar kang bakal diparingake dening Rama kita piyambak. 3Kowe bakal dadi makutha kang endah ana ing astane Rama kita, makutha kaprabon ana ing astane Rama kita. 4Kowe ora bakal disebut maneh Tininggal, lan tanahmu ora bakal dijenengake Sunyaruri; nanging kowe bakal disebut Hefziba—Kasenenganing GalihKu Ana ing Dheweke—lan tanahmu Beula—Winengku ing Krama; awit panggalihe Rama kita rena marang kowe, lan tanahmu bakal winengku ing krama. 5Awit kaya nom-noman kang ngrabeni prawan, mangkono para anakmu lanang bakal ngrabeni kowe; lan kaya panganten lanang kang bungah marang pangantene wadon, mangkono Ramamu bakal rena marang kowe.
6Ing tembok-tembokmu, he Yerusalem, Aku wis masang para panjaga; sadina muput lan sawengi natas padha ora bakal meneng babar pisan. He kowe kang ngelingake Rama kita, aja padha lerem, 7sarta aja padha gawe Panjenengane lerem nganti Panjenengane njejegake Yerusalem lan ndadekake kutha mau dadi pepujian ing salumahing bumi.
8Demi astane tengen Rama kita wis supaos, lan demi astane kang santosa: “Aku ora bakal maneh ngulungake gandummu minangka pangan marang mungsuh-mungsuhmu, lan wong-wong manca ora bakal ngombe anggur anyar kang wis kokgarap kanthi rekasa; 9nanging wong-wong kang ngeneni bakal padha mangan lan ngalembana marang Rama kita, lan wong-wong kang nglumpukake bakal padha ngombe ing palataran-palataraning papan suciKu.”
10Padha liwata, padha liwata ing gapura-gapura! Padha nyawisna dalane bangsa iku. Padha mbanguna, padha mbanguna dalan gedhe; padha nyingkirna watu-watune; ngedegna gendera ing sandhuwuring para bangsa.
11Lah, Rama kita wis ndhawuhake tekan pucuking bumi: Tutura marang putri Sion, “Lah, karahayonmu teka; lah, ganjarane ana ing Panjenengane, lan pituwase ana ing ngarsane.” a a v11 Wahyu 22:12 nyebut sapa kang bakal rawuh iki — Gusti Yesus ngandika: “Lah, Aku bakal enggal teka, karo nggawa ganjaranKu.”
12Lan wong-wong mau bakal padha disebut Bangsa Kang Suci, Para Tebusane Rama kita; sarta kowe bakal disebut Kang Digoleki, Kutha Kang Ora Tininggal.