Sesambate Prabu Dawud Nyuwun Pitulungan

Syiggaion anggitane Prabu Dawud, kang katembangake konjuk marang Rama kita bab Kush, wong taler Benyamin.

Didakwa déning Kush wong Benyamin, Daud supaos: yèn dhèwèké males kanca nganggo piala, mugi mungsuhé ngidak-idak dhèwèké nganti dadi lebu. Dhèwèké nyuwun supaya Ramané, Hakim sing niti-priksa ati, tumindak, lan nyawang wong-wong sing nganiaya kecemplung ing luwèngé dhéwé.

Pasal 7.

Dhuh Rama kawula, wonten ing Paduka kawula ngungsi; mugi kawula Paduka paringi wilujeng saking sadaya ingkang sami ngoyak kawula, saha mugi kawula Paduka luwari, supados kawula sampun ngantos dipunsuwek-suwek kados singa, dipunremuk dados pecahan tanpa wonten ingkang saged ngluwari. Dhuh Rama kawula, manawi kawula nindakaken prakawis punika—manawi wonten piawon ing tangan kawula, manawi kawula males mitra kawula kanthi piawon, utawi ngrampas mengsah kawula tanpa sabab, inggih mugi mengsah ngoyak saha nututi kawula, mugi gesang kawula dipunidak dumugi ing siti saha kaurmatan kawula dipunselehaken ing lebu.

Mugi Paduka jumeneng, Dhuh Rama kawula, ing salebeting bendu Paduka; mugi Paduka ngadeg nglawan bramatyaning mengsah kawula; mugi Paduka wungu kagem kawula—Paduka sampun netepaken pangadilan. Mugi pasamuwaning bangsa-bangsa sami nglempak ngiter Paduka; mugi Paduka lenggah wonten ing ngaluhur nglangkungi tiyang-tiyang punika. Rama kita ngadili para bangsa. Mugi kawula Paduka leresaken, Dhuh Rama kawula, laras kaliyan kabeneran kawula saha laras kaliyan katulusan ingkang wonten ing kawula. Mugi Paduka nyirnakaken piawoning tiyang duraka ngantos tapis, nanging mugi Paduka njejegaken tiyang ingkang bener—Paduka ingkang nitipriksa pikiran saha manah, Dhuh Rama ingkang adil. Tameng kawula punika Rama kawula, ingkang milujengaken tiyang ingkang jujur ing manah. Rama kita punika Hakim ingkang adil, Allah ingkang duka saben dinten. Manawi wonten tiyang ingkang boten mratobat, Rama kita badhe ngasah pedhangipun; Panjenenganipun sampun menthang gandhewanipun saha nyawisaken. Panjenenganipun sampun nyawisaken gegaman ingkang mbebayani; jemparingipun kadadosaken panah ingkang murub. Lah, tiyang duraka punika mbobot piawon; piyambakipun ngandhut karibedan saha nglairaken goroh. Piyambakipun ndhudhuk luwangan saha ngeruk lebet-lebetipun, nanging ambruk ing luwangan ingkang dipundamel piyambak. Karibedanipun wangsul dhateng sirahipun piyambak; tumindak siya-siyanipun tumempuh ing bathukipun piyambak. Kawula badhe saos sokur dhateng Rama kawula margi saking kabeneranipun, saha kawula badhe ngidungaken pamuji dhateng asmaning Rama kawula, Ingkang Mahaluhur.