مزامیر 8

8 ¹ ای پدرِ فرمانروای ما، نام تو در سراسر زمین چه پرشکوه است! تو شکوه خود را نهاده‌ای برتر از آسمان‌ها. ² از دهان کودکان و شیرخوارگان به سبب دشمنانت، قوّت را بنیان نهاده‌ای، تا دشمن و انتقام‌جو را خاموش سازی. ³ چون به آسمان‌های تو می‌نگرم، کارِ انگشتان تو، ماه و ستارگان که تو بر جای نهاده‌ای، ⁴ انسان چیست که او را به یاد آوری و پسرِ انسان که به او توجه کنی؟ ^a a v4 نویسندهٔ عبرانیان این کلمات را به عیسی نسبت می‌دهد — پسرِ انسان که اندک زمانی از فرشتگان پست‌تر ساخته شد، سپس با شکوه و حرمت تاج‌پوش گردید (عبرانیان ۲:‏۶‏-‏۹). ⁵ با این حال، او را اندکی پست‌تر از موجودات آسمانی ساختی و تاجِ شکوه و حرمت بر او نهادی. ⁶ او را بر کارهای دستانت فرمانروایی بخشیدی؛ همه چیز را زیر پاهای او نهادی: ⁷ همهٔ گوسفندان و گاوان، و نیز جانوران وحشی، ⁸ پرندگان آسمان و ماهیان دریا، و هر آنچه در راه‌های دریاها می‌گذرد. ⁹ ای پدرِ فرمانروای ما، نام تو در سراسر زمین چه پرشکوه است!