Noming naqadar ulugʻdir
Nagʻmachilar rahbari uchun: gittit ohangida. Dovud zaburi.
Tungi osmonga boqib, zabur muallifi oy va yulduzlarning Yaratuvchisi nega bunday kichik mavjudotlarga e'tibor berishini soʻraydi. Javob — odamlar ulkan ekanida emas, balki Otamiz ularga izzat toj kiydirib, Oʻz ishlarini ularga topshirganidadir.
8 1Ey hukmron Otamiz, Sening noming butun yer yuzida naqadar ulugʻdir! Sen shon-shuhratingni osmonlardan-da yuksakka qoʻygansan. 2Goʻdaklar va emizikli chaqaloqlar ogʻzidan, dushmanlaring tufayli, gʻanim va qasoskorni tindirish uchun, Sen qudrat barpo etding. 3Sening barmoqlaring ijodi boʻlmish osmoningga, Sen oʻz joyiga oʻrnatgan oy va yulduzlarga nazar solganimda, 4inson nima boʻlibdiki, Sen uni yodda tutasan, inson bolasi kimki, Sen unga gʻamxoʻrlik qilasan? a a v4 Ibroniylarga Maktub muallifi bu soʻzlarni Isoga — bir muddat farishtalardan past qilingan, soʻngra shon va sharaf toji bilan tojdor etilgan Inson Oʻgʻliga nisbatan qoʻllaydi (Ibroniylarga 2:6-9). 5Shunday boʻlsa-da, Sen uni samoviy zotlardan sal past qilding va uni shon va sharaf bilan tojdor etding. 6Sen uni qoʻllaring ijodi ustidan hukmron qilding; hamma narsani uning oyoqlari ostiga qoʻyding: 7barcha qoʻylar va buqalarni, yovvoyi hayvonlarni ham, 8osmon qushlarini, dengiz baliqlarini, dengiz yoʻllaridan oʻtadigan barcha jonzotlarni. 9Ey hukmron Otamiz, Sening noming butun yer yuzida naqadar ulugʻdir!