Dovudning zulmatdagi faryodi
Kuychilar boshligʻi uchun; torli asboblar joʻrligida, sheminit ohangida. Dovudning zaburi.
Dovud kasal, dahshatdan titraydi, tun boʻyi toʻshagini koʻz yoshi bilan hoʻllab holdan toygan va „qachongacha?“ deb soʻraydi. U oʻliklar hamdu sano ayta olmasligini dalil qiladi. Soʻng ibodat burilish yasaydi: Otasi uning yigʻisini eshitdi, u dushmanlarini haydab yuboradi.
6 1Otam, gʻazabing bilan meni koyimagin, qahring bilan meni jazolamagin. 2Menga rahm qilgin, Otam, chunki men holsizman; menga shifo bergin, Otam, chunki suyaklarim dahshatdan titramoqda.
3Jonim dahshatdan titramoqda. Sen esa, Otam — qachongacha? 4Menga qaytgin, Otam; jonimni asragin. Sodiq sevging tufayli meni qutqargin.
5Chunki oʻlimda Seni eslash yoʻq; goʻrda kim Senga hamd aytadi?
6Nolalarimdan holdan toydim. Tun boʻyi toʻshagimni koʻz yoshlarimga gʻarq qilaman; uni yigʻim bilan hoʻl qilaman.
7Koʻzlarim gʻamdan xira tortdi; barcha dushmanlarim tufayli holdan toydi. 8Yovuzlik qiluvchilar, hammangiz mendan yiroq boʻlinglar, chunki Otam yigʻim ovozini eshitdi. 9Otam marhamat soʻragan iltijoimni eshitdi; Otam duomni qabul qiladi. 10Barcha dushmanlarim uyatga qolib, dahshatdan titraydi; ular orqaga qaytib, birdan sharmanda boʻladi.