زبور 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹اے زما پلاره، زۀ به په خپل ټول زړۀ ستا شکر اَدا کوم؛ زۀ به ستا ټول عجيب کارونه بيان کوم.

²زۀ به په تا کښې خوشحاله شم او مزه وکړم؛ اے تعالىٰ، زۀ به ستا د نوم ثناء وايم.

³کله چې زما دښمنان شاته وګرځى، نو هغوئ ستا په مخکښې ښوئېږى او هلاکېږى. ⁴ځکه چې تا زما حق او زما دعوىٰ ساتلې ده؛ تۀ د صادق قاضى په شان په تخت باندې ناست يې. ⁵تا قومونه وسرزنش کړل؛ تا بدکاران تباه کړل؛ تا د هغوئ نوم د تل دپاره محوه کړو. ⁶دښمن ختم شو، د تل دپاره ويجاړ شو؛ تا د هغوئ ښارونه له بنسټه راوويستل؛ د هغوئ يادګار هم ورک شو.

⁷خو زمونږ پلار د تل دپاره په تخت باندې ناست دے؛ هغۀ خپل تخت د اِنصاف دپاره قائم کړے دے. ⁸او هغه په صداقت سره د دُنيا اِنصاف کوى؛ هغه په عدل سره د قومونو حکومت کوى. ⁹زمونږ پلار د مظلومانو دپاره پناه ګاه دے، د تکليف په وختونو کښې قلعه ده. ¹⁰هغه کسان چې ستا نوم پېژنى په تا باندې بهروسه کوى، ځکه چې اے زمونږ پلاره، تا هيڅکله هغه کسان نۀ دى پرېښى چې تا لټوى.

¹¹زمونږ پلار ته چې په صِيون کښې اوسېږى ثناء ووايئ! د هغۀ کارونه په قومونو کښې بيان کړئ! ¹²ځکه چې هغه څوک چې د وينې بدله اخلى مظلومان رايادوى؛ هغه د هغوئ فرياد نۀ هېروى.

¹³اے زما پلاره، په ما رحم وکړه! هغه تکليف وګوره چې زما د کينه کښانو له لاسه راباندې راغلے دے، اے هغه ذات چې ما د مرګ د دروازو نه پورته کوې، ¹⁴دې دپاره چې زۀ ستا ټولې ثناوې بيان کړم د صِيون د لور په دروازو کښې، او ستا په خلاصون کښې مزه وکړم.

¹⁵قومونه په هغه ژوره کُنده کښې ډوب شول چې دوئ پخپله جوړه کړې وه؛ د دوئ خپلې پښې په هغه جال کښې ونښتې چې دوئ پټ کړے وو. ¹⁶زمونږ پلار ځان څرګند کړو؛ هغۀ اِنصاف وکړو؛ بدکار د خپلو لاسونو په کار کښې ونښتو. هِجايون. ^a a v16 هِجايون د موسيقۍ يا غور کولو نښه ده — ګنى دا د ځنډ او د هغۀ باندې فکر کولو دپاره بلنه ده چې همدا اوس وئيلے شوے دے.

¹⁷بدکاران بيرته قبر ته ګرځى، هغه ټول قومونه چې زمونږ پلار هېروى. ¹⁸ځکه چې محتاج به تل دپاره نۀ هېرېږى، او نۀ به د مظلوم اُميد د تل دپاره ختمېږى.

¹⁹اے زمونږ پلاره، پاڅه! اِنسان دې غالب نۀ شى؛ قومونو ته دې ستا په مخکښې سزا ورکړے شى. ²⁰اے زمونږ پلاره، هغوئ په وېره کښې واچوه؛ قومونه دې پوهه شى چې هغوئ خو يواځې اِنسانان دى.