Sesambate Prabu Dawud ing Pepeteng

Kanggo pangarsaning pamuji; nganggo piranti senar, miturut sheminith. Masmur anggitane Prabu Dawud.

Daud lara lan ndredheg merga wedi, kesel merga sewengi natas paturoné teles kebès dening luh, lan takon nganti kapan. Dhèwèké mbantah yèn wong mati ora bisa ngluhuraké. Banjur pandongané malik: Ramané wis midhanget tangisé, lan dhèwèké nundhung mungsuh-mungsuhé.

Pasal 6.

Dhuh Rama, mugi Paduka sampun ndukani kawula wonten ing deduka Paduka, punapa dene mugi sampun ngukum kawula wonten ing bebendu Paduka. Mugi Paduka welas dhateng kawula, dhuh Rama, amargi kawula ringkih; mugi Paduka nyarasaken kawula, dhuh Rama, amargi balung kawula sami gumeter saking giris.

Jiwa kawula gumeter saking giris. Nanging Paduka, dhuh Rama—ngantos pinten dangunipun? Mugi Paduka karsa tumoleh dhateng kawula, dhuh Rama; mugi ngluwari gesang kawula. Mugi milujengaken kawula margi saking sih-kadarman Paduka.

Awit ing salebeting pati boten wonten pengetan dhateng Paduka; wonten ing kubur, sinten ingkang badhe memuji Paduka?

Kawula sampun lesu margi saking pasambat kawula. Sadalu muput kawula ngelebi paturon kawula kanthi luh; kawula telesi kanthi tangis kawula.

Mripat kawula sampun lamur margi saking kasisahan; sami telas kekiyatanipun margi saking sadaya mengsah kawula. Sami sumingkira saking ngajeng kawula, he sadaya tiyang ingkang nglampahi piawon, amargi Rama kawula sampun midhanget swaraning tangis kawula. Rama kawula sampun midhanget panyuwun kawula nyuwun sih-rahmat; Rama kawula nampeni pandonga kawula. Sadaya mengsah kawula badhe sami kawirangan lan gumeter saking giris; sami badhe mundur lan dumadakan kawirangan.