Salmo 139

139 ¹Gisusi mo ako, akong Amahan, ug nakaila ka kanako. ²Nahibalo ka kon kanus-a ako molingkod ug kon kanus-a ako motindog; imong nasabtan ang akong mga hunahuna gikan sa halayo. ³Imong gisusi ang akong agianan ug ang akong pahulay, ug nakasinati ka sa tanan kong mga dalan. ⁴Bisan sa wala pa matunga ang pulong sa akong dila, nahibalo ka na niini sa hingpit, akong Amahan. ⁵Gilibotan mo ako, sa luyo ug sa atubangan, ug gitapion mo ang imong kamot kanako. ⁶Ang maong kahibalo katingalahan kaayo alang kanako; hataas kaayo kini, dili ko kini maabot.

⁷Asa man ako moadto gikan sa imong Espiritu? Asa man ako mokalagiw gikan sa imong presensya? ⁸Kon mosaka ako sa kalangitan, atua ka didto; kon maghimo ako sa akong higdaanan sa lubnganan, atua ka didto. ⁹Kon mokabayo ako sa mga pako sa kaadlawon ug mopuyo sa pinakalayo nga bahin sa dagat, ¹⁰bisan didto ang imong kamot mogiya kanako, ug ang imong tuong kamot mokupot kanako sa hugot. ¹¹Kon moingon ako, “Sigurado nga ang kangitngit motabon kanako, ug ang kahayag sa akong palibot mahimong gabii,” ¹²bisan ang kangitngit dili ngitngit alang kanimo; ang gabii mosidlak sama sa adlaw, kay ang kangitngit sama sa kahayag alang kanimo.

¹³Kay gihulma mo ang kinahiladmang bahin ko; gilalang mo ako sa tagoangkan sa akong inahan. ^a a v13 Ang matag tawo gihulma ug nailhan sa atong Amahan sukad pa sa tagoangkan — walay kinabuhi nga sulagma lamang. ¹⁴Nagadayeg ako kanimo, kay gibuhat ako sa makalilisang ug katingalahang paagi; katingalahan ang imong mga buhat, ug kining akong kalag nahibalo niini pag-ayo. ¹⁵Ang akong lawas wala matago gikan kanimo sa dihang gibuhat ako sa tago, nga maalamong gilalang sa kahiladman sa yuta. ¹⁶Ang imong mga mata nakakita sa akong wala pa mahulma nga lawas; ang tanan kong mga adlaw nahisulat na sa imong basahon ug gitakda alang kanako, sa wala pa moabot ang usa kanila. ¹⁷Pagkabililhon alang kanako sa imong mga hunahuna, akong Amahan! Pagkadaghan sa ilang gidaghanon! ¹⁸Kon maihap ko pa kini, molabaw pa kini sa gidaghanon sa mga balas. Sa akong pagmata, anaa gihapon ako uban kanimo.

¹⁹Kon imo lamang unta nga patyon ang mga daotan, akong Amahan! Pahawa kanako, kamong nangandoy sa dugo! ²⁰Nagsulti sila kanimo uban sa daotang tuyo; ang imong mga kaaway naggamit sa imong ngalan sa pasipala. ²¹Dili ba ako nagdumot niadtong nagdumot kanimo, akong Amahan? Dili ba ako nangil-ad niadtong mibatok kanimo? ²²Gidumtan ko sila sa hingpit nga pagdumot; giisip ko sila nga akong mga kaaway.

²³Susiha ako, akong Amahan, ug ilha ang akong kasingkasing; sulayi ako ug ilha ang akong mabalak-ong mga hunahuna, ²⁴ug tan-awa kon aduna bay daotang dalan kanako, ug giyahi ako sa dalan nga walay katapusan.