Ny Fitarainan’i Davida tao amin’ny Haizina
Ho an’ny mpiyalan-kira; amin’ny zava-maneno misy tady, araka ny sheminita. Salamo nataon’i Davida.
Marary i Davida ary mangovitra noho ny tahotra, reraka noho ny nandena ny fandriany tamin'ny ranomaso nandritra ny alina, ary manontany hoe mandra-pahoviana. Miady hevitra izy fa tsy mahazaka ny hanao fiderana ny maty. Avy eo dia miova ny vavaka: efa renesan'ny Rainy ny fitomaniany, ary alainy ny fahavalony.
6 1Raiko ô, aza mananatra ahy amin’ny fahatezeranao, na mampianatra ahy amin’ny firehetan’ny fahavinirananao. 2Mamindrà fo amiko, Raiko ô, fa reraka aho; sadano aho, Raiko ô, fa mihozohozo noho ny tahotra ny taolako.
3Mihozohozo noho ny tahotra ny fanahiko. Fa Ianao, Raiko ô, mandra-pahoviana? 4Miverena amiko, Raiko ô; vonjeo ny aiko. Vonjeo aho noho ny famindrampoo nataonao.
5Fa amin’ny fahafatesana dia tsy misy fahatsiarovana Anao; ao amin’ny fiainan’ny maty, iza no hidera Anao?
6Reraka aho noho ny fidradradradrako. Mandritra ny alina rehetra no ampitondrako ranomaso ny farafaharatsiako; ataoko lonaka amin’ny fitomaniako izy.
7Reraka noho ny alahelo ny masoko; lòvana izy noho ny fahavaloko rehetra. 8Mialà amiko, ianareo rehetra izay manao ratsy, fa efa renesan’ny Raiko ny feon’ny fitomaniako. 9Efa renesan’ny Raiko ny fitalahoako mangataka famindrampo; ny Raiko dia manaiky ny vavako. 10Ho menatra sy hihozohozo noho ny tahotra ny fahavaloko rehetra; hiverina izy ka hampahamenarana tampoka.
