ଅନ୍ଧକାରରେ ଦାଉଦଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; ତାରଯୁକ୍ତ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଷେମୀନୀତ୍‍ ଅନୁସାରେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ।

ଦାଉଦ ଅସୁସ୍ଥ ଓ ଆତଙ୍କରେ ଥରୁଛନ୍ତି, ସାରା ରାତି ଲୁହରେ ଶଯ୍ୟା ଭିଜାଇ କ୍ଳାନ୍ତ, ଏବଂ ପଚାରନ୍ତି, ଆଉ କେତେ କାଳ। ସେ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ ମୃତମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାʼପରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋଡ଼ ନିଏ: ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିଦିଅନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 6।

ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ମୋତେ ଅନୁଯୋଗ କର ନାହିଁ, କିଅବା ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କୋପରେ ମୋତେ ଶାସ୍ତି ଦିଅ ନାହିଁ। ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କର, କାରଣ ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ; ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋତେ ସୁସ୍ଥ କର, କାରଣ ମୋହର ଅସ୍ଥିସବୁ ଆତଙ୍କରେ କମ୍ପୁଅଛି।

ମୋହର ପ୍ରାଣ ଆତଙ୍କରେ କମ୍ପୁଅଛି। ମାତ୍ର ହେ ମୋହର ପିତା, ଆଉ କେତେ କାଳ? ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋʼ ଆଡ଼କୁ ଫେର; ମୋହର ପ୍ରାଣ ଉଦ୍ଧାର କର। ତୁମ୍ଭ ଦୟା ସକାଶେ ମୋତେ ପରିତ୍ରାଣ କର।

କାରଣ ମୃତ୍ୟୁରେ ତୁମ୍ଭର ସ୍ମରଣ ନାହିଁ; ପାତାଳରେ କିଏ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିବ?

ମୁଁ ଆପଣା ଆର୍ତ୍ତନାଦରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଅଛି। ସାରା ରାତ୍ରି ମୁଁ ଲୋତକରେ ଆପଣା ଶଯ୍ୟା ଭସାଇ ଦିଏ; ଆପଣା କ୍ରନ୍ଦନରେ ତାହା ତିନ୍ତାଇ ଦିଏ।

ଦୁଃଖ ସକାଶେ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଅଛି; ମୋହର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ସକାଶେ ତାହା ନିସ୍ତେଜ ହୋଇଅଛି। ହେ କୁକର୍ମକାରୀ ସମସ୍ତେ, ମୋʼ ନିକଟରୁ ଦୂର ହୁଅ, କାରଣ ମୋହର ପିତା ମୋହର କ୍ରନ୍ଦନର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି। ମୋହର ପିତା ମୋହର କୃପାଭିକ୍ଷା ଶୁଣିଅଛନ୍ତି; ମୋହର ପିତା ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ମୋହର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଲଜ୍ଜିତ ଓ ଆତଙ୍କରେ କମ୍ପିତ ହେବେ; ସେମାନେ ଫେରିଯିବେ ଓ ହଠାତ୍‍ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ।