ഇരുട്ടിൽ ദാവീദിന്റെ നിലവിളി

സംഗീതസംവിധായകന്; തന്ത്രിവാദ്യങ്ങളോടെ; ശെമീനീത്ത് രാഗത്തിൽ. ദാവീദിന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനം.

ദാവീദ് രോഗിയാണ്, ഭീതികൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നു; രാത്രി മുഴുവൻ കണ്ണുനീർകൊണ്ട് കിടക്ക നനച്ച് തളർന്നിരിക്കുന്നു; എത്രത്തോളം എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നു. മരിച്ചവർക്ക് സ്തുതിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവൻ വാദിക്കുന്നു. പിന്നെ പ്രാർത്ഥന തിരിയുന്നു: അവന്റെ പിതാവ് അവന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ ശത്രുക്കളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നു.

അധ്യായം 6.

എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ കോപത്തിൽ എന്നെ ശാസിക്കരുതേ; അങ്ങയുടെ ക്രോധത്തിൽ എന്നെ ശിക്ഷിക്കരുതേ. എന്റെ പിതാവേ, എന്നോടു കൃപ തോന്നണമേ, ഞാൻ ക്ഷീണിതനാകുന്നു; എന്റെ പിതാവേ, എന്നെ സൗഖ്യമാക്കണമേ, എന്റെ അസ്ഥികൾ ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നു.

എന്റെ പ്രാണൻ ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങ്, എന്റെ പിതാവേ—എത്രത്തോളം? എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ അടുത്തേക്കു തിരിയണമേ; എന്റെ ജീവനെ വിടുവിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ഉടമ്പടിസ്നേഹം നിമിത്തം എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

മരണത്തിൽ അങ്ങയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമയില്ല; ശവക്കുഴിയിൽ ആർ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കും?

എന്റെ ഞരക്കത്താൽ ഞാൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ ഞാൻ എന്റെ കിടക്ക കണ്ണീരിനാൽ നനയ്ക്കുന്നു; എന്റെ കരച്ചിലാൽ അതിനെ കുതിർക്കുന്നു.

ദുഃഖത്താൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ സകല ശത്രുക്കളും നിമിത്തം അവ മങ്ങിപ്പോകുന്നു. തിന്മ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏവരുമേ, എന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുവിൻ, എന്തെന്നാൽ എന്റെ പിതാവ് എന്റെ കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിരിക്കുന്നു. എന്റെ പിതാവ് എന്റെ കരുണയ്ക്കായുള്ള യാചന കേട്ടിരിക്കുന്നു; എന്റെ പിതാവ് എന്റെ പ്രാർഥന കൈക്കൊള്ളുന്നു. എന്റെ സകല ശത്രുക്കളും ലജ്ജിച്ച് ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കും; അവർ പിന്തിരിഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് ലജ്ജിതരായിത്തീരും.