Dawid se roep in die duisternis

Vir die koorleier; met snaarinstrumente; volgens die sjeminit. ’n Psalm van Dawid.

Dawid is siek en bewe van skrik, uitgeput daarvan om sy bed die hele nag met trane deur te week, en vra hoe lank. Hy voer aan dat die dooies nie kan loof nie. Dan draai die gebed: sy Vader het sy geween gehoor, en hy stuur sy vyande weg.

Hoofstuk 6.

My Vader, moenie my in u toorn bestraf nie en moenie my in u gramskap tugtig nie. Wees my genadig, my Vader, want ek is swak; genees my, my Vader, want my gebeente sidder van angs.

My siel sidder van angs. Maar u, my Vader—hoe lank nog? Keer na my terug, my Vader; red my lewe. Verlos my ter wille van u troue liefde.

Want in die dood is daar geen herinnering aan u nie; in die graf, wie sal u loof?

Ek is uitgeput van my gekerm. Die hele nag lank oorstroom ek my bed met trane; ek deurweek dit met my geween.

My oë is uitgeput van verdriet; hulle word swak weens al my vyande. Gaan weg van my af, julle almal wat kwaad doen, want my Vader het die geluid van my geween gehoor. My Vader het my smeking om genade gehoor; my Vader neem my gebed aan. Al my vyande sal beskaamd staan en sidder van angs; hulle sal omdraai en skielik tot skande gemaak word.