Πόσο μεγαλόπρεπο είναι το όνομά σου
Για τον αρχιμουσικό· κατά το γιττίτ. Ψαλμός του Δαβίδ.
Κοιτάζοντας τον νυχτερινό ουρανό, ο ψαλμωδός ρωτά γιατί ο Δημιουργός της σελήνης και των άστρων να προσέξει καν τόσο μικρά πλάσματα. Η απάντηση δεν είναι ότι οι άνθρωποι είναι μεγάλοι, αλλά ότι ο Πατέρας μας τους στεφάνωσε με τιμή και τους παρέδωσε τα έργα του.
8 1Κυρίαρχε Πατέρα μας, πόσο μεγαλόπρεπο είναι το όνομά σου σε όλη τη γη! Έθεσες τη δόξα σου πάνω από τους ουρανούς. 2Από το στόμα των νηπίων και των βρεφών που θηλάζουν θεμελίωσες δύναμη, εξαιτίας των εχθρών σου, για να αποστομώσεις τον εχθρό και τον εκδικητή. 3Όταν κοιτάζω τους ουρανούς σου, το έργο των δαχτύλων σου, το φεγγάρι και τα αστέρια που εσύ έβαλες στη θέση τους, 4τι είναι ο άνθρωπος και τον θυμάσαι, ο γιος του ανθρώπου και τον φροντίζεις; a a v4 Ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής εφαρμόζει αυτά τα λόγια στον Ιησού — τον Υιό του Ανθρώπου που για λίγο έγινε κατώτερος από τους αγγέλους, κι έπειτα στεφανώθηκε με δόξα και τιμή (Εβραίους 2:6-9). 5Κι όμως τον έκανες λίγο κατώτερο από τα ουράνια όντα και τον στεφάνωσες με δόξα και τιμή. 6Του έδωσες εξουσία πάνω στα έργα των χεριών σου· τα πάντα τα έβαλες κάτω από τα πόδια του: 7όλα τα πρόβατα και τα βόδια, καθώς και τα άγρια ζώα, 8τα πουλιά του ουρανού και τα ψάρια της θάλασσας, ό,τι διασχίζει τους δρόμους των θαλασσών. 9Κυρίαρχε Πατέρα μας, πόσο μεγαλόπρεπο είναι το όνομά σου σε όλη τη γη!
