నా హృదయమంతటితో నీవైపు
సంగీత నిర్దేశకుని కొరకు: మూత్-లబ్బేను రాగంలో పాడవలసినది. దావీదు కీర్తన.
ఒక నిర్దిష్ట విడుదల కోసం కృతజ్ఞత: శత్రువులు వెనక్కి మళ్లారు, వారి పట్టణాలు పెళ్లగించబడ్డాయి, వారి పేర్లే తుడిచివేయబడ్డాయి. మన తండ్రి న్యాయవంతుడైన న్యాయాధిపతిగా, బాధితులకు ఆశ్రయదుర్గంగా కూర్చున్నాడు. జనాలు తాము కేవలం మర్త్యులమని గుర్తుంచుకునేలా మళ్లీ లేవమని దావీదు ఆయనను అడుగుతాడు.
9 1నా తండ్రీ, నా హృదయమంతటితో నేను నీకు కృతజ్ఞతలు చెల్లిస్తాను; నీ అద్భుత క్రియలన్నిటినీ నేను వివరించి చెబుతాను.
2నీలో నేను సంతోషించి ఆనందిస్తాను; సర్వోన్నతుడా, నీ నామానికి నేను స్తుతి గానం చేస్తాను.
3నా శత్రువులు వెనుకకు మళ్లినప్పుడు, వారు నీ యెదుట తొట్రుపడి నశించిపోతారు. 4నా న్యాయాన్ని, నా వాదాన్ని నీవు నిలబెట్టావు; నీతిగల న్యాయాధిపతిగా నీవు సింహాసనంపై ఆసీనుడవయ్యావు. 5నీవు జనములను గద్దించావు; దుష్టులను నశింపజేశావు; వారి నామాన్ని నిరంతరము శాశ్వతంగా తుడిచివేశావు. 6శత్రువు అంతమైపోయాడు, నిత్యమైన శిథిలాలలో పడిపోయాడు; నీవు వారి పట్టణాలను పెల్లగించావు; వారి జ్ఞాపకమే నశించిపోయింది.
7అయితే మన తండ్రి నిరంతరము సింహాసనాసీనుడై యున్నాడు; ఆయన తన సింహాసనాన్ని న్యాయము కొరకు స్థాపించాడు. 8ఆయన నీతితో లోకానికి తీర్పు తీరుస్తాడు; న్యాయముతో ప్రజలను పరిపాలిస్తాడు. 9మన తండ్రి బాధితులకు ఆశ్రయము, ఆపత్కాలములలో దుర్గము. 10నీ నామము ఎరిగినవారు నీయందు నమ్మకముంచుతారు, ఏలయనగా మన తండ్రీ, నిన్ను వెదకువారిని నీవెన్నడూ విడనాడలేదు.
11సీయోనులో నివసించే మన తండ్రికి స్తుతి గానం చేయండి! ప్రజలలో ఆయన క్రియలను ప్రకటించండి! 12ఏలయనగా రక్తాపరాధమునకు ప్రతిదండన చేయువాడు శ్రమపడినవారిని జ్ఞాపకముంచుకుంటాడు; వారి మొఱ్ఱను ఆయన మరచిపోడు.
13నా తండ్రీ, నాయందు కృప చూపుము! నన్ను ద్వేషించువారి చేతులవలన నాకు కలిగిన శ్రమను చూడుము, మరణ ద్వారములనుండి నన్ను పైకెత్తువాడా, 14నేను నీ స్తుతులన్నిటినీ సీయోను కుమారి ద్వారములయందు ప్రకటించునట్లు, నీ రక్షణలో ఆనందించునట్లు.
15జనములు తాము తవ్విన గోతిలో పడిపోయారు; తాము దాచిన వలలో వారి పాదములే చిక్కుకున్నాయి. 16మన తండ్రి తన్నుతాను తెలియజేసుకున్నాడు; ఆయన న్యాయము జరిగించాడు; దుష్టుడు తన చేతుల పనిలోనే చిక్కుబడ్డాడు. హిగ్గాయోను. a a v16 హిగ్గాయోను అనునది ఒక సంగీత లేదా ధ్యాన సూచన — బహుశా ఇప్పుడే పాడబడినదానిని గూర్చి ఆగి ధ్యానించమని పిలుపు కావచ్చు.
17దుష్టులు సమాధికి తిరిగివెళ్తారు, మన తండ్రిని మరచిపోయే జనములన్నీ కూడా. 18ఏలయనగా అవసరతలో ఉన్నవారు ఎల్లప్పుడూ మరువబడరు, శ్రమపడినవారి నిరీక్షణ ఎన్నటికీ నశించిపోదు.
19మన తండ్రీ, లెమ్ము! మనుష్యులు గెలువకుండునుగాక; జనములు నీ యెదుట తీర్పు పొందుదురుగాక. 20మన తండ్రీ, వారిని భయముతో కొట్టుము; తాము కేవలము మనుష్యమాత్రులమని జనములు తెలుసుకొందురుగాక.