ڇپيل
ڪتاب

آءٌ خاموش نہ رهندس

ڪو ماٺ ڪرڻ کان انڪار ڪري ٿو جيستائين يروشلم جو ڇوٽڪارو ظاهر نه ٿئي، ۽ چوڪيدار مقرر ڪري ٿو ته اهي ڏينهن رات اسان جي پيءُ کي آرام نه ڪرڻ ڏين. هن جا نالا بدلجن ٿا: ڇڏيل ۽ ويران نه، پر 'منهنجي خوشي هن ۾ آهي' ۽ 'پرڻيل'. هن جو پيءُ مٿس ائين خوش ٿئي ٿو جيئن گهوٽ ڪنوار تي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 8–9, 11

باب 62.

صيون جي خاطر آءٌ خاموش نہ رهندس، ۽ يروشلم جي خاطر بہ آرام نہ ڪندس، جيستائين هن جي سچائي صبح جي روشنيءَ وانگر ۽ هن جي نجات ٻرندڙ مشعل وانگر چمڪي نہ اچي. قومون تنهنجي سچائي ڏسنديون، ۽ سڀ بادشاهه تنهنجو جلوو؛ ۽ تون هڪ نئين نالي سان سڏبين، جيڪو اسان جو پيءُ پاڻ تو کي ڏيندو. تون اسان جي پيءُ جي هٿ ۾ خوبصورتيءَ جو تاج، ۽ اسان جي پيءُ جي هٿ ۾ شاهي تاج ٿيندين. هاڻي ڪو بہ تو کي ڇڏيل نہ سڏيندو، نڪي تنهنجي ملڪ کي اجاڙ سڏيندو؛ پر تون حفصيبا — منهنجي خوشي هن ۾ آهي — ۽ تنهنجو ملڪ بيولا — شادي ٿيل سڏبو؛ ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي دل تو ۾ خوش آهي، ۽ تنهنجو ملڪ پرڻيل ٿيندو. جيئن جوان ڇوڪرو جوان ڇوڪريءَ سان شادي ڪري ٿو، تيئن تنهنجا پٽ تو سان شادي ڪندا؛ ۽ جيئن لاڙو پنهنجي ڪنوار تي خوش ٿئي ٿو، تيئن تنهنجو پيءُ تو تي خوش ٿيندو.

اي يروشلم، تنهنجين ديوارن تي مون نگهبان بيهاريا آهن؛ سڄو ڏينهن ۽ سڄي رات اهي ڪڏهن بہ خاموش نہ ٿيندا. اوهين جيڪي اسان جي پيءُ کي ياد ڏياريندا آهيو، پاڻ کي آرام نہ ڏيو، کيس بہ آرام نہ ڏيو، جيستائين هو يروشلم کي قائم نہ ڪري ۽ کيس سڄي زمين ۾ ساراهيل نہ بڻائي.

پنهنجي ساڄي هٿ جو ۽ پنهنجي طاقت جي بازو جو اسان جي پيءُ قسم کنيو آهي تہ ”هاڻي ڪڏهن بہ آءٌ تنهنجو اناج تنهنجن دشمنن کي کاڌي طور نہ ڏيندس، نڪي پرديسي اهو نئون شراب پيئندا جنهن لاءِ تو محنت ڪئي آهي؛ پر جيڪي ان کي لڻيندا سي اهو کائيندا ۽ اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪندا، ۽ جيڪي ان کي گڏ ڪندا سي منهنجي مقدس جاءِ جي صحنن ۾ اهو پيئندا.“

لنگهي وڃو، دروازن مان لنگهي وڃو! قوم لاءِ رستو تيار ڪريو. شاهراهه کي اڏيو، اڏيو؛ پٿر هٽايو؛ قومن مٿان جھنڊو بلند ڪريو.

ڏسو، اسان جي پيءُ ڌرتيءَ جي ڇيڙن تائين اعلان ڪيو آهي تہ صيون جي ڌيءَ کي چئو تہ ”ڏس، تنهنجي نجات اچي ٿي؛ ڏس، سندس اجر ساڻس گڏ آهي، ۽ سندس بدلو هن جي اڳيان آهي.“ a a v11 مڪاشفو 22:12 ۾ هن اچڻ واري جو ذڪر آهي — يسوع فرمائي ٿو تہ ”ڏس، آءٌ جلد اچان ٿو، ۽ پنهنجو بدلو پاڻ سان گڏ کڻي اچان ٿو.“

پوءِ اهي پاڪ قوم سڏبا، اسان جي پيءُ جا ڇڏايل؛ ۽ تون ڳولي لڌل سڏبين، نہ ڇڏيل شهر.