Μ' όλη μου την καρδιά σ' εσένα
Για τον διευθυντή της μουσικής· σύμφωνα με τη μελωδία «Μουθ-λαββέν». Ψαλμός του Δαβίδ.
Ευχαριστία για μια συγκεκριμένη διάσωση: εχθροί που τράπηκαν σε φυγή, οι πόλεις τους ξεριζωμένες, τα ίδια τους τα ονόματα σβησμένα. Ο Πατέρας μας κάθεται ως δίκαιος κριτής και οχυρό για τους καταπιεσμένους. Ο Δαβίδ του ζητά να σηκωθεί ξανά, ώστε τα έθνη να θυμηθούν ότι είναι μόνο θνητά.
9 1Θα σε δοξολογήσω, Πατέρα μου, μ« όλη μου την καρδιά· θα διηγηθώ όλα τα θαυμαστά σου έργα.
2Θα χαρώ και θα αγαλλιάσω για σένα· θα ψάλω στο όνομά σου, Ύψιστε.
3Όταν γυρίζουν πίσω οι εχθροί μου, σκοντάφτουν και χάνονται μπροστά σου. 4Γιατί εσύ υποστήριξες το δίκιο μου και την υπόθεσή μου· κάθισες στον θρόνο ως δίκαιος κριτής. 5Επέπληξες τα έθνη· αφάνισες τους ασεβείς· έσβησες το όνομά τους για πάντα και παντοτινά. 6Ο εχθρός τελείωσε, μέσα σε αιώνια ερείπια· ξερίζωσες τις πόλεις τους· χάθηκε ακόμη κι η θύμησή τους.
7Ο Πατέρας μας όμως βασιλεύει αιώνια· στερέωσε τον θρόνο του για την κρίση. 8Αυτός κρίνει τον κόσμο με δικαιοσύνη· κυβερνά τους λαούς με ευθύτητα. 9Ο Πατέρας μας είναι καταφύγιο για τους καταπιεσμένους, προπύργιο σε καιρούς θλίψης. 10Όσοι γνωρίζουν το όνομά σου εμπιστεύονται σ» εσένα, γιατί εσύ, Πατέρα μας, ποτέ δεν εγκατέλειψες όσους σε αναζητούν.
11Ψάλτε στον Πατέρα μας, που κατοικεί στη Σιών! Διακηρύξτε τα έργα του ανάμεσα στους λαούς! 12Γιατί αυτός που εκδικείται το αίμα θυμάται τους βασανισμένους· δεν ξεχνά την κραυγή τους.
13Ελέησέ με, Πατέρα μου! Δες τα βάσανά μου από εκείνους που με μισούν, εσύ που με ανυψώνεις από τις πύλες του θανάτου, 14για να διακηρύξω όλους τους ύμνους σου στις πύλες της θυγατέρας Σιών, και να χαρώ για τη σωτηρία σου.
15Τα έθνη βούλιαξαν στον λάκκο που έφτιαξαν· τα ίδια τους τα πόδια πιάστηκαν στο δίχτυ που έκρυψαν. 16Ο Πατέρας μας φανέρωσε τον εαυτό του· απέδωσε δικαιοσύνη· ο ασεβής παγιδεύτηκε στο έργο των ίδιων του των χεριών. Χιγγαϊών. a a v16 Το «Χιγγαϊών» είναι μια μουσική ή στοχαστική ένδειξη — πιθανόν μια πρόσκληση να σταματήσει κανείς και να στοχαστεί πάνω σ' αυτό που μόλις ψάλθηκε.
17Οι ασεβείς επιστρέφουν στον τάφο, όλα τα έθνη που ξεχνούν τον Πατέρα μας. 18Γιατί ο φτωχός δεν θα ξεχαστεί για πάντα, ούτε η ελπίδα των βασανισμένων θα χαθεί αιώνια.
19Σήκω, Πατέρα μας! Μην αφήσεις τους θνητούς να υπερισχύσουν· ας κριθούν τα έθνη μπροστά σου. 20Γέμισέ τους με τρόμο, Πατέρα μας· ας μάθουν τα έθνη πως είναι μόνο θνητοί.