Davut'un Karanlıktaki Feryadı
Müzik şefi için; telli sazlarla, şeminit üzerine. Davut'un mezmuru.
Davut hasta ve dehşetten titriyor; bütün gece yatağını gözyaşlarıyla ıslatmaktan bitkin düşmüş, daha ne kadar diye soruyor. Ölülerin övgü sunamayacağını öne sürer. Sonra dua döner: Babası ağlayışını duymuştur, o da düşmanlarını başından savar.
6 1Babam, öfkeyle azarlama beni, gazapla yola getirme. 2Lütfet bana, Babam, çünkü bitkinim; şifa ver bana, Babam, çünkü kemiklerim dehşetten titriyor.
3Canım dehşetten titriyor. Ama sen, Babam—daha ne kadar? 4Bana dön, Babam; canımı kurtar. Vefalı sevgin uğruna kurtar beni.
5Çünkü ölümde seni anan olmaz; ölüler diyarında sana kim şükreder?
6İnlemekten tükendim. Bütün gece yatağımı gözyaşlarıyla sular, döşeğimi ağlayışımla ıslatırım.
7Gözlerim kederden zayıf düştü; bütün düşmanlarım yüzünden takatsiz kaldı. 8Uzak durun benden, ey kötülük yapanlar, çünkü Babam ağlayışımın sesini duydu. 9Babam merhamet dileğimi duydu; Babam duamı kabul ediyor. 10Bütün düşmanlarım utanacak, dehşetten titreyecek; geri dönecek, ansızın utanca boğulacaklar.
