ستا نوم څومره لوئ دے
د موسيقئ د مشر دپاره: د ګتيت په وزن. د داؤد يو زبور.
د شپې اسمان ته په کتلو، زبور ویونکی پوښتي چې د سپوږمۍ او ستورو جوړونکی به ولې داسې کوچني مخلوقات په پام کې ونیسي. ځواب دا نه دی چې خلک لوی دي، بلکې دا چې زموږ پلار هغوی ته د عزت تاج ورکړ او خپل کارونه یې ورته وسپارل.
8 1اے زمونږ حاکم پلاره، ستا نوم په ټوله زمکه کښې څومره لوئ دے! تا خپله لوئى د آسمانونو نه هم پورته کړې ده. 2د ماشومانو او د شيدو خوړونکو بچو د خولې نه تا د خپلو مخالفينو په سبب داسې قوت ټينګ کړو، چې دُښمن او بدل اخستونکے خاموش کړې. 3کله چې زۀ ستا آسمانونو ته ګورم، چې ستا د ګوتو کار دے، سپوږمۍ او ستورو ته چې تا په خپل ځائ کښې ايښى دى، 4نو اِنسان څۀ شے دے چې تۀ د هغۀ خيال ساتې، او د اِنسان زوئ څۀ دے چې تۀ يې پرواه کوې؟ a a v4 د عبرانيانو ليکونکے دا خبرې په عيسىٰ باندې لګوى — هغه اِبن آدم چې لږ وخت دپاره د فرښتو نه ټيټ شوے وو، بيا په لوئۍ او عزت سره تاج پوش کړے شو (عبرانيان ۲:۶-۹). 5خو بيا هم تا هغه د آسمانى مخلوقاتو نه لږ ټيټ کړو او په لوئۍ او عزت سره دې تاج پوش کړو. 6تا هغۀ ته د خپلو لاسونو په کارونو باندې حکومت ورکړو؛ تا ټول شيان د هغۀ د پښو لاندې کړل: 7ټولې ګډې او غواوې، او هم ځنګلى ځناور، 8د آسمان مرغان، او د سمندر کبان، او هر څۀ چې د سمندرونو په لارو تېريږى. 9اے زمونږ حاکم پلاره، ستا نوم په ټوله زمکه کښې څومره لوئ دے!