Η κραυγή του Δαβίδ για λύτρωση
Σιγγαϊών του Δαβίδ, που τον έψαλε στον Πατέρα μας για τον Χους, έναν Βενιαμίτη.
Κατηγορούμενος από τον Χους τον Βενιαμίτη, ο Δαβίδ ορκίζεται: αν ανταπέδωσε κακό σε φίλο, ας τον καταπατήσει ο εχθρός του μέσα στο χώμα. Ζητά από τον Πατέρα του, τον Κριτή που ερευνά τις καρδιές, να ενεργήσει, και βλέπει τους βίαιους να πέφτουν στον δικό τους λάκκο.
7 1Πατέρα μου, σ’ εσένα καταφεύγω· σώσε με απ’ όλους που με καταδιώκουν, και λύτρωσέ με, 2μήπως με κατασπαράξει σαν λιοντάρι, κάνοντάς με κομμάτια, χωρίς κανείς να με γλιτώσει. 3Πατέρα μου, αν έχω κάνει αυτό — αν υπάρχει αδικία στα χέρια μου, 4αν ανταπέδωσα στον σύμμαχό μου κακό, ή λεηλάτησα τον εχθρό μου χωρίς αιτία, 5τότε ας με καταδιώξει ο εχθρός και ας με προφτάσει, ας ποδοπατήσει τη ζωή μου στο χώμα και ας ρίξει την τιμή μου στη σκόνη.
6Σήκω, Πατέρα μου, μέσα στην οργή σου· υψώσου ενάντια στη μανία των εχθρών μου· ξύπνα για χάρη μου — εσύ όρισες κρίση. 7Ας συναχθεί η σύναξη των λαών γύρω σου· κάθισε ψηλά πάνω απ’ αυτούς. 8Ο Πατέρας μας κρίνει τους λαούς. Δικαίωσέ με, Πατέρα μου, σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου και σύμφωνα με την ακεραιότητα που υπάρχει μέσα μου. 9Βάλε τέλος στο κακό των ασεβών, αλλά στήριξε τον δίκαιο — εσύ που ερευνάς τους νόες και τις καρδιές, δίκαιε Πατέρα. 10Η ασπίδα μου είναι ο Πατέρας μου, που σώζει τους ευθείς στην καρδιά. 11Ο Πατέρας μας είναι δίκαιος κριτής, ένας Θεός που αγανακτεί κάθε μέρα. 12Αν κάποιος δεν μετανοήσει, ο Πατέρας μας θα ακονίσει το σπαθί του· έχει τεντώσει το τόξο του και το έχει ετοιμάσει. 13Έχει ετοιμάσει τα θανατηφόρα όπλα του· κάνει τα βέλη του φλογερές σαΐτες. 14Δες πώς ο ασεβής κυοφορεί το κακό· συλλαμβάνει συμφορά και γεννάει ψέματα. 15Σκάβει λάκκο και τον βαθαίνει, αλλά πέφτει στην τρύπα που έφτιαξε. 16Η συμφορά του γυρίζει πίσω στο ίδιο του το κεφάλι· η βία του κατεβαίνει στο ίδιο του το κρανίο. 17Θα ευχαριστήσω τον Πατέρα μου για τη δικαιοσύνη του, και θα ψάλω ύμνο στο όνομα του Πατέρα μου, του Υψίστου.
