ତୁମ୍ଭ ନାମ କିପରି ମହିମାନ୍ଵିତ
ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; ଗିତ୍ତୀତ୍ ସୁରରେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ।
ରାତ୍ରି ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ଗୀତରଚକ ପଚାରନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏପରି କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଆଦୌ କାହିଁକି ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତର ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ମଣିଷ ବଡ଼, ବରଂ ଆମ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧାଇଛନ୍ତି ଓ ନିଜ ହସ୍ତକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇଛନ୍ତି।
8 1ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ତୁମ୍ଭ ନାମ କିପରି ମହିମାନ୍ଵିତ! ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମହିମା ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛ। 2ତୁମ୍ଭର ବିପକ୍ଷମାନଙ୍କ ସକାଶୁ, ଶତ୍ରୁ ଓ ପ୍ରତିହିଂସକକୁ ନିରସ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ, ତୁମ୍ଭେ ଶିଶୁ ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ବାଳକମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିଅଛ। 3ତୁମ୍ଭ ଅଙ୍ଗୁଳିର କର୍ମ ଯେ ତୁମ୍ଭର ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାଗଣ, ଏସବୁ ପ୍ରତି ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦୃଷ୍ଟି କରେ, 4ତେବେ ମନୁଷ୍ୟ କଅଣ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଅଛ, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନ କଅଣ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାର ତତ୍ତ୍ଵାବଧାନ କରୁଅଛ? a a v4 ଏବ୍ରୀ ପତ୍ରର ଲେଖକ ଏହି ବାକ୍ୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି — ସେହି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଯାହାଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ନିମନ୍ତେ ଦୂତମାନଙ୍କଠାରୁ ନ୍ୟୂନ କରାଗଲା, ପରେ ମହିମା ଓ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ମୁକୁଟ ପରିଧାନ କରାଗଲା (ଏବ୍ରୀ ୨:୬-୯)। 5ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ପ୍ରାଣୀଗଣ ଅପେକ୍ଷା ଅଳ୍ପ ନ୍ୟୂନ କରିଅଛ ଓ ମହିମା ଓ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ତାହାକୁ ମୁକୁଟ ପରିଧାନ କରାଇଅଛ। 6ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ ଉପରେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଦେଇଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ତାହାର ପଦ ତଳେ ରଖିଅଛ: 7ସମସ୍ତ ମେଷ ଓ ଗୋରୁ, ପୁଣି ବନ୍ୟ ପଶୁଗଣ ମଧ୍ୟ, 8ଆକାଶର ପକ୍ଷୀଗଣ ଓ ସମୁଦ୍ରର ମତ୍ସ୍ୟଗଣ, ଯାହାସବୁ ସମୁଦ୍ରର ପଥ ଦେଇ ଗମନ କରେ। 9ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ତୁମ୍ଭ ନାମ କିପରି ମହିମାନ୍ଵିତ!