ကိုယ်တော်၏နာမတော် အလွန်ဘုန်းကြီးလှပါတကား

ဂီတမှူးအတွက်။ ဂိတ္တိရာဂအလိုက်။ ဒါဝိဒ်၏ဆာလံ။

ညဉ့်ကောင်းကင်ကို မော်ကြည့်ရင်း လနှင့်ကြယ်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှသေးငယ်သော သတ္တဝါတို့ကို အာရုံစိုက်တော်မူသနည်းဟု ဆာလံဆရာ မေး၏။ အဖြေမှာ လူတို့ ကြီးမားသောကြောင့် မဟုတ်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို ဂုဏ်အသရေဖြင့် သရဖူဆောင်းပေး၍ ကိုယ်တော်၏ လက်ရာတို့ကို အပ်ပေးတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အခန်း 8။

အို အကျွန်ုပ်တို့၏အရှင် အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်သည် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ အလွန်ဘုန်းကြီးလှပါသည်တကား။ ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအသရေတော်ကို မိုးကောင်းကင်တို့အထက်၌ ထားတော်မူပြီ။ သူငယ်များနှင့် နို့စို့ကလေးများ၏ နှုတ်ထဲမှ၊ ကိုယ်တော်၏ရန်ဘက်များကြောင့် ရန်သူနှင့် လက်စားချေသောသူကို တိတ်ဆိတ်စေရန်၊ ကိုယ်တော်သည် ခွန်အားကို တည်စေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏လက်ချောင်းတော်တို့၏ လက်ရာဖြစ်သော ကိုယ်တော်၏မိုးကောင်းကင်ကို၎င်း၊ ကိုယ်တော်စီရင်တည်ထားတော်မူသော လနှင့်ကြယ်များကို၎င်း အကျွန်ုပ်ကြည့်ရှုသောအခါ၊ လူသည် အဘယ်သို့သောသူဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အောက်မေ့တော်မူပါသနည်း။ လူသားသည် အဘယ်သို့သောသူဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်တော်မူပါသနည်း။ ^a သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို ကောင်းကင်သားတို့ထက် အနည်းငယ်မျှသာ နိမ့်စေတော်မူ၍ ဘုန်းအသရေနှင့် ဂုဏ်အသရေဖြင့် သရဖူဆောင်းပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏လက်တော်လက်ရာတို့ကို သူ့အား အစိုးရစေတော်မူ၍ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သူ၏ခြေဖဝါးအောက်၌ ချထားတော်မူ၏။ ယင်းတို့ကား၊ သိုးနှင့် နွားရှိသမျှ၊ တော၌ ကျင်လည်သော တိရစ္ဆာန်များ၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်များနှင့် ပင်လယ်ငါးများ၊ ပင်လယ်လမ်းခရီးတို့၌ သွားလာသမျှသော သတ္တဝါတို့ ဖြစ်ကြသတည်း။ အို အကျွန်ုပ်တို့၏အရှင် အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်သည် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ အလွန်ဘုန်းကြီးလှပါသည်တကား။