Dawid se noodroep om redding

’n Sjiggajon van Dawid, wat hy vir ons Vader gesing het oor Kus, ’n Benjaminiet.

Beskuldig deur Kus, die Benjaminiet, lê Dawid 'n eed af: as hy 'n vriend met kwaad vergeld het, laat sy vyand hom dan in die stof vertrap. Hy vra sy Vader, die Regter wat harte deursoek, om op te tree, en sien hoe die gewelddadiges in hulle eie put val.

Hoofstuk 7.

My Vader, by u skuil ek; red my van almal wat my agtervolg, en bevry my, sodat hy my nie soos ’n leeu verskeur nie, my aan stukke skeur met niemand om te red nie. My Vader, as ek dit gedoen het—as daar onreg aan my hande kleef, as ek my bondgenoot met kwaad vergeld het, of my vyand sonder rede beroof het, laat die vyand my dan agtervolg en inhaal, laat hom my lewe in die grond vertrap en my eer in die stof lê.

Staan op, my Vader, in u toorn; verhef u teen die woede van my vyande; word wakker vir my—u het die oordeel bepaal. Laat die vergadering van volke rondom u saamkom; neem u plek in die hoogte bo hulle in. Ons Vader oordeel die volke. Spreek my vry, my Vader, volgens my geregtigheid en volgens die integriteit wat in my is. Maak ’n einde aan die kwaad van die goddeloses, maar ondersteun die regverdiges—u wat die gedagtes en harte deursoek, o regverdige Vader. My skild is my Vader, wat die opregtes van hart red. Ons Vader is ’n regverdige regter, ’n God wat elke dag verontwaardig is. As iemand hom nie bekeer nie, sal ons Vader sy swaard skerpmaak; hy het sy boog gespan en dit gereedgemaak. Hy het sy dodelike wapens gereedgemaak; hy maak sy pyle tot vlammende skigte. Kyk hoe is die goddelose man swanger van kwaad; hy ontvang onheil en bring leuens voort. Hy grawe ’n kuil en hol dit uit, maar val in die gat wat hy gemaak het. Sy onheil kom op sy eie kop terug; sy geweld kom op sy eie skedel neer. Ek sal my Vader dank vir sy geregtigheid, en ek sal die naam van my Vader, die Allerhoogste, besing.